Οι Κανόνες της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου

Κανόνες τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει – Νέᾳ Ῥώμῃ Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς Β´ Συνόδου
Συνεκλήθη ὑπὸ τοῦ Αὐτοκράτορος τῶν Ῥωμαίων

Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου ἐν Κωνσταντινουπόλει – Νέᾳ Ῥώμῃ (381 μ.Χ.)

Κανὼν Α´
Ὥρισαν οἱ ἐν Κωνσταντινούπολει συνελθόντες ἅγιοι Πατέρες, μὴ ἀθετεῖσθαι τὴν πίστιν τῶν Πατέρων τῶν τριακοσίων δέκα ὀκτώ, τῶν ἐν Νικαίᾳ τῆς Βιθυνίας συνελθόντων· ἀλλὰ μένειν ἐκείνην κυρίαν, καὶ ἀναθεματισθῆναι πᾶσαν αἵρεσιν· καὶ εἰδικῶς τὴν τῶν Εὐνομιανῶν, εἴτ᾿ οὖν Εὐδοξιανῶν, καὶ τὴν τῶν Ἡμιαρείων, εἴτ᾿ οὖν Πνευματομάχων, καὶ τὴν τῶν Σαβελλιανῶν,καὶ τὴν τῶν Μαρκελλιανῶν, καὶ τὴν τῶν Φωτεινιανῶν, καὶ τὴν τῶν Ἀπολλιναριστῶν.

Κανὼν B´
Τοὺς ὑπὲρ διοίκησιν ἐπισκόπους ταῖς ὑπερορίοις ἐκκλησίαις μὴ ἐπιέναι, μηδὲ συγχέειν τὰς ἐκκλησίας· ἀλλὰ κατὰ τοὺς κανόνας, τὸν μὲν Ἀλεξανδρείας ἐπίσκοπον, τὰ ἐν Αἰγύπτῳ μόνον οἰκονομεῖν· τοὺς δὲ τῆς Ἀνατολῆς ἐπισκόπους, τὴν Ἀνατολὴν μόνην διοικεῖν· φυλαττομένων τῶν ἐν τοῖς κανόσι τοῖς κατὰ Νίκαιαν πρεσβείων τῇ Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ· καὶ τοὺς τῆς Ἀσιανῆς διοικήσεως ἐπισκόπους, τὰ κατὰ τὴν Ἀσιανὴν μόνον διοικεῖν· καὶ τοὺς τῆς Ποντικῆς, τὰ τῆς Ποντικῆς μόνον· καὶ τοὺς τῆς Θρᾴκης τὰ τῆς Θρᾳκικῆς μόνον οἰκονομεῖν. Ἀκλήτους δὲ ἐπισκόπους ὑπὲρ διοίκησιν μὴ ἐπιβαίνειν ἐπὶ χειροτονίᾳ, ἤ τισιν ἄλλαις οἰκονομίαις ἐκκλησιαστικαῖς. Φυλαττομένου δὲ τοῦ προγεγραμμένου περὶ τῶν διοικήσεων κανόνος, εὔδηλον ὡς τὰ καθ᾿ ἑκάστην ἐπαρχίαν ἡ τῆς ἐπαρχίας σύνοδος διοικήσει, κατὰ τὰ ἐν Νικαίᾳ ὡρισμένα. Τὰς δὲ ἐν τοῖς βαρβαρικοῖς ἔθνεσι τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίας, οἰκονομεῖσθαι χρὴ κατὰ τὴν κρατήσασαν συνήθειαν τῶν Πατέρων.

Κανὼν Γ´
Τὸν μέν τοι Κωνσταντινουπόλεως ἐπίσκοπον ἔχειν τὰ πρεσβεῖα τῆς τιμῆς μετὰ τὸν τῆς Ῥώμης ἐπίσκοπον, διὰ τὸ εἶναι αὐτὴν νέαν Ῥώμην.

Κανὼν Δ´
Περὶ Μαξίμου τοῦ Κυνικοῦ, καὶ τῆς κατ᾿ αὐτὸν ἀταξίας τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει γενομένης· ὥστε μήτε Μάξιμον ἐπίσκοπον ἢ γενέσθαι, ἢ εἶναι, μήτε τοὺς παρ᾿ αὐτοῦ χειροτονηθέντας, ἐν οἱῳδήποτε βαθμῷ κλήρου· πάντων καὶ τῶν περὶ αὐτὸν, καὶ τῶν παρ᾿ αὐτοῦ γενομένων ἀκυρωθέντων.

Κανὼν Ε´
Περὶ τοῦ τόμου τῶν δυτικῶν, καὶ τοὺς ἐν Ἀντιοχείᾳ ἀπεδεξάμεθα, τοὺς μίαν ὁμολογοῦντας Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ Ἁγίου Πνεύματος Θεότητα.

Κανὼν ΣΤ´
Ἐπειδὴ πολλοὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴν εὐταξίαν συγχεῖν καὶ ἀνατρέπειν βουλόμενοι, φιλέχθρως καὶ συκοφαντικὼς αἰτίας τινὰς κατὰ τῶν οἰκονομούντων τὰς ἐκκλησίας ὀρθοδόξων ἐπισκόπων συμπλάσσουσιν, οὐδὲν ἕτερον, ἢ χραίνειν τὰς τῶν ἱερέων ὑπολήψεις, καὶ ταραχὰς τῶν εἰρηνευόντων λαῶν κατασκευάζειν ἐπιχειροῦντες· τούτου ἕνεκεν ἤρεσε τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ τῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει συνδραμόντων ἐπισκόπων, μὴ ἀνεξετάστως προσίεσθαι τοὺς κατηγόρους, μηδὲ πᾶσιν ἐπιτρέπειν τὰς κατηγορίας ποιεῖσθαι κατὰ τῶν οἰκονομούντων τὰς ἐκκλησίας, μηδὲ μὴν πάντας ἀποκλείειν. Ἀλλ᾿ εἰ μέν τις οἰκείαν τινὰ μέμψιν, τουτέστιν ἰδιωτικήν, ἐπαγάγοι τῷ ἐπισκόπῳ ὡς πλεονεκτηθείς, ἢ ἄλλο τι παρὰ τὸ δίκαιον παρ᾿ αὐτοῦ πεπονθώς, ἐπὶ τῶν τοιούτων κατηγοριῶν μὴ ἐξετάζεσθαι, μήτε πρόσωπον τοῦ κατηγόρου, μήτε τὴν θρησκείαν. Χρὴ γὰρ παντὶ τρόπῳ, τό τε συνειδὸς τοῦ ἐπισκόπου ἐλεύθερον εἶναι, καὶ τὸν ἀδικεῖσθαι λέγοντα, οἵας ἂν ᾖ θρησκείας, τῶν δικαίων τυγχάνειν. Εἰ δὲ ἐκκλησιαστικὸν εἴη τὸ ἐπιφερόμενον ἔγκλημα τῷ ἐπισκόπῳ, τότε δοκιμάζεσθαι χρὴ τῶν κατηγορούντων τὰ πρόσωπα· ἵνα, πρῶτον μὲν αἱρετικοῖς μὴ ἐξῇ κατηγορίας κατὰ τῶν ὀρθοδόξων ἐπισκόπων ὑπὲρ ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων ποιεῖσθαι. Αἱρετικοὺς δὲ λέγομεν, τούς τε πάλαι τῆς ἐκκλησίας ἀποκηρυχθέντας, καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα ὑφ᾿ ἡμῶν ἀναθεματισθέντας· πρὸς δὲ τούτοις, καὶ τοὺς τὴν πίστιν μὲν τὴν ὑγιῆ προσποιουμένους ὁμολογεῖν, ἀποσχίσαντας δέ, καὶ ἀντισυνάγοντας τοῖς κανονικοῖς ἡμῶν ἐπισκόποις. Ἔπειτα δέ, καὶ εἴ τινες τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας ἐπὶ αἰτίαις τισὶ προκατεγνωσμένοι εἶεν καὶ ἀποβεβλημένοι, ἢ ἀκοινώνητοι, εἴτε ἀπὸ κλήρου, εἴτε ἀπὸ λαϊκοῦ τάγματος, μηδὲ τούτοις ἐξεῖναι κατηγορεῖν ἐπισκόπου, πρὶν ἂν τὸ οἰκεῖον ἔγκλημα πρότερον ἀποδύσωνται. Ὁμοίως δὲ καὶ τοὺς ὑπὸ κατηγορίαν προλαβοῦσαν ὄντας, μὴ πρότερον εἶναι δεκτοὺς εἰς ἐπισκόπου κατηγορίαν, ἢ ἑτέρων κληρικῶν, πρὶν ἂν ἀθώους ἑαυτοὺς τῶν ἐπαχθέντων αὐτοῖς ἀποδείξωσιν ἐγκλημάτων. Εἰ μέντοι τινὲς μήτε αἱρετικοί, μήτε ἀκοινώνητοι εἶεν, μήτε κατεγνωσμένοι, ἢ προκατηγορημένοι ἐπί τισι πλημμελήμασι, λέγοιεν δὲ ἔχειν τινὰ ἐκκλησιαστικὴν κατὰ τοῦ ἐπισκόπου κατηγορίαν, τούτους κελεύει ἡ ἁγία σύνοδος, πρῶτον μὲν ἐπὶ τῶν τῆς ἐπαρχίας πάντων ἐπισκόπων ἐνίστασθαι τὰς κατηγορίας, καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν ἐλέγχειν τὰ ἐγκλήματα τοῦ ἐν αἰτίαις τισὶν ἐπισκόπου· εἰ δὲ συμβαίη ἀδυνατῆσαι τοὺς ἐπαρχιώτας πρὸς διόρθωσιν τῶν ἐπιφερομένων ἐγκλημάτων τῷ ἐπισκόπῳ, τότε αὐτοὺς προσιέναι μείζονι συνόδῳ, τῶν τῆς διοικήσεως ἐκείνης ἐπισκόπων ὑπὲρ τῆς αἰτίας ταύτης συγκαλουμένων· καὶ μὴ πρότερον ἐνίστασθαι τὴν κατηγορίαν, πρὶν ἢ ἐγγράφως αὐτοὺς τὸν ἴσον αὐτοῖς ἐπιτιμήσασθαι κίνδυνον, εἴπερ ἐν τῇ τῶν πραγμάτων ἐξετάσει συκοφαντοῦντες τὸν κατηγορούμενον ἐπίσκοπον ἐλεγχθεῖεν. Εἰ δέ τις καταφρονήσας τῶν κατὰ τὰ προδηλωθέντα δεδογμένων, τολμήσειεν ἢ βασιλικὰς ἐνοχλεῖν ἀκοάς, ἢ κοσμικῶν ἀρχόντων δικαστήρια, ἢ οἰκουμενικὴν σύνοδον ταράσσειν, πάντας ἀτιμάσας τοὺς τῆς διοικήσεως ἐπισκόπους, τὸν τοιοῦτον τὸ παράπαν εἰς κατηγορίαν μὴ εἶναι δεκτόν, ὡς καθυβρίσαντα τοὺς κανόνας, καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴν λυμηνάμενον εὐταξίαν.

Κανὼν Ζ´
Τοὺς προστιθεμένους τῇ ὀρθοδοξίᾳ, καὶ τῇ μερίδι τῶν σῳζομένων, ἀπὸ αἱρετικῶν, δεχόμεθα κατὰ τὴν ὑποτεταγμένην ἀκολουθίαν, καὶ συνήθειαν. Ἀρειανοὺς μὲν, καὶ Μακεδονιανούς, καὶ Σαββατιανούς, καὶ Ναυατιανούς, τοὺς λέγοντας ἑαυτοὺς Καθαροὺς καὶ Ἀριστερούς, καὶ τοὺς Τεσσαρεσκαιδεκατίτας, εἴτουν Τετραδίτας, καὶ Ἀπολλιναριστάς, δεχόμεθα διδόντας λιβέλλους, καὶ ἀναθεματίζοντας πᾶσαν αἵρεσιν, μὴ φρονοῦσαν, ὡς φρονεῖ ἡ ἁγία τοῦ Θεοῦ καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ ἐκκλησία, καὶ σφραγιζομένους, ἤτοι χριομένους, πρῶτον τῷ ἁγίῳ μύρῳ τό τε μέτωπον, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τὰς ῥίνας, καὶ τὸ στόμα, καὶ τὰ ὦτα· καὶ σφραγίζοντες αὐτούς, λέγομεν· Σφραγὶς δωρεὰς Πνεύματος ἁγίου. Εὐνομιανοὺς μέντοι τοὺς εἰς μίαν κατάδυσιν βαπτιζομένους, καὶ Μοντανιστάς, τοὺς ἐνταῦθα λεγομένους Φρύγας, καὶ Σαβελλιανούς, τοὺς υἱοπατορίαν διδάσκοντας, καὶ ἕτερά τινα καὶ χαλεπὰ ποιοῦντας, καὶ τὰς ἄλλας πάσας αἱρέσεις· (ἐπειδὴ πολλοί εἰσιν ἐνταῦθα, μάλιστα οἱ ἀπὸ τῶν Γαλατῶν χώρας ὁρμώμενοι), πάντας τοὺς ὑπ᾿ αὐτῶν θέλοντας προστίθεσθαι τῇ ὀρθοδοξίᾳ, ὡς Ἕλληνας δεχόμεθα· καὶ τὴν πρώτην ἡμέραν ποιοῦμεν αὐτοὺς Χριστιανούς, τὴν δὲ δευτέραν κατηχουμένους· εἶτα τῇ τρίτῃ ἐξορκίζομεν αὐτούς, μετὰ τοῦ ἐμφυσᾷν τρίτον εἰς τὸ πρόσωπον, καὶ εἰς τὰ ὦτα, καὶ οὕτω κατηχοῦμεν αὐτούς, καὶ ποιοῦμεν χρονίζειν εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ ἀκροᾶσθαι τῶν γραφῶν, καὶ τότε αὐτοὺς βαπτίζομεν.

Κανὼν Η´
Ἀριστ. Οἱ καταδύσει μιᾷ βαπτιζόμενοι Εὐνομιανοί, Σαβελλιανοί, καὶ Φρύγες, ὡς Ἕλληνες δεχέσθωσαν. Οὗτοι καὶ βαπτίζονται, καὶ χρίονται, ὅτι ὡς Ἕλληνες παραδέχονται· καὶ καιρὸν ἱκανὸν πρὸ τοῦ βαπτίσματος κατηχοῦνται, καὶ τῶν θείων γραφῶν ἀκροῶνται.

Πηγή: www.phys.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/tributes/regulations/02_en_kwnstantinoypolei.htm

Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη οι Ισαπόστολοι

Βίος και απολυτίκιο των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, των οποίων η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη στις 21 Μαΐου.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 274 μ.Χ. Πατέρας του ήταν ο Κωνστάντιος ο Α' ο Χλωρός και μητέρα του η Ελένη από το Δρέπανο της Βιθυνίας. Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 18 ετών έγινε στρατιωτικός και χάρη στην ανδρεία του, προάχθηκε γρήγορα στα ανώτατα αξιώματα του στρατού.
Ο Κύριος θέλοντας να τον βοηθήσει στον αγώνα του κατά του Μαξεντίου και του Λικίνιου, στη συνέχεια σχημάτισε στον ουρανό το σημείο του Σταυρού με την επιγραφή «Εν τούτω Νίκα», προσφέροντάς του ένα ισχυρότατο όπλο για να κατατροπώσει τους εχθρούς του. Με το χριστιανικό σταυροειδές λάβαρο με το ελληνικό μονόγραμμα «Εν τουτω νικα», τελικά νίκησε τα στρατεύματα του Μαξεντίου και έπειτα του Λικινίου.
Επίσης, ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας που ευνόησε την Εκκλησία, μετά από τρεις αιώνες ανελέητου διωγμού. Μετέφερε την πρωτεύουσα του κράτους του στο αρχαίο βυζάντιο, και εκεί έκτισε την βασίλισσα των πόλεων, την Κωνσταντινούπολη.
Λίγο πριν πεθάνει, ο Κωνσταντίνος αξιώθηκε και του Αγίου Βαπτίσματος, και αμέσως μετά είπε: «Νυν αληθει λογω μακαριον οιδ’ εμαυτον, νυν της αθανατου ζωης πεφαναι αξιον, νυν του θειου μετειληφεναι φωτος πεπιστευκα». Τώρα, δηλαδή, σύμφωνα με το λόγο της αληθείας, ξέρω ότι είμαι μακάριος, τώρα έχω γίνει άξιος της αθανάτου ζωής, τώρα έχω πιστέψει πως έλαβα το θείο φως. Εκοιμήθη σε ηλικία 63 ετών, την 21 Μαΐου 327. Η Ιστορία ονόμασε τον Κωνσταντίνο Μέγα και η Εκκλησία τον ανεκήρυξε Άγιο και Ισαπόστολο.
Ο Κωνσταντίνος ενδιαφέρθηκε πολύ και για τα ιερά σεβάσματα των χριστιανών, για το λόγο αυτό απέστειλε στα Ιεροσόλυμα την μητέρα του, για να βρει τον Τίμιο Σταυρό. Μετά την εύρεσή του, η Αγία Ελένη, αφού διχοτόμησε τις κεραίες του δημιούργησε δύο Σταυρούς εκ των οποίων τον ένα μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη.

Η Αγία Ελένη ήταν αυτή η οποία έδωσε στον Μ. Κωνσταντίνο την πρέπουσα διαπαιδαγώγηση. Άλλωστε, και ο ίδιος την τίμησε, όταν στην μεγάλη πλατεία της Κωνσταντινούπολης έκτισε δύο στήλες, μία δική του και μία της Αγίας Ελένης, που έφερε την επιγραφή: «Εις Αγιος εις Κυριος Ιησους Χριστος, εις δοξαν Θεου Πατρος, Αμην». Η Αγία Ελένη βοήθησε να χτιστούν οι πρώτοι μεγάλοι ιεροί ναοί της Χριστιανοσύνης. Εκοιμήθη ειρηνικά το 327 μ.Χ. σε ηλικία 83 ετών.

Απολυτίκιον.
Ήχος πλ. δ'.

Του Σταυρού σου τον τύπον εν ουρανώ θεασάμενος, και ως ό Παύλος την κλήσιν ουκ εξ ανθρώπων δεξάμενος, ό εν Βασιλεύσιν Απόστολος σου Κύριε, Βασιλεύουσαν πόλιν τη χειρί σου παρέθετο* ην περισώζε δια παντός εν ειρήνη, πρεσβείαις της Θεοτόκου, μόνε Φιλάνθρωπε.

Απολυτίκιον.

Ήχος γ'.

Πρώτος πέφηνας, εν Βασιλεύσι, θείον έδρασμα, της ευσέβειας, απ' ουρανού δεδεγμένος τo χάρισμα' όθεν Χριστού τον Σταυρόν έφανέρωσας, και την Όρθόδοξον πίστιν έφήπλωσας. Κωνσταντίνε Ίσαπόστολε, συν Μητρί Ελένη θεόφρονι, πρεσβεύσατε υπέρ των ψυχών ημών.

Πηγή: www.xfe.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=163

Ημερίδα με θέμα το διάλογο Ορθόδοξης-Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας

Επιστημονική ημερίδα με θέμα τον «Θεολογικό διάλογο μεταξύ της Ορθοδόξου και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας» διοργανώνει σήμερα η Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ.
Η αυλαία της ημερίδας άνοιξε νωρίς το πρωί εν μέσω αντιδράσεων και διαμαρτυριών από μέλη θρησκευτικών ενώσεων και σωματείων.
Οι διαμαρτυρόμενοι ανάρτησαν πανό με συνθήματα εναντίον του Πάπα και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας έξω από την αίθουσα τελετών του ΑΠΘ, όπου διεξαγόταν το συνέδριο. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις επιχείρησαν να εισέλθουν με τα πανό μέσα στην αίθουσα, αλλά οι κινήσεις τους αποδοκιμάστηκαν από τους διοργανωτές της ημερίδας.
Μικρής έκτασης αντιδράσεις ξεσήκωσε, επίσης, η ομιλία του επίσημου προσκεκλημένου της ημερίδας, καρδινάλιου, Βάλτερ Κάσπερ. Το θέμα της ομιλίας του καρδινάλιου ήταν «Ο απόστολος Παύλος και οι οικουμενικές προκλήσεις για τις Εκκλησίες σήμερα».
Με το πέρας των πρωινών εργασιών της ημερίδας ο κ. Κάσπερ κλήθηκε να απαντήσει σε πλήθος ερωτήσεων. Απαντώντας σε αυτές και στην προσπάθειά του να αποφορτίσει την ένταση που επικρατούσε, έκανε λόγο για ενότητα της Εκκλησίας, της Πίστης και των Μυστηρίων της, αλλά χωρίς να αποκλείεται η ελευθερία έκφρασης μέσα σε αυτήν.
Στην ομιλία του, ο καρδινάλιος τόνισε ότι «για να υπάρξει μια μέρα η πλήρης εκκλησιαστική κοινωνία, προϋποτίθεται μια εκ βάθους μετάνοια, παράλληλα με την ιστορική και θεολογική εργασία σε όλες τις πλευρές».
Ακολούθησε η ομιλία του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μονάχου, Αθανάσιου Βλέτση, ο οποίος υπογράμμισε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην αγάπη μεταξύ των πιστών.
Στη συνέχεια, ο καθολικός αρχιεπίσκοπος Κερκύρας, Ιωάννης Σπιτέρης, έκανε αναδρομή στη στάση της Ανατολής και της Δύσης απέναντι στο πρωτείο του επισκόπου Ρώμης κατά την πρώτη χιλιετία, επισημαίνοντας ότι τα ιστορικά αυτά στοιχεία βοηθούν στην ανάπτυξη της προβληματικής του θεολογικού διαλόγου μεταξύ των δύο Εκκλησιών.
Ο αρχιδιάκονος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Μάξιμος Βγενόπουλος, αναφέρθηκε στο «Πρωτείο του επισκόπου Ρώμης στα πλαίσια της αδιαίρετης Εκκλησίας, υπό το φως της νεότερης ορθόδοξης θεολογίας» και υπογράμμισε τη σημασία ύπαρξης ενός κοινά αποδεκτού πρωτείου στην Ορθόδοξη Εκκλησία και σε παγκόσμιο επίπεδο, θέμα που, όπως είπε χαρακτηριστικά, είναι «ζήτημα πίστης και όχι μόνο κανονικής τάξης».
Ο καθολικός επίσκοπος Καρκαβίας, Δημήτριος Σαλάχας και ο καθηγητής του ΑΠΘ, Γεώργιος Μαρτζέλος, εξέτασαν ενδιαφέροντα σημεία του κειμένου της Ραβέννας, το οποίο αποτελεί, όπως παρατήρησαν, ένα πολύ σημαντικό βήμα στο διάλογο μεταξύ των δύο Εκκλησιών.
Οι εργασίες θα συνεχιστούν το απόγευμα με ομιλίες των καθηγητών του ΑΠΘ, Δημητρίου Τσελεγγίδη, Πέτρου Βασιλειάδη και Χρυσόστομου Σταμούλη, καθώς και των μητροπολιτών Μεσσηνίας Χρυσόστομου, και Περγάμου, Ιωάννη. Οι ομιλητές θα εστιάσουν το ενδιαφέρον τους στα προβλήματα και τις προοπτικές του διαλόγου μεταξύ των δύο Εκκλησιών.

Πηγή: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_20/05/2009_280518

Μία πρόταση για την αποκατάσταση του αοιδίμου Μητροπολίτου Χίου Ιωακείμ Στρουμπή

Γράφει ο Γιώργος Παπαδόπουλος (Δημοτικός Σύμβουλος Χίου):

19/05/2009 (εφημερίδα Αλήθεια)

"Απαιτείται συλλογικό αίτημά μας για την αποκατάσταση του Ι. Στρουμπή

Εάν στις ημέρες μας η διοικούσα Εκκλησία έχει τόσο πολύ ξεφύγει από τους Ιερούς Κανόνες και διστάζει να τιμωρήσει ανθρώπους που έχουν κατ’ επανάληψη κατασκανδαλίσει το χριστεπώνυμο πλήρωμα και «σέρνεται» να το πράξει έπειτα από τη ρητή προσταγή Εισαγγελέων και Αρεοπαγιτών με τελεσίδικες καταδικαστικές αποφάσεις (βλέπε πρόσφατη περίπτωση πρώην Μητροπολίτη Παντελεήμονα Μπεζενίτη) προκαλώντας ακόμη περισσότερο την κοινή γνώμη, υπάρχουν και περιπτώσεις ανθρώπων που ενώ θα έπρεπε να έχουν τιμηθεί και επαινεθεί, απεναντίας έχουν καταδικαστεί είτε διότι τα «έβαλαν» με το καθεστώς της εποχής (πολιτικό ή θρησκευτικό) είτε διότι η δράση τους έθεσε φραγμούς σε άνομα και διεστραμμένα συμφέροντα (λαμπρό παράδειγμα των ημερών μας ο εξαίρετος Θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος - «Φόβος και τρόμος» των αιρέσεων στη χώρα μας, ο Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. Νικόδημος Γκατζηρούλης – Άγιος Ιεράρχης με φωτεινή ζωή και διακονία κ.α.).

Έτσι, εδώ στη Χίο, την περίοδο του εμφυλίου (περί το 1945-46), κατά παρόμοιο τρόπο λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε από κάποιους εθνικόφρονες της εποχής (πολλοί εξ αυτών είχαν συνεργαστεί και με τους Γερμανούς ενώ άλλοι κατέδιδαν αθώους συμπολίτες τους στο αστυνομικό καθεστώς) ένας ιεράρχης πατριώτης, ζηλωτής, με πλούσια εθνική, αντιστασιακή και κοινωνική – προνοιακή δράση, ο συμπατριώτης μας ΙΩΑΚΕΙΜ ΣΤΡΟΥΜΠΗΣ – Μητροπολίτης Χίου (ο από Αρδαμερίου Χαλκιδικής αρχικά και Καρδαμύλων Χίου στη συνέχεια).

Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Χίου Ιωακείμ Στρουμπής (1880 – 1950) υπήρξε μια φωτισμένη και ηγετική φυσιογνωμία, μια μορφή με απαράμιλλο θάρρος έναντι στο γερμανό κατακτητή, με γενναίο φρόνημα στο Χριστό και την πατρίδα του, την Ελλάδα.

Ο συμπολίτης μας, ιατρός Ανδρέας Φρ. Μιχαηλίδης, συνέταξε με κάθε λεπτομέρεια τη βιογραφία, τη δράση και τα γεγονότα που ακολούθησαν ώστε να εκπέσει ο Ιωακείμ Στρουμπής (άδικα και ετσιθελικά, από τοπικά κομματικά συμφέροντα) του θρόνου της Μητροπόλεώς μας, δίχως μέχρι σήμερα να έχει αποκατασταθεί η σεβάσμια μνήμη του από πλευράς της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (διότι από την Πολιτεία και την τοπική κοινωνία έχουν κατ’ επανάληψη τούτα λεχθεί και έχει επάξια τιμηθεί δεόντως), εν αντιθέσει με τους δύο «ΕΑΜικούς» Μητροπολίτες Κοζάνης Ιωακείμ και Ηλείας Αντώνιο οι οποίοι αποκαταστάθηκαν (και δεν συμπεριέλαβε η Ιερά Σύνοδος στην Απόφασή της και τον τρίτο – Χίου Ιωακείμ). Το μέγεθος της κοινωνικής, προνοιακής και πατριωτικής δράσης του Ιωακείμ είναι τεράστιο. Ο αγαπητός Ανδρέας Φρ. Μιχαηλίδης έχει καταφέρει με επιτυχία να μας εντρυφήσει στην όλη βιωτή του και τον αποτροπιασμό που προξένησαν οι συκοφάντες – κατήγοροί του (γνωστοί στην τοπική κοινωνία της εποχής).

Η όμορφη έκδοση των 170 περίπου σελίδων ανήκει στο καλλιτεχνικό τυπογραφείο «Άλφα Πί» των αδελφών Αντώνη και Γιάννη Παληού οι οποίοι συνεχώς εφοδιάζουν και εμπλουτίζουν την τοπική βιβλιογραφία με νέες, καλαίσθητες, ποιοτικές εκδόσεις. Το βιβλίο του δρος Ανδρέα Μιχαηλίδη πρέπει να διαβαστεί από κάθε μελετητή της τοπικής ιστορίας, εθνικής, πατριωτικής και θρησκευτικής.

Ο γλαφυρός και καθάριος λόγος του συγγραφέα ιατρού – ιστορικού δίδει πειστικές απαντήσεις σε ερωτήματα που τυχόν προκύπτουν συμπερασματικά από τα γεγονότα του πανδαμάτορα χρόνου που αφήνει ανεξίτηλα σημάδια στο διάβα των δεκαετιών, για όσους θέλουν και μπορούν να μάθουν την ιστορία του τόπου μας και των ανθρώπων του. Κλείνοντας το παρόν σημείωμα επιθυμώ να καταθέσω στην τοπική κοινωνία μια πρόταση την οποία πιστεύω να συμμεριστούν οι τοπικοί φορείς και να υλοποιηθεί το συντομότερο: Ένα υπόμνημα υπογεγραμμένο από το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη μας, τους δύο Βουλευτές του νησιού μας, τις Νομαρχιακές των τοπικών πολιτικών κομμάτων, το Νομάρχη και τους Δημάρχους Χίου και Καρδαμύλων να υποβληθεί στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και με το οποίο ΝΑ ΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ, ΩΣ ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΧΙΟΥ, ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΩΑΚΕΙΜ ΣΤΡΟΥΜΠΗ. Τούτο θα είναι το σπουδαιότερο και ιερότερο στη μνήμη του.

Του Γιώργου Φ. Παπαδόπουλου – Δημοτικού Συμβούλου Χίου"

Πηγή: www.alithia.gr/newspaper/2009/19052009/19052009,31949.html

Μαθητές υιοθέτησαν εκκλησάκι!

Γράφει το ChiosNews.com:
Μαθητές ΣΤ’ τάξης 3ου Δημοτικού Σχολείου: Υιοθέτησαν το εκκλησάκι!

Τρ 19/5/2009Το ιστορικό εκκλησάκι του Αγίου Ισιδώρου στον Κοφινά, που βρίσκεται δίπλα στο περιβόλι του Ζαφειράκη και ανήκει στην αδελφότητα των αρτοποιών, υιοθέτησαν οι μαθητές της Στ’ τάξης του σχολικού έτους 2008-2009 του κοντινού 3ου Δημοτικού Σχολείου.

«Υποσχόμαστε ότι σε όλη μας τη ζωή θα το σκεφτόμαστε και θα είμαστε πάντα πρόθυμοι να τη βοηθήσουμε σε κάθε ανάγκη που θα έχει. Στις 14 Μαΐου κάθε χρόνου που εορτάζει ο Άγιος Ισίδωρος, θα συναντιόμαστε στο χώρο της όλοι οι συμμαθητές που υπογράφουμε το συμβόλαιο αυτό», σημειώνουν τα παιδιά.
Το κείμενο το υπογράφουν οι μαθητές:

Αναστασία Τσουκαλά, Γιάννα Τριανταφυλλάκη, Καλλιρρόη Κώστα, Μάριος Παρούκας, Δημήτρης Μαθιούδης, Χρίστος Χριστοδούλου, Μανώλης Ζερβούδης, Αντώνης Μούνδρος, Νίκος Ξένος, Αρμάντο Γκιούρα, Ευαγγελία Νιονάκη, Στέλιος Τσούτσας, Δημήτρης Λαγούδης Σοφία Τσούκλη, Ευγενία Δελιού, Βιργινία Μαρτάκη, Αλεξάνδρα Μοσχούρη, Δήμητρα Μουντέ, Ντέα Ζοτάι, Ασημίνα Σιδερίδη, Γεωργία Μισετζή, Γεώργιος Καντήλωρος, Σταμάτης Καρατζάς, Παναγιώτης Μελέκος, Παναγιώτης Σκούφαλος, Νίκος Λαγός, Πέτρος Σιταράς, Γιάννης Μορόμαλος, Ηλίας Χούμης, Αλέξης Μπαλλίου, Αργύρης Τζήκας, Αλέξανδρος Νταούτης και Δέσποινα Πατεράκη.

Επίσης σημειώνουν στο «συμβόλαιο» ότι «στο πηγάδι του ιστορικού αυτού ναού, όπως λέγεται πετάχτηκε το κεφάλι του Αγίου Ισιδώρου, τον οποίο είχαν σκοτώσει οι Ρωμαίοι ειδωλολάτρες».

Την ημέρα του Αγίου οι μαθητές που εκκλησιάστηκαν μαζί με τους δασκάλους τους Κατερίνα Βυζανιάρη και Σαράντος Πιτσιλαδής έκθεσαν ζωγραφιές και σχέδια από το εκκλησάκι του Αγίου Ισιδώρου που πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια του πολιτιστικού προγράμματος των δημοτικών σχολείων «Υιοθετώντας ένα πολιτιστικό μνημείο».

ΦΩΤΟ: Παναγιώτα Πυλιώτη, μαθήτρια

Πηγή: www.chiosnews.com/cn1952009658320.asp

Η Ομοσπονδία Χιακών Σωματείων Αττικής γιόρτασε τον πολιούχο του νησιού μας Στο γραφικό εκκλησάκι του Αγ. Ισιδώρου στο Λυκαβηττό

Γράφει ο Οδυσσέας (http://odysseaschios.blogspot.com/)

Σ' ένα από τα πιο γραφικά εκκλησάκια του λεκανοπεδίου Αττικής, αν όχι το πιο γραφικό, φτιαγμένο πάνω στο βράχο του Λυκαβηττού, στον Αγ. Ισίδωρο τον Χιοπολίτη, γιόρτασε η Ομοσπονδία Χιακών Σωματείων Αττικής, τον πολιούχο του νησιού, σήμερα Κυριακή 17 Μαϊου.

Το κατάμεστο της εκκλησίας από Χιώτες, αλλά και ο περίβολος-«μπαλκόνι» της Αθήνας, δείχνει το έντονο θρησκευτικό συναίσθημα των συμπατριωτών μας.

Μετά τη Θεία Λειτουργία έγινε αρτοκλασία και για τη ζωή και τα μαρτύρια και τέλος το θάνατο του Αγ. Ισιδώρου, μίλησε ο συμπατριώτης μας φιλόλογος-συγγραφέας Ισίδωρος Πρώιος. Γλαφυρότατος αναφέρθηκε με λεπτομέρειες για το βίο του, που κυριολεκτικά καθήλωσαν το εκκλησίασμα.

Τον ομιλητή, παρουσίασε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αργύρης Κοκκινάκης. Ο ιερέας του Ναού πατέρας Δημήτριος, συνεχάρη τον ομιλητή και την ΟΧΣΑ και μίλησε με τα πιο θερμά λόγια για τη νησί μας, αν και δεν κατάγεται απ’ αυτό."Κάναμε προσπάθειες –είπε- να πάρουμε ένα κομματάκι από το λείψανο του Αγίου που βρίσκεται στη Βασιλική του Αγ. Μάρκου στη Βενετία. Οι προσπάθειες μας δεν ολοκληρώθηκαν, λόγω της κοίμησης του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου.

Ήδη γίνονται νέες προσπάθειες με τη βοήθεια της αρχιεπισκοπής που πιστεύουμε ότι αυτήν τη φορά θα έχουμε αποτέλεσμα.

Η Χίος είναι ευλογημένη και αποτελεί πόλο έλξης, όχι μόνο για τους ανθρώπους του πνεύματος που διαθέτει, αλλά και για τους Αγίους που έζησαν και μαρτύρησαν στο νησί. Όπως ο Άγιος Ισίδωρος, η Αγία Μερώπη, η Αγία Μαρκέλλα ή Αγία Ματρώνα κ.αλ.".

Τέλος, κάλεσε τους Χιώτες να μην επισκέπτονται το Ναό, μόνο μια φορά το χρόνο, που διοργανώνει η ΟΧΣΑ την εκδήλωση προς τιμή του Αγίου, αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, τελώντας εκεί μυστήρια (γάμους, βαφτίσια). Συνεχάρη τη διοίκηση και ζήτησε από τον πρόεδρο Αργύρη Κοκκινάκη να φροντίσει να βρεθεί ειδικός για να κλαδέψει το μαστιχόδεντρο που είχε δοθεί στο Ναό, από τη διοίκηση της Ομοσπονδίας και το οποίο έχει μεγαλώσει αρκετά.

Μετά το πέρας της λειτουργίας, ο πατέρας Δημήτριος έκανε την περιφορά της εικόνας των Αγίων Ισιδώρων, ενώ η καμπάνα του Ναού κτυπούσε χαρμόσυνα.

Στη συνέχεια, η Χιακή Ομοσπονδία προσέφερε άρτο, τσουρεκάκια, παστέλια και χυμούς φρούτων στους πιστούς.

Την εκδήλωση τίμησαν ο Ακαδημαϊκός αστροφυσικός της NASA Σταμάτης Κριμιζής, οι τέως πρόεδροι της Ομοσπονδίας, Παναγιώτης Βαρλάς (πανεπιστημιακός), Ιακωβος Ζαννίκος (καπετάνιος) και Τάσος Τριπολίτης (γιατρός-αγγειολόγος ), η Χιώτισσα, γλύπτρια της ειρήνης, Μαίρη Παπακωνσταντίνου, ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Δημήτρης Λαϊνάς, οι πρόεδροι, του ΨΝΑ Δρομοκαϊτείου Νίκος Τσικής, του ιδρύματος Σίμος-Καρακατσάνη Ελευθέριος Τριανταφυλλάκης, οι πρόεδροι των Συλλόγων, Νεοχωρούσων Ισίδωρος Σταμούλης, Βικιανών, Χρήστος Φωτεινός, Δαφνούσων Βαγγέλης Μέλης, Πυργούσων Μαρία Μπρη-Παπαμακάριου, Καμπιώσων Γιώργος Καπετάνης, Κοινούσων Μαρία Σούττη, Λεπτοποδούσων Νίκος Ρυμικής, Χαλκουσίων Σταμάτης Χονδρογιωργάκης, εκπρόσωποι, Κουρουνιωτών Πέτρος Μοσχούδης και ο τέως πρόεδρος Στέλιος Μιχαλάκης, Πιτυανών Δημήτρης Αποστολής και ο τέως πρόεδρος Δημήτρης Πυργιώτης και ο πολιτικός μηχανικός Στέλιος Φράγκος, ο πρόεδρος των Ναυτικών Κορυδαλλού Μιχάλης Καριάμης. Επίσης, ήταν πάρα πολύ κόσμος από τα Θυμιανά, το Χαλκειός, το Πιτυός, το Βροντάδο, το Ζυφιά, Δαφνώνα, Κουρούνια, Πυργί, και άλλα χωριά της Χίου.

Πηγή: odysseaschios.blogspot.com/2009/05/blog-post_790.html

Για το επίδομα των 176 ευρώ

Γράφει ο Χριστ. Μωραΐτης στο περοδικό ΕΝΟΡΙΑ:

Το ανωτέρω επίδομα των 176 ευρώ δεν το λαμβάνουν όλοι οι εν ενεργεία Δημόσιοι Υπάλληλοι και Κληρικοί, αλλά το λαμβάνουν μόνο ορισμένοι Δημόσιοι Υπάλληλοι κατ' επιλογή και προτίμηση των εκάστοτε Υπουργών Οικονομικών. Η ενέργεια αυτή των εκάστοτε Υπουργών Οικονομικών, άλλοι Δημόσιοι Υπάλληλοι παίρνουν το επίδομα των 176 ευρώ και άλλοι δεν το παίρνουν τούτο ήλθε σε σύγκρουση με διάταξη του Συντάγματος ΠΕΡΙ ΙΣΟΤΗΤΟΣ.

Γι' αυτό πλήθος Δημοσίων Υπαλλήλων και Κληρικών προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη ζητώντας να εφαρμοστεί η διάταξη του Συντάγματος ΠΕΡΙ ΙΣΟΤΗΤΟΣ.

Η Δικαιοσύνη απεφάνθη και αποδέχτηκε, ότι όλοι οι μισθοδοτούμενοι από το δημόσιο δικαιούνται το ανωτέρω επίδομα των 176 ευρώ.

Όσοι, λοιπόν, προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη δικαιώθηκαν και λαμβάνουν το επίδομα των 176 ευρώ και μάλιστα αναδρομικά.

Όσοι Δημόσιοι Υπάλληλοι και Κληρικοί δεν έχουν πάρει ατομική δικαστική απόφαση για το επίδομα των 176 ευρώ δεν πρόκειται να το πάρουν ποτέ το ανωτέρω επίδομα των 176 ευρώ, εκτός αν η Κυβέρνηση αποφασίσει με νόμο να το δώσει σε όλους τους Δημόσιους Υπαλλήλους ανεξαιρέτως και βέβαια και στους Κληρικούς.

Μέχρι τώρα έχουν προσφύγει στα Δικαστήρια για το επίδομα των 176 ευρώ πλήθος Δημοσίων Υπαλλήλων και Κληρικών και αναμένουν την εκδίκαση της αγωγής του.

Πηγή: ΕΝΟΡΙΑ, φύλ. 1040, 25/4/09, σελ. 70

Καθαίρεσις του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Αττικής κ. Παντελεήμονος

ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Συνήλθε σήμερα Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009, σε Συνεδρία το Πρωτοβάθμιο δι’ Αρχιερείς Συνοδικό Δικαστήριο, συγκροτούμενο εκ των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών : Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελετίου, ως Προέδρου, Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Νικοδήμου, Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλεξάνδρου, Μηθύμνης κ. Χρυσοστόμου, Αργολίδος κ. Ιακώβου, Κίτρους και Κατερίνης κ. Αγαθονίκου, Φωκίδος κ. Αθηναγόρου, Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου κ. Ιακώβου, Άρτης κ. Ιγνατίου, Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου κ. Δημητρίου, εις αντικατάσταση του κωλυομένου να παραστεί Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος κ. Νικηφόρου, Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνατίου και Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Κωνσταντίνου, κατόπιν του υπ’ αριθμ. 1857/6.5.2009 εγγράφου του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, δια του οποίου διαβίβασε στην Ιερά Σύνοδο την υπ’ αριθμ. 778/2009 αμετάκλητη απόφαση του Στ´ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, επί της υποθέσεως του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Αττικής κ. Παντελεήμονος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 160 του Νόμου 5383/1932 «Περί Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων και της προ Αυτών διαδικασίας».

Το Πρωτοβάθμιο δι’ Αρχιερείς Συνοδικό Δικαστήριο, εφαρμόζοντας το ως άνω άρθρο του Νόμου 5383/1932 «Περί Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων και της προ Αυτών διαδικασίας», υπέβαλε αυτόν εις Καθαίρεσιν και επαναφορά στην τάξιν των Μοναχών.

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου

Πηγή: www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=1090&what_sub=d_typou

Ο ένδοξος Μάρτυς του Χριστού Ισίδωρος - 14 Μαΐου

Ο ένδοξος Μάρτυς του Χριστού Ισίδωρος († 255 μ.Χ. ) έζησε στα χρόνια του βασιλιά Δεκίου. Καταγόταν από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και, ως στρατιώτης, είχε την τάξη του Ωπίονος.

Ερχόμενος στη Χίο με στρατιωτικό στόλο, επικεφαλής του οποίου ήταν ο Νουμέριος, συκοφαντήθηκε από έναν εκατόνταρχο, τον Ιούλιο, ότι ήταν Χριστιανός και σεβόταν τον Χριστό και όχι τους δικούς τους θεούς. Έτσι, τον καλεί ο Νουμέριος και τον ρωτάει αν πράγματι ήταν Χριστιανός. Τότε, ο Άγιος Ισίδωρος, ελεύθερα και άφοβα, ομολογεί την πίστη του, ότι, δηλαδή, ο Χριστός, στον οποίο πίστευε, είναι ο μόνος αληθινός Θεός. Ακούγοντας αυτά τα λόγια ο Νουμέριος, έγινε έξω φρενών και προστάζει να ξαπλώσουν τον Άγιο και να τον δέσουν από τα χέρια και τα πόδια και να τον δέρνουν αλύπητα.

Και ήταν θαυμαστό κανείς να βλέπει πως ο Άγιος, παρά τα αλύπητα χτυπήματα στο σώμα του, ήταν γεμάτος από χαρά και ευφροσύνη επειδή βασανιζόταν για την αγάπη του Χριστού. Στη συνέχεια, τον έριξαν μέσα σε καιγόμενο καμίνι, αλλά επειδή και πάλι δεν έπαθε τίποτε, τον έριξαν στη φυλακή.

Ο πατέρας του Αγίου, όταν έμαθε στην Αλεξάνδρεια, ότι ο υιός του αρνήθηκε τα είδωλα και προσκυνεί τον Χριστό, έφθασε το γρηγορότερο στη Χίο και τον βρήκε στα βάσανα του μαρτυρίου. Όταν και ο ίδιος δεν κατάφερε να τον μεταπείσει να αρνηθεί το Χριστό και να προσκυνήσει τα είδωλα, παρεκάλεσε τον Ηγεμόνα να του παραδώσει σ’ εκείνον το γιο του και να αναλάβει ο ίδιος να τον κάνει να αρνηθεί την πίστη του και προσκυνήσει τα είδωλα. Έτσι λοιπόν, πρώτα προσπάθησε να τον μεταπείσει με ημερότητα και με κολακευτικά λόγια και έπειτα να μειώσει στα μάτια του την εικόνα του Χριστού. Όταν, τέλος, είδε ότι κανένα αποτέλεσμα δεν έβγαινε με τα λόγια, τότε, στη συνέχεια, ο ίδιος ο πατέρας του, μετέβαλε την ημερότητά του σε αγριότητα και την πατρική του αγάπη σε μίσος.

Έτσι, σαν άσπλαχνος πια τύραννος και όχι σαν πατέρας, διατάζει και τον δένουν σε άγρια άλογα, από τα οποία, συρόμενος ο Αθλητής του Χριστού κάτω στη γη, κατακόπτονταν οι σάρκες του, ενώ εκείνος υπέμενε τους πόνους με σιωπή και χαρά της ψυχής του και μόνο το Χριστό επικαλούνταν για βοήθεια. Αφού δε, μετά από αρκετό χρονικό διάστημα που τον έσερναν, δεν πέθανε, τον αποκεφάλισαν και, ω του θαύματος, αντί από την σφαγή να χυθεί αίμα, χύθηκε γάλα. Στη συνέχεια, έριξαν το τίμιο και άγιο σώμα του σ’ ένα λαγκάδι για να το κατασπαράξουν τα όρνεα. Παράλληλα, όμως, έβαλαν και φύλακες να το φυλάνε μήπως το κλέψουν οι χριστιανοί.

Μία ευσεβής και ενάρετη, τότε, χριστιανή, η Αγία Μυρόπη, από αγάπη και ευλάβεια προς τον Μάρτυρα, θέλοντας να πάρει το μαρτυρικό σώμα και να το ενταφιάσει, πήγε κρυφά τη νύχτα με τις υπηρέτριές της και, αφού βρήκε τους φύλακες να κοιμούνται, παίρνει το λείψανο του Αγίου, το αλείφει με μύρα και το ενταφιάζει καθώς έπρεπε. Μαθαίνοντας ο άρχοντας, το γεγονός, έδεσε με σίδερα τους φύλακες και τους διέταξε να ψάξουν και να βρουν το λείψανο, αλλιώς θα τους αποκεφάλιζε. Βλέποντας η Αγία Μυρόπη την ταλαιπωρία των στρατιωτών πόνεσε η ψυχή της και σκέφτηκε ότι, αν αυτοί τιμωρηθούν για τη δικιά της κλεψιά, θα γινόταν η ίδια αιτία των φόνων τους. Παίρνει την απόφαση να ομολογήσει στους στρατιώτες την πράξη της. Εκείνοι την αρπάζουν και την πάνε στον άρχοντα όπου και σ’ εκείνον η Αγία ομολογεί χωρίς φόβο όχι μόνο την πράξη της αλλά και τη δικιά της πίστη στο Χριστό. Τότε ο άρχοντας με μανία και θυμό διατάζει να ξεκινήσει το δικό της τώρα μαρτύριο. Έτσι, τη δέρνουν στην αρχή, άσπλαχνα και αλύπητα, με χονδρούς ράβδους και έπειτα τη σέρνουν από τα μαλλιά και την περιτριγυρίζουν σ’ όλη την πόλη. Στο τέλος καταλήγει μισοπεθαμένη στην φυλακή. Εκεί, κατά το μεσονύκτιο, ενώ προσευχόταν, δυνατό φως έλαμψε και γέμισε την φυλακή και κατέβηκε χορός Αγγέλων ψάλλοντας τον τρισάγιο ύμνο. Στη μέση του χορού ήταν ο Άγιος Ισίδωρος ο οποίος τη διαβεβαιώνει ότι η προσευχή της έφθασε στο Θεό και σύντομα θα ήταν μαζί τους λαμβάνοντας το στεφάνι του μαρτυρίου. Με το που τελείωσε ο Άγιος τα λόγια του παρέδωσε και η Αγία Μυρόπη την ψυχή της στο Θεό και αμέσως ολόκληρη η φυλακή γέμισε με ευωδία τόση πολλή που και οι φύλακες ακόμα τρόμαξαν από το παράξενο γεγονός.

Όλα αυτά μάλιστα τα διηγήθηκε ο φύλακας που αγρυπνούσε για την Άγία και όταν τα είδε και τα άκουσε βαπτίστηκε και μαρτύρησε και ο ίδιος για το Χριστό. Το δε λείψανο της Αγίας Μυρόπης τέθηκε εκεί όπου προηγουμένως είχε ενταφιαστεί ο Άγιος Ισίδωρος και έως τώρα φαίνονται οι δύο τάφοι μαζί κολλημένοι.

Εξωτερική άποψη της βασιλικής του Άγιου Ισίδωρου.

Νέο Χιακό Λειμωνάριο, Έκδοση 1992

Πηγή: www.alithia.gr/newspaper/2005/14052005/giasemi.html

από τη στήλη Είτε βραδυάζει είτε φέγγει, Μένει λευκό το γιασεμί

Ο εορτασμός του Αγ. Ισιδώρου-Οι εκδηλώσεις που θα γίνουν στην Αθήνα

Τον εορτασμό του Αγίου Ισιδώρου, πολιούχο της Χίου, και στην Αθήνα, με διάφορες εκδηλώσεις, έχουν προγραμματίσει οι Χιώτες που μένουν στην Αττική.

Ο εορτασμός θα ολοκληρωθεί με την καθιερωμένη εκδήλωση της Ομοσπονδίας Χιακών Σωματείων Αττικής στο ομώνυμο γραφικό εκκλησάκι στο βράχο του Λυκαβηττού, την Κυριακή 17 Μαΐου Όμως θα προηγηθούν εκδηλώσεις από τους Συλλόγους-μέλη της.

Και συγκεκριμένα...

Θα προηγηθούν της ΟΧΣΑ, οι Σύλλογοι-μέλη της, με εσπερινό ή αγρυπνία, την παραμονή της εορτής του, δηλαδή αύριο Τετάρτη 13 Μαΐου και συγκεκριμένα:

1. Στις 6.30 μ.μ. ο Σύλλογος Χίων Κηφισιάς θα τελέσει εσπερινό στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρκέλλας της Χιοπολίτιδος, στην Κάτω Κηφισιά, Φραγκοπούλου 25.

Την Πέμπτη 14 Μαΐου, στον ίδιο Ναό στις 7.30 το πρωί, θα τελεστεί Θεία λειτουργία.

2. Στις 7 μ.μ. ο Σύλλογος Πυργούσων Αττικής θα εορτάσει, όπως κάθε χρόνο, τον προστάτη Άγιο Ισίδωρο, στο εκκλησάκι των Αγ. Αναργύρων στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθηνών «Δρομοκαϊτειο» τελώντας εσπερινό μετ’ αρτοκλασίας. Ενώ έχει προγραμματιστεί ομιλία του φιλόλογου Ισίδωρου Πρώιου.

3. Στις 8 μ.μ. Χιώτες, διοργανώνουν στον Αγ. Γεώργιο της Ροζαρίου Σχολής, στο Χαλάνδρι, αγρυπνία εις μνήμη του Αγ. Ισίδωρου του Χιοπολίτη και όλων των Χίων Αγίων και παράλληλα θα γίνει μνημόσυνο για όσους έχασαν τη ζωή τους, κατά τη σφαγή της Χίου.

4. Στις 8.30 μ.μ. τέλος, στον Ιερό Ναό Αγ. Τριάδος μέχρι τη 1 π.μ. της Πέμπτης 14/5, θα τελεσθεί αγρυπνία εις μνήμη του εν Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Ισίδωρου του εν Χίο. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τον Ιερό αυτό Ναό τον έχουν καταλάβει Χιώτες. Συγκεκριμένα, ο παπαΧρήστος Στρουμπάκης είναι από το Θωλό Ποτάμι, ο ψάλτης Ηλίας Φραγκάκης από το Λατόμι, που βρίσκεται ανάμεσα στη Χώρα και στο Βροντάδο και ο επίτροπος Γιώργος Σαραντινός από την Καλαμωτή.

Η Ομοσπονδία...

Όπως προαναφέραμε την Κυριακή 17 Μαΐου 2009, η Ομοσπονδία Χιακών Σωματείων Αττικής, όπως κάθε χρόνο, θα τιμήσει τον Άγιο Ισίδωρο, στο ομώνυμο γραφικό εκκλησάκι στο βράχο του Λυκαβηττού.Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας θα τελεστεί αρτοκλασία από τον εφημέριο του ναού, πατέρα Δημήτριο.

Στη συνέχεια ο συμπατριώτης μας, επίτιμος Λυκειάρχης, Ισίδωρος Πρώιος θα μιλήσει για τον Άγιο της Χίου.

Πηγή: odysseaschios.blogspot.com/2009/05/blog-post_12.html

Οικουμενικό Πατριαρχείο: Μέχρι και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

Η Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου έχει αποφασίσει να προσφύγει στην δικαιοσύνη για τα 23 ιδρύματα και κοινότητες που έχουν αυθαιρέτως χαρακτηρισθεί ως «κατειλημμένα» από τη τουρκική διοίκηση,
είπε σήμερα ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος επανέλαβε τη «πικρία και την αγανάκτηση" που τον κατέχει κάθε φορά που βρίσκεται αντιμέτωπος με το τραγικό αυτό πρόβλημα και θέαμα.
«Όποτε βρίσκομαι εδώ ή και στις άλλες ενορίες με τα ίδια προβλήματα διακατέχομαι από πικρία και αγανάκτηση», είπε.
«Εμείς λειτουργούμε εδώ», είπε, απευθυνόμενος σε πολυπληθές εκκλησίασμα προσκυνητών από την Ελλάδα, σχολείων που πραγματοποιούν εκπαιδευτική εκδρομή και μελών της ομογένειας.
Στο ναό του Αγίου Γεωργίου της Πύλης της Αδριάνουπόλεως, μιας παλαιάς εκκλησίας πάνω στα βυζαντινά τείχη, και «δύο μέτρα πίσω από το Ιερό της εκκλησία μέσα στον αυλόγυρο της εκκλησίας, παίζουν μπιλιάρδο», είπε ο Πατριάρχης, φανερά πικραμένος.
Η Γενική Διεύθυνση Βακουφιών που κήρυξε την κοινότητα του Αγίου Γεωργίου της Πύλης της Αδριανουπόλεως «κατειλημμένη» ενοικίασε τον χώρο του ρωμαϊκού σχολείου που βρίσκεται εκεί, σε ιδιώτη, ο οποίος το εκμεταλλεύεται ως αίθουσα μπιλιάρδου και καφενείου!!
«Είναι μεγάλες αδικίες αυτές που συμβαίνουν όχι μόνο σ’ αυτή την κοινότητα, αλλά και σε πολλές άλλες κοινότητες που έχουν χαρακτηρισθεί ως κατειλημμένες», είπε ο Πατριάρχης και εξήγησε ότι ο χαρακτηρισμός των κοινοτήτων ως «κατειλημμένων σημαίνει ότι δεν έχει πλέον το δικαίωμα να τις διαχειρίζεται η ομογένεια εκλέγοντας τις διοικήσεις τους, αλλά διοικούνται από το τουρκικό δημόσιο δια της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων.
Ο Πατριάρχης διευκρίνισε στη ίδια ομιλία του ότι η Σύνοδος έχει αποφασίσει να κλιμακώσει τα διαβήματα στην Δικαιοσύνη ακόμα και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «Αν δεν δικαιωθούμε θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, όπου ελπίζουμε να μας δικαιώσει, όπως στην περίπτωση του ορφανοτροφείου της Πριγκήπου, και όπως συνέβη, με ένα ακίνητο της Πατριαρχικής Μεγάλης του Γένους Σχολής», είπε.

«Θα συνεχίσουμε τον αγώνα διεκδικώντας όχι προνόμια, όχι ιδιαίτερη μεταχείριση αλλά διεκδικώντας απλώς τα δικαιώματα τα οποία έχουμε από την ιστορική μας κληρονομιά, από τους πατέρες μας.», είπε.
«Οι πρόγονοι μας τα παρέδωσαν για να τα διαχειριζόμεθα για το καλό της ομογένειας, και όχι για να εισπράττουν άλλοι τα ενοίκια από τα δικά μας ιδρύματα», είπε ο Πατριάρχης.

Πηγή: www.romfea.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2410&Itemid=1

KENTΡΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΧΙΟΥ: "ΛΕΜΕ ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ"

«Ελευθερία δεν είναι να μπορείς να φτιάχνεσαι.. Ελευθερία είναι να μπορείς να έχεις μια ζωή με αξιοπρέπεια & δικαιώματα..»

Με αφορμή το ναρκω-φεστιβάλ συγκεκριμένα το 5ο "Κανναβικό Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ) που θα πραγματοποιηθεί τις επόμενες μέρες στο Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» στο Ίλιον της Δυτικής Αθήνας, καλούμαστε καταρχάς ως πολίτες με κοινωνική ευαισθησία να κάνουμε ορισμένες σκέψεις, αλλά και με συναίσθηση της ευθύνης που φέρει ο κοινωνικός μας ρόλος να διατυπώσουμε τη θέση μας απέναντι στο γεγονός αυτό...

Εκπλησσόμαστε (ή ίσως κι όχι, για τους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ…) από τη στάση της πολιτείας απέναντι σε μια τέτοια διοργάνωση, που άπτεται ενός ιδιαίτερα ευαίσθητου θέματος, αυτού της εξάρτησης από ουσίες, τη στιγμή που η επίσημη πολιτική της δε δείχνει το αντίστοιχο ενδιαφέρον, παροπλίζει και μποϊκοτάρει ουσιαστικά το έργο των επίσημων κρατικών φορέων που ασχολούνται με τα θέματα εξάρτησης, όπως τα Κέντρα Πρόληψης, τα οποία σταθερά υποχρηματοδοτεί, ή τα στεγνά θεραπευτικά προγράμματα, τα οποία απονευρώνει προκειμένου να τα παραχωρήσει σε ιδιώτες!!

Ειδικότερα όσον αφορά στα Κέντρα Πρόληψης, αποτελούν φορείς που παλεύουν κάτω από αντίξοες συνθήκες να υψώσουν αναχώματα σε ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, αυτό των εξαρτήσεων. Παρόλα αυτά, η ανταμοιβή της πολιτείας για το κοινωνικό τους έργο, είναι το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης από κοινού με τον ΟΚΑΝΑ να οφείλουν 13 εκατομμύρια ευρώ στα 72 Κέντρα Πρόληψης της χώρας, ανάμεσά τους και στο Κέντρο Πρόληψης του νησιού μας. Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι πολλοί εργαζόμενοι ανά την Ελλάδα να δουλεύουν απλήρωτοι, και τα Κέντρα Πρόληψης να απειλούνται με οριστικό κλείσιμο!

Επιπλέον, παίρνουμε θέση ενάντια σ’ αυτήν τη διοργάνωση, η οποία δίνει βήμα για την προβολή της ναρκω-κουλτούρας, ξεκαθαρίζοντας ότι η ανοχή σε τέτοιες εκδηλώσεις είναι πρόκληση και ύβρις κοινωνική, τη στιγμή που οι νέοι στερούνται την ικανοποίηση στοιχειωδών αναγκών και δικαιωμάτων τους. Η νεολαία που δεν μπορεί να απολαύσει υποδομές για εκπαίδευση, άθληση, ψυχαγωγία, δεν έχει ανάγκη από πάρκα που θα διοργανώνονται τέτοια φεστιβάλ. Από τους νέους που μορφώνονται, ή δουλεύουν κάτω από δύσκολους όρους, που δεν έχουν ελεύθερο χρόνο για ξεκούραση ή δημιουργία δε λείπουν οι ναρκωτικές ουσίες, αλλά τα δικαιώματα στη μόρφωση, στη δουλειά και στη ζωή, μια ζωή με αξίες, αξιοπρέπεια, που να σέβεται και να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά τους!

Εκτός των άλλων, καταδικαστέο είναι και το ίδιο το θέμα της διοργάνωσης, καθώς αποκρύπτει τις πραγματικές αιτίες που σπρώχνουν τους νέους στις εξαρτήσεις όταν μιλά για διαχωρισμό των ναρκωτικών σε «σκληρά» και «μαλακά»! Δεν υπάρχουν «σκληρά»και «μαλακά» αίτια για να οδηγηθεί ένας νέος στην εξάρτηση. Τα αίτια είναι ενιαία κι έχουν να κάνουν με τον τρόπο που λειτουργεί η σημερινή κοινωνία, η οποία οδηγεί σε απαξίωση τα όνειρα και τις ανάγκες των νέων ανθρώπων.

...Και για να προλάβουμε τους θιασώτες των θεωριών περί «ελευθερίας», «ελεύθερης έκφρασης» κλπ, να ξεκαθαρίσουμε ότι ελευθερία δε σημαίνει να έχεις τη δυνατότητα να επιλέγεις «ελεύθερα» (;;) το δρόμο της σκλαβιάς και της φυγής μέσα από μια εξάρτηση! Ελευθερία είναι να ‘χεις ολόπλευρη μόρφωση, σταθερή δουλειά με δικαιώματα, δημοκρατικά δικαιώματα κι ελευθερίες, ελεύθερο χρόνο, ζωή σε ανθρώπινο περιβάλλον, πολιτισμό, αθλητισμό!

Και βέβαια, ούτε και στέκει το επιχείρημα κάποιων ότι δήθεν η άρση της απαγόρευσης των ναρκωτικών (ορισμένων ή όλων)/καταστολής θα σημάνει μια πιο ανθρώπινη στάση απέναντι στο χρήστη! Πραγματική στήριξη απέναντι στο χρήστη θα υπάρξει μόνο όταν αρθούν τα κοινωνικά αδιέξοδα τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει ο κάθε νέος σήμερα, κι από την παροχή μέσα από το Δημόσιο Σύστημα Υγείας δωρεάν κι ολοκληρωμένων υπηρεσιών ψυχοθεραπευτικής στήριξης σε χρήστες ουσιών. Τότε μόνο ο νέος δε θα έχει την ανάγκη να επιλέξει το δρόμο της φυγής από τη ζωή, μέσω της εξάρτησης και η Πολιτεία θα έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι στους νέους!

Οι νέοι αλλά και συνολικά η κοινωνία μας έχουν ανάγκη όχι από μια κοινωνία με ελεύθερα ναρκωτικά, αλλά από μια κοινωνία ελεύθερη από ναρκωτικά και από εξαρτήσεις!

Λέμε όχι σε όλα τα ναρκωτικά και τη ναρκω-κουλτούρα!

Λέμε ναι στη ζωή!

Η Επιστημονική Ομάδα του Κέντρου Πρόληψης Χίου

Πηγή: myrovolos.gr/news/content/view/7136/2/

Ο Μεγαλομάρτυς του Χριστού Χριστοφόρος

Χριστοφόρος ο άγιος ο Μεγαλομάρτυς

Εορτή: 9 Μαϊου
Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Δεν βλέπει ο Θεός όπως ο άνθρωπος το φαινόμενο, αλλά την καρδιά. Γι' αυτό ευδόκησε, έναν άνθρωπο πρωτόγονο και άγριο, και άσχημο για εμάς τους άλλους, να τον χαριτώσει με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, και να τον καταστήσει Μάρτυρα και Άγιό Του.

Στην Ορθόδοξη αγιογραφία ο άγιος εικονίζεται να μεταφέρη στον ώμο του τον Χριστό και γι’ αυτό, σύμφωνα με μια παράδοση, ονομάστηκε και Χριστοφόρος. Αυτό δεν φαίνεται μέσα στα συναξάρια, όμως εκείνο που είναι αληθινό και έχει και την μεγαλύτερη σημασία είναι το ότι ήταν όντως χριστοφόρος και θεοφόρος, αφού είχε τον Χριστό μέσα στην καρδιά του “κατοικούντα και εμπεριπατούντα”, κατά τον λόγο του Ιδίου: “Ενοικήσω εν αυτοίς και εμπεριπατήσω και έσομαι αυτών Θεός και αυτοί έσονταί μοι λαός” (Β’ Κορ. στ’, 16). Εξ αφορμής ίσως της παραδόσεως αυτής θεωρείται προστάτης των οδηγών. Στο “Μικρόν Ευχολόγιον” της Ορθοδόξου Εκκλησίας και συγκεκριμένα στην Ακολουθία “επί ευλογήσει νέου οχήματος” υπάρχει, πρώτο στην σειρά, το Απολυτίκιό του.

Ο Μεγαλομάρτυς του Χριστού Χριστοφόρος ως προς την εξωτερική εμφάνιση ήταν τόσο πολύ άσχημος, που έκαμε μερικούς αγιογράφους να τον παριστούν με μορφή σκύλου. Φυσικά, αυτό είναι υπερβολή. Είχε όψη δύσμορφη και άγρια, όμως ανθρώπινη. Καταγόταν από χώρα ειδωλολατρών ανθρωποφάγων. Το αρχικό του όνομα ήταν Ρέπρεβος, που σημαίνει αδόκιμος, αποδοκιμασμένος, κολασμένος. Πιθανότατα έζησε τον καιρό του Δεκίου (249-251), όταν στην Αντιόχεια Επίσκοπος ήταν ο άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας.

Η μεταστροφή του στον Χριστό έγινε με τρόπο θαυμαστό. Συνελήφθη αιχμάλωτος σε μάχη, που διεξήγαγε το έθνος του με τα αυτοκρατορικά στρατεύματα. Άγριος και απρόσιτος όπως ήταν, δυσκολευόταν και στην ομιλία, γι’ αυτό και προσευχήθηκε θερμά. Και όπως αναφέρει ο ιερός συναξαριστής, ήλθε άγγελος Κυρίου, ακούμπησε τα χείλη του και από εκείνη την στιγμή άρχισε να ομιλή ελεύθερα. Από άλαλος και ειδωλολάτρης έγινε εύλαλος κήρυκας και ομολογητής του Χριστού. Βέβαια, το θαύμα δεν γεννά την πίστη, αντίθετα η πίστη είναι εκείνη που γίνεται αιτία του θαύματος. Παρ’ όλα αυτά ο Θεός χρησιμοποιεί πολλές φορές το θαύμα, όταν πρόκειται για απίστους, πλην όμως καλοπροαιρέτους, και κυρίως για ανθρώπους που δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να ακούσουν και να μάθουν πολλά πράγματα για τον Χριστό και την Εκκλησία Του.

Ο άγιος Βαβύλας κατά το Βάπτισμα τον μετονόμασε σε Χριστοφόρο. Η άκτιστη θεία Χάρη που έλαβε την ώρα του Βαπτίσματος και του Χρίσματος, μεταμόρφωσε όλη του την ύπαρξη. Και αυτή ακόμα η δύσμορφη όψη του φαινόταν φωτεινότερη και ομορφότερη. Η εσωτερική ωραιότητα ή ασχήμια αντανακλά και στην εξωτερική όψη του ανθρώπου με αποτέλεσμα να προσθέτη ή να αφαιρή ομορφιά. Τα ψυχικά χαρίσματα και οι αρετές όπως η ταπείνωση, η αγάπη, η ανθρωπιά, η χωρίς υστεροβουλία εξυπηρέτηση του συνανθρώπου, προσθέτουν ωραιότητα και κάλλος και στην εξωτερική εμφάνιση. Η αυταρχικότητα, η γκρίνια, ο φθόνος, η έλλειψη καλοσύνης και χαμόγελου ασχημαίνουν και τον πιο όμορφο εξωτερικά άνθρωπο. Και κάτι άλλο. Η εμφάνιση του ανθρώπου είναι σάρκα. Η ψυχή δεν φαίνεται, όπως και τα χαρίσματά της δεν γίνονται αντιληπτά από την πρώτη ματιά και από τον οιονδήποτε. Γι’ αυτό χρειάζεται υπομονή και προσοχή στις κρίσεις. Όποιος βιάζεται σίγουρα κάνει λάθη. “Άφησε τον άλλο να σου αποκαλύπτεται και όταν τον γνωρίσης καλά τότε και η γνώμη σου γι’ αυτόν θα είναι ορθότερη” ή κατά τον λόγο της Αγίας Γραφής “μή κρίνετε κατ’ όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνετε”.

Ο λεγόμενος θεσμός των καλλιστείων που στις μέρες μας, λόγω και της τηλεόρασης, γνωρίζει άνθηση, φανερώνει μια επιπολαιότητα στις κρίσεις μας, αλλά και την ακατάσχετη μανία για εμπορευματοποίηση των πάντων και των πιο ιερών ακόμη πραγμάτων. Επί πλέον δείχνει ένα δυϊσμό και μια αυτονόμηση της σάρκας. Η εξωτερική ομορφιά, η ωραία φωνή και τόσα άλλα χαρίσματα είναι δώρα χαρισμένα από τον Θεό, όπως ακριβώς το λέει και η λέξη. Άλλωστε το κάλλος δεν έχει σχέση μόνο με εξωτερικά πράγματα. Δεν εξαρτάται μόνο από την όψη και την συμμετρία των μελών του σώματος, γιατί ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σώμα. Είναι ψυχοσωματική ύπαρξη και ως τέτοια πρέπει να κρίνεται. Το σώμα δεν είναι ο όλος άνθρωπος, αλλά το σώμα του ανθρώπου, όπως και η ψυχή, είναι η ψυχή του ανθρώπου. Ο άνθρωπος είναι “το συναμφότερον”, δηλαδή και τα δύο μαζί. Υπάρχει επομένως αλληλεπίδραση. Όταν στην καρδιά κατοικεί το Άγιον Πνεύμα, αυτό φωτίζει και ομορφαίνει και την ψυχή και το σώμα. Αντίθετα, όταν το πονηρό πνεύμα αποκτά εξουσία πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη, τότε αυτή γίνεται, εσωτερικά και εξωτερικά, σκοτεινή και άκομψη.

Ωραία πόδια είναι αυτά που λιώνουν στην διακονία της αγάπης. “Ως ωραίοι οι πόδες των ευαγγελιζομένων την ειρήνην των ευαγγελιζομένων τα αγαθά”. Ωραία χέρια αυτά που εργάζονται την προσφορά και την ελεημοσύνη και γενικά ωραίο σώμα αυτό που καταυγάζεται από το άκτιστο φως της Χάριτος του Θεού.

Πηγή: www.parembasis.gr/1998/98_05_06.htm

και www.oodegr.com/oode/synaxaristis/xristoforos1.htm

Τρίτη Συνεδρία της Δ.Ι.Σ. για το μήνα Μάιο

Συνήλθε σήμερα Πέμπτη, 7 Μαΐου 2009, στην τρίτη Συνεδρία Της η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Κατά την σημερινή Συνεδρία :

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της προηγουμένης Συνεδρίας

Κατόπιν η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενημερώθηκε :

– Για τον Απολογισμό του Γραφείου της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για το οικονομικό έτος 2008 και για το α´ τρίμηνο του 2009, τον οποίο υπέβαλε στο σώμα ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Αχαΐας κ. Αθανάσιος, Διευθυντής του Γραφείου. Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, παρέπεμψε τον φάκελο στην Ε.Κ.Υ.Ο. προς ενημέρωσή της.

– Από την υποβληθείσα Έκθεση πεπραγμένων της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Ευρωπαϊκών Θεμάτων, σχετικά με την τρίτη Ημερίδα για τα Στελέχη των Ιερών Μητροπόλεων Πελοποννήσου και Νήσων Αιγαίου και Ιονίου Πελάγους, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας, την 31η Μαρτίου 2009.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος όρισε :

– Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσόστομο, με αναπληρωτή αυτού τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χαλκίδος κ. Χρυσόστομο, ως εκπροσώπους της Εκκλησίας μας στην μικτή Επιτροπή του Υπουργείου Τουριστικής Αναπτύξεως, για την περαιτέρω ανάπτυξη του Προσκηνυματικού Τουρισμού μεταξύ των χωρών Ελλάδος και Ρωσίας.

– Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλωμαρίου κ. Ιάκωβο, ως εκπρόσωπο της Ιεράς Συνόδου, για τις εορταστικές εκδηλώσεις των Παυλείων 2009, που διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολη Βεροίας και Ναούσης.

– Τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Διαυλείας κ. Δαμασκηνό και τον Ελλογιμώτατο Καθηγητή κ. Αντώνιο – Αιμίλιο Ταχιάο, ως εκπροσώπους της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Συνέδριο και τις εορταστικές εκδηλώσεις, τις οποίες διοργανώνει η Ορθόδοξη Εκκλησία της Τσεχίας προς τιμήν των μεγάλων Θεσσαλονικέων Ιεραποστόλων Κυρίλλου και Μεθοδίου.

Τέλος η Δ.Ι.Σ. συζήτησε και έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου

Πηγή: www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=1089&what_sub=d_typou

Δεύτερη Συνεδρία της Δ.Ι.Σ. για το μήνα Μάιο

Συνήλθε σήμερα Τετάρτη, 6 Μαΐου 2009, στην δεύτερη Συνεδρία Της η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πασης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.Κατά την σημερινή Συνεδρία :

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της προηγουμένης Συνεδρίας.

Ο Μακαριώτατος Πρόεδρος ενημέρωσε τα Μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου ότι έλαβε την καθαρογραφείσα αμετάκλητη απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αποφαίνεται αρνητικά ως προς την υποβληθείσα από τον Μητροπολίτη πρ. Αττικής κ. Παντελεήμονα, αίτηση αναιρέσεως επί της αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος παρέσχε την ευλογία Της για την διοργάνωση Πανελληνίου Συνεδρίου που θα διοργανωθεί με την συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος και του Δήμου Υπάτης και θα έχει κεντρικό θέμα «Η Υπάτη στην εκκλησιαστική ιστορία, την εκκλησιαστική τέχνη και τον ελλαδικό μοναχισμό».

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενέκρινε :

– Τον Κανονισμό για την σύσταση και λειτουργία Ιδρύματος της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης, με την επωνυμία «Εκκλησιαστικό Ίδρυμα Βρεφών και Νηπίων "Παναγία η Χρυσαφίτισσα" της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης».

– Την δωρεάν παραχώρηση της χρήσεως εκτάσεως εμβαδού 150™, η οποία βρίσκεται στην θέση «Κρυονέρι» του δάσους «Ταξιάρχες» στην Μυτιλήνη, και ανήκει στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αγίας Παρασκευής Λέσβου, με σκοπό την κατασκευή στρατιωτικού έργου, προς κάλυψη των αμυντικών αναγκών της χώρας.

Τέλος η Διαρκής Ιερά Σύνοδος συζήτησε και έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.

Ο Μακαριώτατος και τα Μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου μετέβησαν στην Ιερά Μονή Ευαγγελιστρίας, στην Αλίαρτο Βοιωτίας. Επισκέφθηκαν το Συνεδριακό Κέντρο της Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, το οποίο βρίσκεται δίπλα στην Ιερά Μονή, και ενημερώθηκαν για τις δυνατότητες της προσφοράς του Κέντρου αυτού στην ανάπτυξη της ποιμαντικής διακονίας της Εκκλησίας μας.

Κατόπιν τέλεσαν επιμνημόσυνη δέηση στον τάφο του μακαριστού Επισκόπου Κερνίτσης κυρού Λεοντίου και παρακάθησαν σε γεύμα, το οποίο παρέθεσε στην τράπεζα της Ιεράς Μονής, ο οικείος Ιεράρχης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος και οι Μοναχές της Ιεράς Μονής.

Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου

Πηγή: www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=1088&what_sub=d_typou

Πρώτη Συνεδρία της Δ.Ι.Σ. για το μήνα Μάιο

Συνήλθε σήμερα Τρίτη, 5 Μαΐου 2009, στην πρώτη Συνεδρία Της η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Κατά την σημερινή Συνεδρία :

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της Εξουσιοδοτήσεως.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενέκρινε :

– Την πρόταση της Συνοδικής Επιτροπής επί της Χριστιανικής Αγωγής της Νεότητος περί της ημερομηνίας λήξεως των μαθημάτων των Κατηχητικών Σχολείων, την Κυριακή 10 Μαΐου 2009.

– Τον Κανονισμό λειτουργίας του Κλάδου Ηλεκτρονικής Τεχνολογίας της Επικοινωνιακής και Μορφωτικής Υπηρεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος (Ε.Μ.Υ.Ε.Ε.)

– Τον Κανονισμό για την σύσταση και λειτουργία Ιδρύματος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, με την επωνυμία «Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών», με σκοπό την επιμόρφωση των Κληρικών και των υποψηφίων Κληρικών για θέματα ποιμαντικής, φιλανθρωπικής και διοικητικής διακονίας.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενημερώθηκε από την πορισματική έκθεση της Γενικής Εκκλησιαστικής Οικονομικής Επιθεωρήσεως, σχετικά με τον υπ' αυτής διενεργηθέντα έλεγχο στους Κλάδους της Ε.Μ.Υ.Ε.Ε. :

α) Ραδιοφωνίας και β) Πολιτιστικών Προγραμμάτων και Διαδικτύου. Τα αποτελέσματα του γενομένου ελέγχου θα αποσταλούν στους υπευθύνους των Κλάδων για την ενημέρωσή τους.

Τέλος η Δ.Ι.Σ. συζήτησε και έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.
Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου

Πηγή: www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=1087&what_sub=d_typou

Η Αγία Μεγαλομάρτυς Ειρήνη

Η Αγία Μεγαλομάρτυς Ειρήνη άθλησε κατά τον 4ο αιώνα. Ήταν θυγατέρα του Λικινίου, που ήταν βασιλιάς κάποιου μικρού βασιλείου, της Λικινίας. Καταγόταν από την πόλη Μαγεδών και αρχικά ονομαζόταν Πηνελόπη. Όταν η Αγία έγινε έξι ετών, ο πατέρας της Λικίνιος την ενέκλεισε σε ένα πύργο και ανέθεσε την διαπαιδαγώγησή της σε κάποιον γέροντα, ονόματι Απελλιανό, ο οποίος έγραψε τα υπομνήματα του μαρτυρίου αυτής.
Μια νύχτα η Ειρήνη είδε το εξής όραμα: μπήκε στο πύργο ένα περιστέρι κρατώντας με το ράμφος του κλαδί ελιάς, το οποίο και άφησε πάνω στο τραπέζι. Επίσης, μπήκε κι ένας αετός μεταφέροντας στεφάνι από άνθη, το οποίο τοποθέτησε και αυτός πάνω στο τραπέζι. Έπειτα μπήκε από το άλλο παράθυρο ένας κόρακας, ο οποίος έβαλε πάνω στο τραπέζι ένα φίδι. Το πρωί που ξύπνησε απορούσε και σκεπτόταν τι άραγε σημαίνουν αυτά που είδε. Τα διηγήθηκε λοιπόν στον γέροντα Απελλιανό κι εκείνος τα ερμήνευσε ως προάγγελμα των στεφάνων της δόξας και του μαρτυρικού τέλους μετά τη βάπτισή της.
Στον Χριστιανισμό ελκύσθηκε από κάποια κρυπτοχριστιανή νέα, η οποία, λόγω της τιμιότητας και των αρετών της, έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως από τους γονείς της Πηνελόπης και είχε τοποθετηθεί από αυτούς ως θεραπαινίδα της θυγατέρας τους. Ένας ιερεύς ονόματι Τιμόθεος, βάπτισε κρυφά τη νεαρή ηγεμονίδα και την μετονόμασε Ελένη.
Το γεγονός δεν άργησε να πληροφορηθεί ο πατέρας της Λικίνιος, όταν μάλιστα η Αγία Ειρήνη συνέτριψε τα είδωλα της πατρικής της οικίας ομολογώντας με αυτόν τον τρόπο την πίστη της στο Χριστό. Για το λόγιο αυτό ανακρίθηκε και καταδικάσθηκε πρώτα από τον ίδιο της τον πατέρα. Στην συνέχεια έπαθε πολλά από τους Πέρσες και τους βασιλείς αυτών Σεδεκία και Σαπώριο Α΄.
Έπειτα η Αγία Ειρήνη πήγε στην Καλλίπολη του Ελλησπόντου, όπου βασίλευε ο Νουμεριανός. Εκεί παρουσιάσθηκε ενώπιόν του οπότε ομολόγησε με παρρησία την πίστη της στον Χριστό. Οι ειδωλολάτρες την έκλεισαν διαδοχικά σε τρία πυρακτωμένα χάλκινα βόδια. Το τρίτο όμως βόδι, την στιγμή που βρισκόταν εντός του η Μεγαλομάρτυς, όλως παραδόξως κινήθηκε, ενώ ήταν ένα άψυχο ανθρώπινο κατασκεύασμα. Στη συνέχεια αυτό σχίσθηκε και βγήκε από μέσα του η Αγία εντελώς αβλαβής από την κόλαση της πυρράς. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μεταστραφούν στον Χριστιανισμό χιλιάδες ψυχές. Στη πόλη Μεσημβρία της Θράκης η Αγία Ειρήνη θανατώθηκε, αλλά με τη δύναμη του Θεού αναστήθηκε και είλκυσε στην πίστη το διοικητή και ολόκληρο το λαό. Τέλος, η Αγία κατέφυγε μαζί με τον δάσκαλό της Απελλιανό στην Έφεσο της Μικράς Ασίας, όπου διέμεινε επιτελώντας πολλά θαύματα και τιμώμενη ως αληθινή ισαπόστολος. Εκεί ανέπτυξε μεγάλη δράση μέχρι την ημέρα κοιμήσεως αυτής, το 315.
Στο Συναξάρι της αναφέρεται ότι στην Έφεσο η Αγία βρήκε μια λάρνακα, στην οποία δεν είχε ενταφιαστεί έως τότε κανείς, μπήκε σε αυτήν κοιμήθηκε εν ειρήνη. Πριν δε από την κοίμησή της η Αγία Ειρήνη είχε δώσει εντολή να μην μετακινήσει κανείς την ταφόπετρα, με την οποία θα εσκέπαζε την λάρνακα ο δάσκαλός της Απελλιανός, προτού περάσουν τέσσερις μέρες. Μετά από δύο ημέρες επισκέφθηκαν τον τάφο ο Απελλιανός και οι άλλοι, οι οποίοι είδαν ότι η ταφόπλακα ήταν σηκωμένη κιαι η λάρνακα κενή.
Κατά τα δυτικά Μαρτυρολόγια η Αγία Ειρήνη μαρτύρησε στην Θεσσαλονίκη, όπου ρίχθηκε στην πυρά. Πρέπει δε να σημειώσουμε ότι κατά το Μηνολόγιον του αυτοκράτορος Βασιλείου Β΄, η Αγία Ειρήνη ετελειώθηκε μαρτυρικά δι' αποκεφαλισμού.
Πηγή: Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Επισκόπου Φαναρίου Αγαθαγγέλου, τ. Μαΐου, σελ. 82-84.

Αποστολική Διακονία

Παρουσίαση του βιβλίου του Αρχιμ. Ιωακείμ Αρχοντού για τον Άγιο Νικόλαο Ψαρών στην αίθουσα "Παρνασσός"

Παρουσία του υπουργού Πολιτισμού Αντώνη Σαμαρά, πλήθος Χιωτών-Ψαριανών και ανθρώπων των γραμμάτων, αλλά και της τρισεγγονής του Κωνσταντίνου Κανάρη, παρουσιάστηκε όπως γράφει ο Οδυσσέας (http://odysseaschios.blogspot.com/) στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», την Πέμπτη 30 Απριλίου, το βιβλίο του Αρχιμανδρίτη–Ιεροκήρυκα της Μητρόπολης Χίου και Ιερέα της Ιστορικής Νήσου των Ψαρών, πατέρα Ιωακείμ Αρχοντού με τίτλο: «Ο Ιστορικός Ιερός Ναός Αγ. Νικολάου Ψαρών».

Την εκδήλωση οργάνωσαν η EUROCLASSICA-Ομηρική Ακαδημία, η Ομοσπονδία Χιακών Σωματείων Αττικής, η Αδελφότητα Ψαριανών, ο Σύνδεσμος Φιλίας Εθνών και ο Σύλλογος "Φίλοι του Δρομοκαϊτείου".

Ο κ. Σαμαράς τίμησε τον Αρχιμανδρίτη πατέρα Ιωακείμ, ενώ επίσης, τιμήθηκε ο καθηγητής και πρόεδρος του Ανοικτού Πανεπιστημίου Αθηνών Παναγιώτης Σιαφαρίκας.

Απεύθυναν χαιρετισμόΧαιρετισμό απεύθυναν ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς, ο βουλευτής της ΝΔ Γιάννης Κοσμίδης, ο εκπρόσωπος του Μακαριώτατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος Β΄, Αρχιμανδρίτης Μάρκος Βασιλάκης ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Χιακών Σωματείων Αττικής Αργύρης Κοκκινάκης, ο πρόεδρος της Αδελφότητας Ψαριανών Ανδρέας Καραγεώργης, η πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλίας Εθνών Ευαγγελία Λεονταρίτου, η πρόεδρος του Συλλόγου «Φίλοι του Δρομοκαϊτείου» Νίκη Σκαρβέλη.

Εκτός από τους προαναφερόμενους στην εκδήλωση παρέστησαν ο Μητροπολίτης Ύδρας, Σπετσών και Αίγινας κ.κ. Εφραίμ, ο Δήμαρχος Οινουσσών Ευάγγελος Αγγελάκος, ο Καπετάν Κωνσταντίνος Φράγκος, η γλύπτρια της Ειρήνης Μαίρη Παπακωνσταντίνου, η Δρ Αρχιτεκτονικής, επίκουρος καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Δώρα Μονιούδη –Γαβαλά, και άλλοι.

Μίλησαν για το βιβλίο

Για το βιβλίο του Αρχιμανδρίτη πατέρα Ιωακείμ μίλησαν ο πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός», ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννης Μαρκαντώνης, ο συντονιστής της εκδήλωσης καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Λαυρέντιος Δελλασούδας, ο ακαδημαϊκός Νικόλαος Κονομής, ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικόλαος Ζίας, ο δημοσιογράφος-ιστορικός-συγγραφέας Τίτος Αθανασιάδης, η ιστορικός-ερευνήτρια-συγγραφέας Δρ. Αθηνά Ζαχαρού-Λουτράρη, ο διευθυντής της Α' Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου "Ελπίς", ερευνητής-συγγραφέας Δρ. Αθανάσιος Γιαλούρης, η διευθύντρια της Ομηρικής Ακαδημίας Ερευνήτρια-Συγγραφέας Δρ. Μαρία-Ελευθερία Γιατράκου και τελευταίος ο συγγραφέας του βιβλίου Ιεροκήρυκας Ιερής Μητροπόλεως Χίου-Ερευνητής και συγγραφέας Αρχιμανδρίτης πατέρας Ιωακείμ Αρχοντός.

Ο κ. Κονομής καταρχήν τόνισε ότι: «Ο κυριότερος λόγος που παρίσταμαι σήμερα εδώ είναι για να δείξω τη μεγάλη μου αγάπη για τα Ψαρά και τον αρχιμανδρίτη πατέρα Ιωακείμ» και στη συνέχεια αναφέρθηκε στο περιεχόμενο του βιβλίου.

Ο κ. Ζίας μίλησε κυρίως για την αρχιτεκτονική του ναού του Αγ. Νικολάου, ενώ ο κ. Αθανασιάδης, στην ομιλία του χαρακτήρισε το Ιερό Ναό του Αγ. Νικολάου «Παρθενώνα της Ορθοδοξίας στο Βόρειο Ανατολικό Αιγαίο», ενώ για τον πατέρα Ιωακείμ είπε ότι είναι απόγονος, από τον πατέρα του, του Ψαριανού ήρωα μπουρλοτιέρη Δημήτρη Παπανικολή.

Η κ. Ζαχαρού-Λουτράρη έκανε περιγραφή, κυρίως, του εσωτερικού του Ιερού Ναού του Αγ, Νικολάου και των αφιερωμάτων, από καλλιτεχνικής πλευράς, ενώ και ο κ. Γιαλούρης αναφέρθηκε στο περιεχόμενο του βιβλίου.

Κύρια ομιλήτρια ήταν η Δρ. Μαρία-Ελευθερία Γιατράκου, η οποία αναφέρθηκε με γλαφυρότητα στο βιβλίο και τα Ψαρά.

Τέλος, μίλησε ο Αρχιμανδρίτης πατέρας Ιωακείμ, εμφανώς, συγκινημένος, για την απήχηση της εκδήλωσης και την προσέλευση του κόσμου, ενώ τόνισε ότι τα Ψαρά δεν ανέδειξαν μόνο αγωνιστές, αλλά και ανθρώπους του πνεύματος, όπως ο Νικόδημος. Επιστολή έστειλαν η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ελπίδα Τσουρή, αλλά και ο Νομάρχης Χίου Πολύδωρος Λαμπρινούδης, που δεν μπόρεσαν να παραστούν.

Το χορευτικό τμήμα της Αδελφότητας Ψαριανών έδωσε μια διαφορετική νότα στην εκδήλωση χορεύοντας παραδοσιακούς χορούς, ενώ μέλη του, απήγγειλαν ποιήματα με θέμα την Ιστορία των Ψαρών.

Δείτε φωτογραφικό υλικό από την εκδήλωση στον ιστότοπο odysseaschios.blogspot.com

Πηγή: odysseaschios.blogspot.com/2009/05/httpodysseaschios.html

Επιστολή Κίνησης 19 για την Αμανή

Χίος 27 Απριλίου 2009

αρ. πρωτ: 16

ΠΡΟΣ: ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΧΙΟΥ

Σεβαστοί πατέρες,

επιθυμώντας να συμβάλλουμε στην πρόληψη των πυρκαγιών, διοργανώνουμε την Κυριακή 10 Μαΐου καθαρισμό του τμήματος του δρόμου από Κέραμο προς Αγιάσματα και από Κέραμο προς Λεπτόποδα με αποψίλωση των πρανών από χόρτα και κλάδεμα των χαμηλών κλαδιών των δέντρων .
Επειδή γνωρίζουμε τις ευαισθησίες σας, και την προσφορά σας στον τόπο μας σας καλούμε να βοηθήσετε με κάθε μέσο και σε αυτή την προσπάθεια.
Η μεταφορά από την Χίο στην Κέραμο για όσους δεν έχουν δικά τους μέσα θα γίνει με ευθύνη και δαπάνη του Συλλόγου μας.

Για το ΔΣ

Η πρόεδρος

Κοντού Αργυρώ

Η Νεομάρτυς Αργυρή "προστάτης του Γάμου και της ευσεβούς νεότητος"

Στη χρυσή αλυσίδα των αγίων ένδοξων Νεομαρτύρων δεν υ­πάρχουν μόνο ονόματα αν­δρών άλλα και γυναικών, πού ομολόγησαν με παρρησία δυνατή τήν πίστη τους προς τόν Κύριο μας Ιησού Χριστό. Μία τέτοια θαρραλέα μορφή εί­ναι και η αγία νεομάρτυς Αργυρή από τη Μικρά Ασία.
Γεννήθηκε στην Προύσα της Βιθυ­νίας τό 1688 από ευσεβείς γονείς, τον Γεώργιο και τη Σωσάνα. Ο Θεός την είχε προικίσει με εξωτερική ωραιότητα συνδυασμένη με φυσική ευγένεια και καλοσύνη. Η μικρή αυτή αγνή κόρη αγαπούσε πολύ τόν Θεό. Τον σεβό­ταν βαθιά και τηρούσε με ακρίβεια τις ευαγγελικές αρετές. Ήταν γιά πολλούς ένα παράδειγμα φωτεινό.
Όμως ο διάβολος τήν εφθόνησε. Κά­ποιος προύχοντας γείτονας της Μου­σουλμάνος τη συμπάθησε. Και προσ­παθούσε μάταια με πονηρές προτάσεις και ενοχλήσεις να τήν αποσπάσει από τη χριστιανική της πίστη και ζωή.
Η επιθυμία του πονηρού αυτού άν­θρωπου κορυφώθηκε όταν πληροφο­ρήθηκε ότι η ευσεβής Αργυρή έκανε τούς γάμους της. Λίγες μέρες λοιπόν μετά τό Μυστήριο και ενώ τελούσαν οι νεόνυμφοι - κατά τήν παράδοση τους - Παράκληση στην υπεραγία Θεοτόκο, εισόρμησε στο Ναό ο αλλόθρησκος αυτός εχθρός της με άλλους μαζί Μω­αμεθανούς και την άρπαξαν βίαια. Φο­ρούσε μάλιστα τήν ήμερα εκείνη και το νυφικό της. Και τήν οδήγησαν στον κριτή της Προύσας. Την κατηγόρησαν εκεί όλοι μαζί και τη συκοφάντησαν στον δικαστή λέγοντας γι' αυτήν «ότι είπε ότι θα αλλάξει πίστη και θα γίνει Τούρκα».
Ακολούθησαν ραβδισμοί, βασανιστή­ρια και φυλακίσεις. Μπροστά στην άδι­κη αυτή ενέργεια ο σύζυγος της Αργυρής ζήτησε νά επαναληφθεί ή δίκη και στην Κωνσταντινούπολη με τήν ελπί­δα ότι θα αποδοθεί τό δίκαιο και θα α­θωωθεί ή ευσεβής γυναίκα του.
Αλλά και στην Κωνσταντινούπολη δυστυχώς έφθασε ο φθονερός πρού­χοντας υποκινούμενος από τον διάβο­λο και κατέθεσε τα ίδια ψέματα, ενώ η α­γία ατάραχη βεβαίωνε: «Ουδέποτε σκέ­φθηκα ή είπα κάτι τέτοιο, νά αρνηθώ τήν πίστη μου. Είμαι Χριστιανή και Χρι­στιανή θέλω νά αποθάνω».
Με νέα διαταγή του Τούρκου κριτή έ­δειραν τήν αγία Αργυρή και τη φυλάκισαν στην υγρή φυλακή της περιοχής Χάσκιοϊ. Ακολούθησαν και άλλες ανακρίσεις χωρίς ό­μως κανένα αποτέλεσμα. Οι γονείς της ευσε­βούς νεόνυμφης κατέφυγαν μέχρι και σ' αυτόν τόν Σουλτάνο, αλλά δυστυχώς όλες οι προσ­πάθειες απέβησαν άκαρπες. Η απόφαση του δικαστηρίου παρέμενε μία και έπρεπε νά εκ­τελεσθεί με ακρίβεια: «Ή θα αλλαξοπιστήσει και θα παντρευτεί τόν γυιό του προύχοντα ή θα κλεισθεί ισόβια στη φυλακή». Ή Αγία προτί­μησε τό δεύτερο. Αυτό της υπαγόρευε η συν­είδηση της και η αγάπη της προς τον Χριστό. Να παραμείνει πιστή στον Κύριο «άχρι θανά­του».
Οι συνθήκες στη φυλακή ήταν σκληρές. Υ­πήρχαν συγκρατούμενες Τουρκάλες καταδικα­σμένες γιά βαριά παραπτώματα. Αυτές ενο­χλούσαν την Αγία, την πείραζαν, την έβριζαν, τη χλεύαζαν. Εκεί η Αγία δεχόταν ραβδισμούς και άλλα βάσανα. Κακοπαθούσε για την αγάπη τού Χριστού. Για το άγιο ήθος της και το υπομονητικό της παράδειγμα μίλησαν αυτόπτες μάρτυ­ρες - γυναίκες χριστιανές πού ήταν και αυτές φυλακισμένες και είχαν ελευθερωθεί.
17 ολόκληρα χρόνια έμεινε στις φυλακές ή αγία Αργυρή «δέσμια Ιησού Χριστού».
Όλα τα υπέφερε εκεί με χαρά και αγαλλίαση. Ή φυλακή ήταν γι' αυτήν Παράδεισος και ου­ρανός! Ανέπνεε τόν Χριστό και ζούσε μέσα σε πλούσια Χάρη ειρήνης. Συνέχεια δοξολογούσε τον Κύριο.
Όταν κάποτε τήν ειδοποίησαν ότι ένας ευ­λαβής πλούσιος, ο Μανώλης Κιουρτζίμπασης μεσολαβεί γιά τήν απελευθέρωση της, αυτή αρ­νήθηκε νά δεχθεί τήν πρόταση του. Προτίμησε νά παραμένει στη φυλακή, «τό βασιλικόν παλάτιον» - όπως τό ονόμαζε - τού βα­σιλέως Χριστού.
Μέσα σε αυτό τό περιβάλλον ή Αργυρή - μετά από 17 συνολικά χρόνια εγκλεισμού - παρέ­δωσε τό πνεύμα της στον Κύριο στις 5 Απριλίου 1721, αφού προηγουμένως κοινώνησε τα Ά­χραντα Μυστήρια πού κρυφά τις έφεραν μέσα σε σταφίδα.
Το μαρτυρικό της σκήνωμα - σώμα ευσεβείς Χριστιανοί τό έθαψαν κατά τήν επιθυμία της σε μία άκρη στον περί­βολο του ναού της Άγιας Παρασκευής στο Χάσκιοϊ (Πικρίδιο), πού τότε ήταν νεκροταφείο. Στις 30 Απριλίου 1725 έ­γινε ή ανακομιδή των ιερών λειψάνων της.

Ο βιογράφος της άγιος Νικόδη­μος ο Αγιορείτης καταγράφει ότι τό ιερό Λείψανο της αγίας βρέθηκε ακέ­ραιο, σώο, πλημμυ­ρισμένο από θεία ευωδιά. Ιερείς και πιστοί με ευλάβεια και συγκίνηση το απέθεσαν μέσα σε λάρνακα στην εκ­κλησία της Αγί­ας Παρασκευής με την άδεια του τότε πατριάρχου Κων­σταντινουπόλεως Παϊσίου. Και η Α­γία ετιμάτο με επι­σημότητα και με ευ­λάβεια κάθε χρό­νο στις 30 Απριλί­ου, ημέρα τής ανακομιδής των ιερών Λειψάνων της.
Στα δραματικά γεγονότα του 1955 που έγιναν στην Πόλη, φανατικοί και εμπαθείς Τούρκοι κατέστρεψαν και λεηλάτησαν μεταξύ των άλλων και τον ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής. Έκα­ψαν δε και την άγια λάρνακα. Σήμερα σώζονται σε μικρή λειψανοθήκη ελάχι­στα υπολείμματα ιερών Λειψάνων τής ένδοξου Νεομάρτυρός μας.
Ναΰδριο τής αγίας Αργυρής εγκαινια­σμένο από τόν Μητροπολίτη Μυτιλήνης κ. Ιάκωβο Γ' υπάρχει στην κωμόπολη Παναγιούδα Λέσβου, όπου και τιμάται με λαμπρότητα.
Η αγία Νεομάρτυς Αργυρή δίκαια ο­νομάσθηκε «προστάτης του Γάμου και τής ευσεβούς νεότητος». Ένας από τούς σύγχρονους υμνογράφους της, ο π. Αθανάσιος Σιμωνοπετρίτης, στον Παρακλητικό Κανόνα πού συν­έθεσε προς τιμήν της, έβαλε ως α­κροστιχίδα του τήν τόσο εκφραστική ι­κεσία «Τήν σωφροσύνην, Αργυρή, δός ήμίν δώρον».
Και με έναν από τους ωραίους ύ­μνους τήν υμνεί και την παρακαλεί να στηρίζει με τις ευ­χές της τους πι­στούς συζύγους σε θεάρεστη συζυγία: «Συζυγίαν έτήρησας άμωμον έκ φθόνου τού πολεμήτορος- διό μάρ­τυς τήρει πάντοτε, ευλαβείς συζύγους έν άγνότητι». Είθε με τις πρεσβείες της αγίας ένδοξου Νεομάρτυρος Αργυρής οι νέες οικογένειες της πατρίδος μας νά απολαμβάνουν ειρήνη και χαρά και νά μένουν θεμελι­ωμένες στον ασάλευτο βράχο τής πί­στεως μας, τον Κύριο μας Ιησού Χρι­στό!

Πηγή: synaxari.googlepages.com

Για τον ηλεκτροφωτισμό των Ιερών Ναών της πόλης μας

Άρθρο του Γιώργου Φ. Παπαδόπουλου
Δημοτικού Συμβούλου Δήμου Χίου

Πολύς λόγος γίνεται την τελευταία περίοδο για την εξοικονόμηση ενέργειας και την προστασία του περιβάλλοντος και τούτο σε συνάρτηση με τον ηλεκτροφωτισμό κτιρίων, μνημείων, φυσικών τοπίων, κλπ.

Βεβαίως, θα συμφωνήσω με την πρωτοβουλία αυτή όσον αφορά τον ηλεκτροφωτισμό – κατά τους χειμερινούς μήνες – των βουνών (αν και στο ζήτημα αυτό θα πρέπει να ξέρουν – όσοι δεν το γνωρίζουν – ότι τα Υπουργεία (3) Πολιτισμού, Περιβάλλοντος και Αιγαίου έχουν επιχορηγήσει δεκάδες Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης -Δήμους και Νομαρχίες- με αρκετές εκατοντάδες χιλιάδων Ευρώ, προκειμένου να φωταγωγηθούν χιλιάδες κτίρια και τοπία σ΄ ολόκληρη την χώρα).

Θα διαφωνήσω, όμως, με την διακοπή ή τη μείωση του ηλεκτροφωτισμού των Εκκλησιών (ή καλύτερα Ιερών Ναών) της πόλης μας με πρόσχημα την προστασία του περιβάλλοντος και την καταβολή του κόστους από τα ανταποδοτικά δημοτικά τέλη. Τεκμηριώνω την αντίθεσή μου με τα εξής επιχειρήματα:

1) Ο ηλεκτροφωτισμός των Ιερών Ναών έγινε με δαπάνη του Δήμου – κατόπιν Αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Χίου – με συνεχιζόμενο έργο κατά τα έτη 1999 έως 2004 (μάλιστα είχε πρωτοστατήσει για την υλοποίησή του ο αείμνηστος Κοσμάς Αβραμίδης ως Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών) αλλά και κάποιο αντίστοιχο περί τα τέλη του 2007. Συνεπώς δεν μπορεί ο Δήμος να αμφισβητεί ένα έργο το οποίο έγινε βάση μελέτης και που εκτέλεσε ο ίδιος και μάλιστα να έρχεται να το ακυρώνει μέσα σε μια πενταετία και λιγότερο. Άραγε, οι δημοτικοί σύμβουλοι της δημοτικής Αρχής Παντελάρα που υπερθεμάτιζαν τότε την υλοποίησή του, τι έχουν σήμερα να πουν ως δημοτικοί σύμβουλοι του κ. Βρουλή ? Συμφωνούν ή διαφωνούν με τον κ. Δήμαρχο ?

2) Κανένας δεν ανέφερε ότι ο Δήμαρχος Χίου πήρε την πρωτοβουλία να ζητήσει (αρχικά) διακοπή και (στη συνέχεια βλέποντας τις αντιδράσεις εκατοντάδων συμπολιτών μας) μείωση των ηλεκτροδοτήσεων δίχως να έχει εξουσιοδοτηθεί γι΄αυτό από το Δημοτικό Συμβούλιο Χίου και ούτε καν να μπει στον κόπο να μας καλέσει στην - υπό τον ίδιο προκληθείσα – σύσκεψη με εκπροσώπους της Εκκλησίας για το εν λόγω θέμα.

3) Κανένας δεν ανέφερε (είτε ηθελημένα, είτε από άγνοια) ότι η Εκκλησία (εν προκειμένω η Ιερά Μητρόπολη Χίου) έχει ευεργετήσει πολλαπλώς τον Δήμο Χίου και ειδικότερα:

- Του διέθεσε (το έτος 1998) οικοπεδικό χώρο ιδιοκτησίας της, τεράστιας αξίας, στην περιοχή Καρδαμάδας όπου και κατασκευάστηκε η νέα Λαχαναγορά του Δήμου Χίου (και ξεβρώμησε τη περιοχή της παλιάς στο κέντρο της πόλης μας).

- Του διέθεσε (το έτος 2004) και για μια 25ετία τη χρήση των κτιριακών και οικοπεδικών χώρων του Λωβοκομείου Χίου (στην περιοχή Κοφινά – Σφαγείων) για την δημιουργία πολιτιστικού και κοινωνικού κέντρου.

- Έχει εκφράσει την πρόθεση να του διαθέσει (ήδη από τον Ιούνιο του 2006) την απαιτούμενη έκταση για την ανέγερση του νέου ΄΄Βόρειου΄΄ Λυκείου Χίου στην περιοχή Αγ. Τριάδας Κοφινά. - Του έχει διαθέσει αρκετές χιλιάδες τετραγωνικών μέτρων (ιδιοκτησίας διαφόρων ενοριακών Ναών) σε διάφορα σημεία της πόλης για τη διάνοιξη και βελτίωση δημοτικών οδών και κοινοχρήστων χώρων καθώς και παιδικών χαρών.

- Του έχει διαθέσει άτυπα οικοπεδικούς χώρους για την δημιουργία χώρων στάθμευσης σε έξι (6) συνοικίες της πόλης.

- Του έχει διαθέσει τεράστια έκταση για τη δημιουργία γηπέδου.

- Του έχει διαθέσει (και του διαθέτει) επί σειρά ετών οικοπεδικές εκτάσεις για την εφαρμογή προγραμμάτων υδροδότησης της πόλης και εγκατάστασης αντλιακών συστημάτων.

- Του διαθέτει (εδώ και 30 περίπου χρόνια) τεράστια έκταση για τη λειτουργία του Δημοτικού Σκουπιδότοπου (ιδιοκτησίας της Ιεράς Νέας Μονής). Μήπως κάποιοι δεν γνωρίζουν ότι ενώ του έχουν επίσημα διατεθεί περί τα 80 στρέμματα για το σκοπό αυτό, ο Δήμος Χίου εκμεταλλεύεται περί τα 120 στρέμματα (επαναλαμβάνω της Ιεράς Νέας Μονής) προξενώντας ανεπανόρθωτη οικολογική ζημιά ;

- Του διαθέτει κατ΄ έτος δεκάδες ενορίτες με επικεφαλής τους Ιερείς των ενοριών για τη διεξαγωγή των εράνων που οφείλει ο Δήμος να υλοποιεί (Αντικαρκινικός, κ.α.) δίχως να έχει καμία τέτοια υποχρέωση.

4) Κανένας δεν ανέφερε ότι είναι ψευδές αυτό που επικαλούνται ορισμένοι ότι δεν έχουν ρολόι παροχής της ΔΕΗ οι Ναοί για τον εξωτερικό φωτισμό τους.

5) Κανένας δεν ανέφερε ότι η Ιερά Μητρόπολη Χίου δεν έχει καμία σχέση ή ανάμειξη με το όλο θέμα, διότι οι συνδέσεις έγιναν κατόπιν πρωτοβουλίας του Δήμου Χίου και απευθείας επαφής του με τα επιμέρους Εκκλησιαστικά Συμβούλια του κάθε Ναού, όχι τη Μητρόπολη.

6) Κανένας δεν ανέφερε ότι επί της δημοτικής Αρχής Βρουλή (εκείνου που θέλει να κόψει τις συνδέσεις…) έγιναν οι μεγαλύτερες υπερβάσεις – υπερβολές (τεράστιοι και πολλοί προβολείς) στους Ναούς που συνδέθηκαν με τον δημοτικό φωτισμό επί των ημερών του (έτσι, για να μην ΄΄δουλεύουν΄΄ κάποιοι τον κόσμο ότι κόπτονται για την προστασία του περιβάλλοντος…).

7) Τέλος, κανένας δεν ανέφερε ότι δεν νομιμοποιείται ο κ. Δήμαρχος (και κάθε Δήμαρχος) να αυτενεργεί, δίχως να έχει εξουσιοδοτηθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο. Το έργο του ηλεκτροφωτισμού των Ναών έγινε με Αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου (που ελέγχθηκαν και εγκρίθηκαν από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου). Μόνο αυτό μπορεί να αποφασίσει για διακοπή ή μείωση του ηλεκτροφωτισμού. Και Απόφαση τέτοια δεν υπάρχει, ούτε συμφωνούν πολλοί Σύμβουλοι να γίνει κάτι τέτοιο.

8) Κανένας δεν ανέφερε ότι πάμπολλοι Ναοί είχαν κλαπεί δεκάδες φορές (τα κλοπιμαία δεν προέρχονται, άραγε, από τον οβολό των πολιτών ?) και μετά τον ηλεκτροφωτισμό δεν σημειώθηκε καμία. Επιγραμματικά και συμπερασματικά για όλα τούτα οφείλω να επισημάνω ότι είναι σωστή η μείωση του ηλεκτροφωτισμού σε βουνά, λαγκάδια, την ύπαιθρο γενικότερα, όμως είναι λάθος στους Ιερούς Ναούς, ιδιαίτερα τις μεταμεσονύκτιες ώρες που ΄΄οι κλέφτες μοιράζουν τα ρούχα τους΄΄, μάλιστα με τέτοια – ελλιπή – αστυνόμευση πανελλαδικά. Εκείνο που πιστεύω ότι χρειάζεται είναι η αντικατάσταση των μεγάλων προβολέων και λαμπτήρων με μικρότερους (είδους ηλιακού φωτός) φιλικούς προς το περιβάλλον και τίποτε περισσότερο.
Επιγραμματικά και συμπερασματικά για όλα τούτα οφείλω να επισημάνω ότι είναι σωστή η μείωση του ηλεκτροφωτισμού σε βουνά, λαγκάδια, την ύπαιθρο γενικότερα, όμως είναι λάθος στους Ιερούς Ναούς, ιδιαίτερα τις μεταμεσονύκτιες ώρες που "οι κλέφτες μοιράζουν τα ρούχα τους", μάλιστα με τέτοια -ελλιπή- αστυνόμευση πανελλαδικά. Εκείνο που πιστεύω ότι χρειάζεται είναι η αντικατάσταση των μεγάλων προβολέων και λαμπτήρων με μικρότερους (είδους ηλιακού φωτός) φιλικούς προς το περιβάλλον και τίποτε περισσότερο.

Ας αφήσουν ήσυχη την Εκκλησία. -

Αγ. Ιω. Χρυσοστόμου στην Κυριακή του Θωμά

Έρχομαι να καταβάλλω χωρίς άλλο την οφειλή μου. Γιατί κι αν είμαι φτωχός όμως θέλω να αποσπάσω βίαια την ευγνωμοσύνη σας. Έδωσα την υπόσχεση να σας φανερώσω την απιστία του Θωμά και τώρα έρχομαι να την εκπληρώσω. Τις πρώτες οφειλές πρώτα βιάζομαι να εξοφλώ, για να μη με πνίξουν οι τόκοι που μαζεύονται. Συνεργαστήτε και σεις στην καταβολή του χρέους μου και ικετέψετε το Θωμά, να βάλη στα χείλη μου το άγιο χέρι του, που άγγιξε την πλευρά του Κυρίου, να νευρώση τη γλώσσα μου, για να σας εξηγήση όσα ποθήτε. Κι εγώ παίρνοντας θάρρος από τις πρεσβείες του αποστόλου και μάρτυρα Θωμά διαλαλώ την πρώτη του απιστία και την ύστερη ομολογία, που είναι της Εκκλησίας κρηπίδα και θεμέλιο. Όταν μπήκε ο Χριστός στους μαθητάς του, ενώ οι πόρτες ήσαν κλεισμένες και βγήκε πάλι με τον ίδιο τρόπο, ο Θωμάς έλειπε μονάχα. Ήταν κι αυτό έργο της θείας οικονομίας.η απομάκρυνση του μαθητού να προξενήση περισσότερη ασφάλεια και βεβαιότητα. Γιατί αν ήταν μαζί ο Θωμάς, δε θα είχε βέβαια αμφιβολία. κι αν δεν είχε αμφιβολία, δεν θα ζητούσε μ επιμονή. και αν δεν ζητούσε, δε θα ψηλαφούσε. αν όμως δεν ψηλαφούσε, δε θα ωμολογούσε τον Κύριο και Θεο κι αν δεν ωμολογούσε Κύριο και Θεό, το Χριστό, δε θα είχαμε εμείς διδαχθή να τον δοξολογούμε μ αυτόν τον τρόπο. Ώστε με την απιστία του ο Θωμάς μας ποδηγέτησε προς την αλήθεια και όταν ήρθε ύστερα σταθεροποίησε την πίστη μας.
Έλεγαν λοιπόν οι μαθηταί στο Θωμά όταν ήρθε. ΄Εχομε δει τον Κύριο, έχομε δει αυτόν που είπε. εγώ είμαι το φως του κόσμου. έχομε δει αυτόν που είπε εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή και η αλήθεια. και βρήκαμε την αλήθεια των λόγων να λάμπη μέσα στα πράγματα. ΄Εχομε δει αυτόν που είπε. σε τρεις ημέρες σηκώνομαι, κι αφού είδαμε με τα μάτια μας την ανάσταση προσκυνήσαμε αυτόν που αναστήθηκε. Τον ακούσαμε να μας λέη "ειρήνη σ εσάς", κι αλλάξαμε το σκοτισμό της λύπης σε γαλήνια χαρά. Είδαμε τα χέρια του που δέχτηκαν τις αιχμές των καρφιών, είδαμε τα χέρια που κατηγορούν τη λύσσα των θεομάχων σκυλιών, είδαμε τα χέρια που ύφαναν την αφθαρσία μας. Είδαμε και την πλευρά που κραυγάζει καθαρώτερα από κάθε κήρυκα την καλωσύνη του πληγωμένου. Είδαμε την ίδια την πλευρά, που οι άγγελοι υμνούν και οι πιστοί σέβονται και οι δαίμονες τρέμουν. Δεχτήκαμε και τη θεϊκή πνοη από το θεϊκό στόμα του, φύσημα πνευματικό, φύσημα που σκορπίζει κάθε χάρη. Ο εξουσιαστής έδωσε και σ εμάς εξουσία να συγχωρούμε τα σφάλματα. Αποκτήσαμε το δικαίωμα να κρίνωμε τους αμαρτωλούς, αφού μας έδωσε τέτοια εντολή. Αν αφήσετε τις αμαρτίες μερικών, αφήνονται.αν μερικών τις κρατήσετε, κρατούνται. Τετοια βαθειά χαρά πήραμε απ το Σωτήρα, τέτοια δώρα απολαύσαμε. Αδύνατο να μην πλουτίσωμε, αφού μας έτυχε τέτοιος Κύριος. Έμεινε φτωχός μόνο αυτός που δε βρέθηκε μαζί μας. Κι ο Θωμάς τι τους είπε." Έχετε δει τον Κύριο; Καλά. Αυτόν που είδατε λοιπόν να τον σέβεστε πιο πολύ. Αυτόν που παρατηρήσατε, να τον κηρύττετε αδιάκοπα. Εγώ όμως, αν δε δω μέσα στις παλάμες του τα ίχνη των καρφιών και δε βάλω το δάχτυλό μου στο σημάδι απ τα καρφιά και δε βάλω το χέρι μου στην πλευρά του, δε θα πιστέψω. Κι εσείς δε θα πιστεύατε, αν δεν βλέπατε πρώτα.έτσι κι εγώ αν δεν ιδώ δε θα πιστέψω". Μείνε, Θωμά, σταθερός στον πόθο σου αυτόν, μείνε σταθερός με επιμονή, για να δης εσύ και να βεβαιωθή η ψυχή μου. Μείνε σταθερός, ζητώντας αυτόν που είπε, "Ζητάτε και θα βρήτε". Μην προσπεράσης απλώς, ερευνώντας, αν δεν εύρης το θησαυρό που ζητάς, χτύπα μ επιμονή την πόρτα της αναντίρρητης γνώσης, ώσπου να σου την ανοίξη αυτός που είπε "χτυπάτε και θα σας ανοίξω". Αγαπώ το διχασμό των λογισμών σου, γιατί κόβει κάθε διχασμό. Αγαπώ τη φιλομάθειά σου, γιατί κόβει σύρριζα κάθε φιλονεικία. Με χαρά ακούω πολλές φορές τα λόγια σου. αν δε δω στα χέρια του το σημάδι απ τα καρφιά, δε θα πιστέψω. Γιατί συ απιστείς κι εγώ μαθαίνω να πιστεύω. Εσύ σκάβεις με το δικέλλι της γλώσσας το θείο σώμα, κι εγώ θερίζω άκοπα τον καρπό και τον μαζεύω για μένα. Αν δεν ιδώ μ αυτά μου τα μάτια μέσα στ άγια του χέρια, τ αυλάκια που σαν με αλέτρι χάραξαν οι ασεβείς, με κανένα τρόπο δε θα συμφωνήσω με τα λόγια σας. Αν δε βάλω αυτό μου το δάχτυλο στις λακκούβες των καρφιών, δε θα δεχτώ το καλό μήνυμά σας. Αν δεν κρατήσω μ αυτό μου το χέρι την πλευρά εκείνη, που ανύποπτη μαρτυρεί την ανάσταση, δεν μπορώ να πιστέψω τη γνώμη σας. Γιατί κάθε λόγος είναι ισχυρός και βέβαιος, αν δεχτή τη συνηγορία όλων των πραγμάτων. και κάθε λόγος που δεν έχει τη μαρτυρία των έργων είναι χωρίς σημασία και από το στόμα στον αέρα χάνεται. Θα κηρύξω στους ανθρώπους τα θαύματα του Δασκάλου. Πως λοιπόν με τα λόγια να πω αυτά που δεν αντιλήφθηκα με τα μάτια μου; Πως θα κάνω τους άπιστους να πιστέψουν, αυτά που μήτε εγώ δεν τάχω παρακολουθήσει; Να πω στους Ιουδαίους και στους Έλληνες ότι έχω δει τον Κύριο μου να τον σταυρώνουν. δεν τον είδα όμως να έχει αναστηθή αλλά μόνο άκουσα. Και ποιός δεν θα περιπαίξη τα λόγια μου; Ποιός δε θα δείξη περιφρόνηση στο κήρυγμά μου; Αλλο πράγμα είναι ν ακούσης κάτι και άλλο να το δης, άλλο πράγμα είναι η αφήγηση λόγων κι άλλο η θέα και η εμπειρία των πραγμάτων. Έτσι επειδή ο Θωμάς είχε αμφίβολη γνώση, σε οχτώ μέρες ο Δεσπότης ξαναήρθε πάλι στους μαθητάς του που ήταν συγκεντρωμένοι όλοι μαζί. Άφησε πρώτα να κατηχηθή ο Θωμάς από τους συμμαθητάς του στις ενδιάμεσες μέρες. Παραχώρησε να φλογιστή από τη δίψα να τον αντικρύση.κι όταν η ψυχή του άναψε από τον σφοδρό πόθο της θέας του, τότε στην ώρα πάνω ο ποθητός βρήκε αυτόν, που τον ποθούσε. Όμοια, όπως και πρώτα, με κλεισμένες τις πόρτες το έκανε αυτό και ξανά, όπως και πρώτα, τους είπε."ειρήνη σ εσάς", για να ταυτιστή το πράγμα με το θαύμα και για να βεβαιώση το λόγο των αποστόλων και για να παραστήση την ακρίβεια του δεύτερου ερχομού του. Έπειτα είπε στο Θωμά. Βαλε το δάχτυλό σου εδώ και ιδές τα χέρια μου. Τι ύψος απέραντης φιλανθρωπίας! Τι πέλαγος αμέτρητης συγκαταβάσεως! Δεν περίμενε την προσέλευση του μαθητού, δεν περίμενε να πλησιάση αυτός που είχε ανάγκη, να παρακαλέση και να επιτυχή ότι ήθελε. Μήτε για λίγο δεν τον στέρησε από την επιθυμία, αλλά ο ίδιος ο αγαπημένος αυτόν που τον αγαπούσε με τη βία τραβούσε κοντά του, ο ίδιος έσυρε στην πληγή το δάχτυλο εκείνου που είχε τον πόθο, ο ίδιος με τη δεσποτική γλώσσα του, τράβηξε το δουλικό χέρι λέγοντας σ αυτόν. Βαλε το δάχτυλό σου εδώ και ιδές τα χέρια μου. Άκουσα, Θωμά, απών σαν άνθρωπος αλλά παρών σαν Θεός, ο,τι είπες στους αδελφούς σου. Ήμουν κοντά σας με τη θεϊκότητά μου και χώρια σας με την ανθρωπίνη φύση μου. Θέλεις να σου υπενθυμίσω τα λόγια που είπες προηγούμενα; Δεν είπες, αν δε δω μέσα στα χέρια του τα σημάδια των καρφιών και δε βάλω το δάχτυλό μου στα σημάδια των καρφιών και δε βάλω το χέρι μου στην πλευρά του, δε θα πιστέψω; Δε βγήκαν από τα χείλη σου τα λόγια αυτά; Τα λόγια αυτά δε ανταποκρίνονται στους λογισμούς σου; Γι αυτό ξαναήλθα.για να μην αμφιβάλλης. Γι αυτό είμαι κοντά σας δεύτερη φορά, γι αυτά που επιθυμείς έχω φτάσει και τώρα ήρθα για σένα, τον ένα, εγώ που για το χαμένο πρόβατο κατέβηκα από τους ουρανούς χωρίς εν τούτοις να τους αφήσω. Μη διστάσης λοιπόν να μάθης ο,τι ποθείς, μην ντρέπεσαι να κοιτάξης καλά ο,τι θέλεις. Μην αποφύγης να βάλης το δάχτυλό σου στα ίδια τα χέρια μου. Ανέχομαι και τα περίεργα δάχτυλα, όπως ανέχτηκα τα καρφιά. Υπομένω την περιέργεια του φίλου, όπως υπόμεινα την κακία των εχθρών. Με σταύρωσαν οι εχθροί μου και δεν αγανάκτησα και δε θα υποφέρω την δική σου εξέταση; Βαλε το δάχτυλό σου εδώ και ιδές τα χέρια μου, που τραυματίστηκαν για σας, για να θεραπεύουν τα χτυπήματα των δικών σας ψυχών. Ιδές τα χέρια μου και συλλογίσου αν είμαι εκείνος που θεληματικά σταυρώθηκε η κάποιος άλλος. Ιδές τα χέρια μου, που άφησα να διατηρούν τα σύμβολα της Εβραϊκής μανίας κι όταν με τη συνηθισμένη αναίδειά τους μου πουν οι Εβραίοι κατά την ημέρα της κρίσεως ότι εμείς Κύριε, δε σε σταυρώσαμε, τότε θα δείξω σ αυτούς που με πολέμησαν, τα χέρια μου μ αυτή τη μορφή και θα ντροπιάσω τους Εβραίους μόλις τ αντικρύσουν. Ιδές τα χέρια μου, και το αληθινό γεγονός της αναστάσεως μου μη νομίσης πως είναι μια φαντασία. Κράτησε αυτά τα χέρια, σαν ομήρους για τον ξαναγεννημό σας. Κράτησε αυτά τα χέρια, σαν ενέχυρα για την ανάστασή σας μέσα από τον τάφο. Κράτησε αυτά τα χέρια, σαν άγκυρα που έπεσε στο βυθό του Αδη. Καμμιά χειμωνιά της ζωής μη φοβηθής, καμμιά ζάλη του κόσμου ας μη σε ζαλίση. Μη φοβηθής το φύσημα των αντιθέτων ανέμων, ας μη σε ανησυχήσουν οι καταιγίδες κι οι σκόπελοι της θάλασσας των εχθρών. Πέρνα με θάρρος το πέλαγος της ζωής, ταξίδευε κρατώντας την άγκυρα του πνεύματος, ταξίδευε έχοντας μπροστά σου σαν λιμάνι τον ουρανό. Ταξίδευε και να φοβάσαι μόνο της αρνήσεώς μου το ναυάγιο. Περιγέλα το θάνατο σα νεκρό, περίπαιζε τη φθορά σαν ανίσχυρη. Αποδέχου για χάρη μου το τέλος της ζωής σαν αρχή μιας πιο εσωτερικής ζωής και φέρε το χέρι σου και βάλτο στην πλευρά μου. Άντλησε με το χέρι σου από τη βρύση αυτή της ζωής το νάμα που ποθείς, τη δίψα σου ανακούφισε. Φέρε το χέρι σου και βάλτο στην πλευρά μου. Βαλε το χέρι στο ιατρείο της πλάσης και βγάλε το φάρμακο της επιθυμίας σου. Δέχομαι άγγιγμα χεριού που μ αγαπά εγώ που δέχτηκα την πληγή της λόγχης. Φέρε το χέρι σου και βάλτο στην πλευρά μου, για να μπορείς ν αγωνίζεσαι γι αυτήν, για να μπορείς ν αποκριθής σ αυτούς που πολεμούν την αλήθεια, ότι με είδες μετά την Ανάσταση και μ αναγνώρισες και με ψηλάφησες προσεκτικά. Φερε το χέρι σου και βάλτο στην πλευρά μου. Για σένα την άφησα έτσι εγώ που θεράπευσα τα σώματα και τις ψυχές των άλλων. Πρόβλεψα σαν Θεός ότι θα θελήσης να τη δης έτσι και βλέποντας τ αχνάρια του πάθους στην σάρκα μου θέλησα να θεραπεύσης το πάθος της ψυχής σου. Φέρε το χέρι σου, και βάλτο στην πλευρά μου που τη φύλαξα έτσι με κάποιο σκοπό. Όταν γυρίσω πάλι από τους ουρανούς και καθίσω σε θρόνο κριτής ζωντανών και νεκρών να ιδούν οι Εβραίοι κατάματα τα έργα της κακίας τους και μόνοι τους ν αυτοδικαστούν - και μη φανής άπιστος αλλά πιστός. Κακό η απιστία, κάνει τον νου να βουλιάξη. Η πίστη τον αναρπάζει στον ουρανό. Η απιστία τυφλώνει την ψυχή. η πίστη σκορπά το φως της στους λογισμούς. η πίστη και τα αόρατα κατακάθαρα βλέπει, ο άπιστος είναι σ άγνοια ολοκληρωτική. Μη γίνης άπιστος αλλά πιστός. Παραμέρισε το νέφος της απιστίας και κοίταξε τις καθαρές ακτίνες της πίστης. Γινου μέσα σε όλους άξιος απόστολος της θεότητάς μου. Γίνου τέτοιος όπως πρέπει να είναι αυτός που με συνάντησε και είδε τέτοια όπως εσύ. Όμοια με τους άλλους αποστόλους σε κάλεσα, όμοια μ αυτούς σε τίμησα, όμοια μ αυτούς οπλίσου. Ομοια μ αυτούς είδες ο,τι είδαν, όμοια μ αυτούς σου εμπιστεύθηκα σα φίλο, όλο μου το μυστήριο, όμοια μ αυτούς κήρυξε τη δύναμή μου. Μην πώς πάλι, αφού με είδες μια φορά. Αν δε δω πάλι στα χέρια του τα σημάδια των καρφιών δε θα πιστέψω. Οσο είμαι μαζί σας άφησε ελεύθερη , όπως θέλεις, την περιέργειά σου. Όσο έχεις δίπλα σου το ουράνιο κλήμα όλα τα κλαδιά και τα σταφύλια του ερεύνησε. Θ ανεβώ στους ουρανούς, απ όπου ήρθα στη γη, θ ανεβώ, όπου είμαι. Θ ανεβώ με την ανθρωπίνη φύση μου εκεί απ όπου για χάρη σας κατέβηκα με τη θεία μου φύση. Θ ανεβώ μ αυτό μου το σώμα, αν και χωρίς αυτό ήρθα από κει κι έμεινα εκεί πέρα. Θ ανεβώ στους κόλπους τους πατρικούς με τη δική σας φύση, αν και είμαι στους κόλπους του πατέρα. Τελείωσα το έργο μου για χάρη του έκανα αυτή την πορεία.
Αφού άγγιξε λοιπόν ο Θωμάς τα χέρια του Κυρίου και τη θεία πλευρά γέμισε από δειλία και από χαρά μαζί βλέποντας αυτά που επιθύμησε και αμέσως ξεσπά σε ύμνο του Κυρίου κραυγάζοντας. Κύριε μου και Θεέ μου. Συ είσαι ο Κύριος και ο Θεός. Συ είσαι ο άνθρωπος και ο φιλάνθρωπος. Συ είσαι ξενόφερτος και παράξενος γιατρός της πλάσης. Δεν κόβεις με το νυστέρι τ άρρωστα μέλη, δεν καις με τη φωτά τις πληγές, δεν μαζεύεις απ τα βοτάνια την δύναμη των φαρμάκων σου, δε δένεις με ορατούς επιδέσμους τις πληγές που μας αφανίζουν. Διαθέτεις αόρατους επιδέσμους αγάπης, που αόρατα τονώνουν τα καταπονημένα μέλη. Εχεις λόγο που είναι πιο κοφτερός από το μαχαίρι. έχεις λόγο πιο δυνατό απ τη φωτιά. έχεις βλέμμα απ το φάρμακο πιο απαλό. Σαν δημιουργός αγιάζεις χωρίς κόπο το δημιούργημά σου, σαν πλάστης χωρίς να κουραστής μεταπλάθεις τα πλάσματά σου. Συ κατά το θέλημά σου τούς λεπρούς καθάρισες, τούς κουτσούς τούς έκανες να τρέχουν, τούς παράλυτους να σηκώνουν τα κρεβάτια τους, τούς γεννημένους τυφλούς τούς προστάζεις να πετάξουν με νίψιμο το σκοτάδι. Εξώρισες τούς δαίμονες απ τά δημιουργήματά σου, με θέλημά σου πιάστηκες απ τούς εχθρούς και απ τούς Εβραίους, τα πάντα δέχτηκες για μένα στο σώμα σου. Ω Κύριε και Θεέ μου. Αναγνώρισα τον Κύριο μου, αναγνώρισα τον αλιέα και φύλακά μου, αναγνώρισα το βασιλιά και Κυριο μου. Ω Κυριε μου και Θεε μου. Πιστεύω Κύριε στην οικονομία σου, πιστεύω στην συγκατάβασή σου, πιστεύω στην ανάληψη από μέρους σου της φροντίδας μου, πιστεύω στον προσκυνητό σου σταυρό, πιστεύω στα παθήματα της σάρκας σου, πιστεύω στον τριήμερο θάνατό σου, πιστεύω στην ανάστασή σου. Λοιπόν δεν έχω πια περιέργεια. Πιστεύω, δεν κάνω πια έλεγχο. πιστεύω, δεν στήνω πια τη ζυγαριά του νου. Πιστεύω, δεν έχω πια περιέργεια. Πιστεύω στα μάτια μου και στα χέρια μου. Με δίδαξαν αυτά που είδα να μην κάνω έλεγχο. Ψηλάφησα κι έμαθα να προσκυνώ όχι να φιλονικώ. Ένα Κύριο και Θεό γνωρίζω, τον Κύριο μου Χριστό. Ας είναι δεδοξασμένος και δυνατός στους αιώνες.

Πηγή: www.theologic.gr/content/view/422/37/lang,el/