Γράφει σήμερα η εφημερίδα "Δημοκρατική"

Με εξώδικο απάντησαν οι ιερείς Γεόμελος & Στεφανιώρος
Σύνδεσμος Κληρικών: Να παραιτηθούν από τα Γραφεία της Μητρόπολης

Με εξώδικη διαμαρτυρία απάντησαν στο Σύνδεσμο Κληρικών Χίου οι ιερείς Δημήτριος Γεόμελος και Μιχαήλ Στεφανιώρος. Οι ως άνω κατηγορούν τα μέλη του Συνδέσμου ότι έχουν επιδοθεί σε μία ανελέητη προσωπική επίθεση κατά του προσώπου τους, και έχουν προσβάλλει βάναυσα την τιμή και την υπόληψή τους εκ προθέσεως, με επανειλημμένα διαβήματα στα ΜΜΕ, με μόνο στόχο τον δημόσιο εξευτελισμό τους και την ηθική τους εξουθένωση ώστε να επιτύχουν την απομάκρυνση τους από τη θέση τους (Στα Γραφεία της Μητρόπολης).

Οι ιερείς κ.κ. Γεόμελος και Στεφανιώρος καλούν το Σύνδεσμο εντός 5 ημερών να ανακαλέσει, διαφορετικά θα προσφύγουν στη δικαιοσύνη. Σημειώνουν ακόμα στο εξώδικο ότι οδηγήθηκαν σε αυτή την πράξη επειδή τη σιωπή τους τόσο καιρό, την ερμήνευσε ο Σύνδεσμος ως ενοχή. «Αυτό μας οδήγησε στη σκέψη ότι είναι καθήκον μας πρωτίστως απέναντι στο λειτούργημα μας και δευτερεύοντος προς τους οικείους μας να υπερασπιστούμε την τιμή και την υπόληψη μας, την αξιοπρέπεια των οικογενειών μας και κυρίως το κύρος μας ως ιερείς. Το γεγονός μάλιστα ότι διανύουμε την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι ευκαιρία αποκαταστάσεως των πραγμάτων από μέρους σας, ώστε να φθάσουμε στο Άγιο Πάσχα με ειρήνη και αγαλλίαση…»

Από την πλευρά του ο Σύνδεσμος Κληρικών με απάντηση που έστειλε και στη «Δ», αναφέρει μεταξύ άλλων:

«…Ο Σύνδεσμος από την αρχή της ίδρυσης του, εξέθεσε τις προτάσεις και τις θέσεις του, πρώτα στον Μητροπολίτη και στη συνέχεια σε δημόσιο διάλογο. Ο λόγος που εκφέραμε ως κληρικοί είχε πάντοτε ως σκοπό την αναβάθμιση της Εκκλησίας μας και του λειτουργήματος μας και όχι την προσωπική αντιπαράθεση και την εμπάθεια, που διακρίνουμε στην Εξώδικο των εν λόγω πατέρων. Θεωρούμε ότι οι μετακλητές θέσεις των γραφείων της Μητρόπολης δεν πρέπει να δημιουργούν στους κατόχους τους την πεποίθηση της μονιμότητας και για αυτό τον λόγο, η θέση μας είναι ότι πρέπει να θεσπισθεί από το Μητροπολίτη πενταετής θητεία για κάθε μετακλητή θέση.

Πιστεύουμε δε ότι οι εν λόγω πατέρες δεν ωφελούν με την παραμονή τους στις μετακλητές θέσεις ούτε την Εκκλησία, ούτε τον Μητροπολίτη ούτε το χριστεπώνυμο πλήρωμα.

Εμείς ποτέ δεν συκοφαντήσαμε με τις εκφράσεις που αναφέρονται κανέναν ιερέα ή λαϊκό. Ποτέ δεν θίξαμε την τιμή και την υπόληψη κανενός, διότι κάτι τέτοιο δεν αρμόζει ούτε στο λειτούργημα μας ούτε στην προσωπικότητά μας. Αυτό που πιστεύαμε και πιστεύουμε, μετά και την Εξώδικο και την απειλή μήνυσης, αγωγής και προσωποκράτησης είναι το αυτονόητο, ότι δηλαδή πρέπει να παραιτηθούν από τις θέσεις τους και να αναλάβουν την ευθύνη της πράξεως τους.

Ο εκκλησιαστικός διάλογος δεν εξελίσσεται σε αίθουσες Δικαστηρίων και η λειτουργία του Συνδέσμου Κληρικών Χίου δεν υποκύπτει σε απειλές. Η διεκδίκηση της αναβάθμισης της ποιότητας του λειτουργήματος μας, η διαφάνεια και η διατύπωση δημοσίου λόγου δεν φιμώνεται. Όλες οι δημόσιες τοποθετήσεις μας, ελήφθησαν από τα αρμόδια όργανα του Συνδέσμου και πάντοτε στα πλαίσια της νόμιμης λειτουργίας μας.

Δημόσιες ή ιδιωτικές δηλώσεις μετανοίας, σαν και αυτές που αιτούνται οι πατέρες των Γραφείων της Μητρόπολης, θυμίζουν άλλες εποχές και προκαλούν πιστούς και κλήρο…»

Πηγή: www.dimokratiki.org/?p=8017#more-8017

Σας αγαπώ και σας... μηνύω (γράφει η εφημερίδα "Η Αλήθεια")

21/03/2009

ΑΠΕΙΛΕΣ ΓΙΑ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΓΩΓΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

Σας αγαπώ και σας... μηνύω

ΙΕΡΕΙΣ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΕΞΩΔΙΚΩΣ ΚΑΤΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΤΟΥΣ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ

Αύριο η εκκλησία μας γιορτάζει τη Σταυροπροσκύνηση. Χωρίς ιδιαίτερα σχόλια κάνετε το σταυρό σας... και διαβάστε τμήμα της εξώδικης πρόσκλησης που έλαβαν με δικαστικό επιμελητή χθες τα μέλη του Δ.Σ. του Συνδέσμου Κληρικών του νησιού μας από συναδέλφους τους των γραφείων της Μητροπόλεως!

Η συνέχεια απ’ ό,τι φαίνεται θα δοθεί στα δικαστήρια και στην Ιερά Σύνοδο, αφού αργά ή γρήγορα θα τεθεί θέμα Μητροπολίτη Χίου, που απ’ ό,τι φαίνεται απώλεσε κάθε έλεγχο. «ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΣΗΣ ΑΡΜΟΔΙΑΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ Ή ΑΛΛΗΣ ΑΡΧΗΣ ΕΞΩΔΙΚΟΣ ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΩΣ

1) Δημητρίου Γεόμελου του Κωνσταντίνου, πρωτοπρεσβύτερου, κατοίκου πόλεως Χίου, Ενορίας Αγίου Λουκά Βαρβασίου και

2) Μιχαήλ Στεφανιώρου του Βασιλείου, πρωτοπρεσβύτερου, κατοίκου Δ.Δ. Συκιάδας, Δήμου Ομηρούπολης Χίου.

ΠΡΟΣ

1) Αιδεσιμολογιότατο πρωτοπρεσβύτερο Γεώργιο Κωνσταντίνου του Μιχαήλ, κάτοικο Δ.Δ. Καλλιμασιάς του Δήμου Ιωνίας Χίου,

2) Αιδεσιμότατο πρωτοπρεσβύτερο Ιωάννη Κοντό του Μιχαήλ, κάτοικο Δ.Δ. Βροντάδου του Δήμου Ομηρούπολης Χίου

3) Αιδεσιμότατο πρωτοπρεσβύτερο Δημήτριο Πύρρο του Σταματίου, κάτοικο Δ.Δ. Λαγκάδας του Δήμου Ομηρούπολης Χίου,

4) Αιδεσιμότατο πρωτοπρεσβύτερο Μαρκέλλο Μαλαφή του Ιωάννη, κάτοικο Δ.Δ. Βροντάδου του Δήμου Ομηρούπολης Χίου,

5) Αιδεσιμότατο οικονόμο Αλέξανδρο Κατσαρό του Κωνσταντίνου, κάτοικο Φρουρίου πόλεως Χίου.

6) Αιδεσιμότατο οικονόμο Γεώργιο Γεώργαλο του Σπυρίδωνος, κάτοικο Δ.Δ. Βολισσού του Δήμου Αμανής Χίου και

7) Αιδεσιμότατο πρωτοπρεσβύτερο Δημήτριο Μαρμαρά του Παναγιώτη, κάτοικο Φραγκοβουνίου Χίου.

Με τη ρητή επιφύλαξη πάντων των νομίμων δικαιωμάτων μας, σας γνωρίζουμε και εγγράφως τα εξής: Κατά το χρονικό διάστημα από 15-1-2009 και εφ’ εξής με επανειλημμένα διαβήματά σας προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (Τύπο, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση, Διαδίκτυο) έχετε επιδοθεί σε μία ανελέητη προσωπική επίθεση κατά του προσώπου μας. Έχετε προσβάλει βάναυσα την τιμή και την υπόληψή μας εκ προθέσεως αναφερόμενοι στο πρόσωπό μας με υβριστικό τρόπο και διαδίδοντας δυσφημιστικά και συκοφαντικά εις βάρος μας περιστατικά. Συγκεκριμένα ο πρώτος από εσάς, ο οποίος ομιλούσε ταυτόχρονα και για λογαριασμό σας, μας χαρακτήρισε βολεμένους, αυλοκόλακες, σπογγοκωλάριους, ότι έχουμε καβαλήσει το καλάμι – μας κάλεσε μάλιστα να αφιππεύσουμε – ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων ότι ανακρίνουμε τους ιερείς, ότι τους επικρίνουμε και τους ειρωνευόμαστε, ότι πάσχουμε από πνευματική στειρότητα και αδυναμία, ότι παρασύρουμε τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη μας υποβάλλοντάς του αρνητικές εισηγήσεις, που δεν είναι οι κατάλληλες να του μεταδώσουν πλήρη και καθαρή εικόνα της πραγματικότητας, ότι τον κρατάμε μακριά από τα πραγματικά προβλήματα, ότι του μεταφέρουμε χαλκευμένες ειδήσεις για τους ιερείς, ότι νυχθημερόν προσπαθούμε να διαστρέψουμε τα λεγόμενά σας και προσπαθούμε να κατασκευάσουμε αγανακτισμένους πολίτες, ότι έχουμε προβεί σε άσκηση διοικητικών αρμοδιοτήτων μας για να ικανοποιήσουμε τα καπρίτσια μας, ότι δεν μπορούμε να αντέξουμε την ελευθερία λόγου και απόψεων διότι έχουμε μια δοτή θέση και έχουμε συνηθίσει να υπερισχύει η δική μας γνώμη, ότι κατασκοπεύουμε ιερείς, ότι κατά την απουσία του Σεβασμιότατου είμαστε βασιλικότεροι του βασιλέως, ότι ενεργούμε εν αγνοία του, ότι προβαίνουμε σε απαράδεκτες μεθοδεύσεις, ότι ακολουθούμε μίζερη τακτική, ότι τηρούμε ένοχη σιωπή, και ότι έχουμε προκαλέσει σκανδαλισμό των ιερέων αδελφών και της κοινής γνώμης της Χίου, ζήτησε δε την απομάκρυνσή μας από τη θέση μας, γιατί αναδειχθήκαμε βαρίδια για το Σεβασμιότατο, πάντα δε ταύτα δημοσίως μετ’ επιτάσεως και με το ειρωνικό σχόλιο ότι η απομάκρυνσή μας από τη θέση μας θα μας βοηθήσει να ξεκουραστούμε μια και θα χάσουμε τις «πολλές – πολλές» θέσεις που κατέχουμε, υπονοώντας ότι αθέμιτα μας έχουν ανατεθεί θέσεις. Eίμαστε αμφότεροι ιερείς με πολυετή υπηρεσία σε διάφορες ενορίες και σε όλη μας τη ζωή εργασθήκαμε και υπηρετήσαμε το διακόνημα στο οποίο έχουμε ταχθεί με υπευθυνότητα, ευσυνειδησία και χριστιανική αγάπη. Ποτέ κανείς δεν αμφισβήτησε την ηθική μας ακεραιότητα, αντιθέτως είχαμε πάντα τη χαρά και την τιμή να απολαύουμε της αγάπης, του σεβασμού και της εκτίμησης των ενοριτών μας, των αδελφών μας, του κοινωνικού μας περιγύρου και γενικά των συμπολιτών μας. [...] Διαμαρτυρόμαστε για την άδικη, παράνομη και ζημιογόνα εις βάρος μας συμπεριφορά.

Σας καλούμε δε όπως εντός 5 ημερών το αργότερο από της παραλαβής της παρούσας μας φροντίσετε δια δημοσιευμάτων σε ένα έκαστο από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που χρησιμοποιήσατε εις βάρος μας (τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, εφημερίδες, διαδίκτυο κ.λπ.) να ανακαλέσετε όλους τους εις βάρος μας χαρακτηρισμούς και μομφές με κατάλληλες δηλώσεις προς αποκατάσταση της δια των ενεργειών σας τρωθείσης τιμής και υπολήψεώς μας.

Σε διαφορετική περίπτωση, σας δηλώνουμε ρητώς ότι επιφυλασσόμεθα παντός νομίμου δικαιώματός μας και ιδίως της προσφυγής μας στη δικαστική οδό προκειμένου να αναζητήσουμε εναντίον σας την αποκατάσταση της ηθικής μας βλάβης, την παράλειψη μελλοντικής προσβολής εις βάρος μας με την απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κρατήσεως ως μέσου αναγκαστικής εκτελέσεως της εκδοθησομένης αποφάσεως, τη χρηματική ικανοποίηση της ηθικής μας βλάβης και κάθε άλλης μιας ζημίας εξαιτίας της συμπεριφοράς σας, και την ποινική τιμωρία του α’ από σας ως αυτουργού των αξιοποίνων εις βάρος μας πράξεων και των λοιπών από σας ως ηθικών αυτουργών τούτων, αλλά και παντός υπευθύνου.»[...]

Πηγή: www.alithia.gr/newspaper/2009/21032009/21032009,30947.html

Απάντηση στην Εξώδικο Δήλωση μετά Διαμαρτυρίας και Προσκλήσεως κατά των μελών του Δ. Σ.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ
ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
ΧΙΟΥ, ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΡΟΝΤΑΔΟΥ
822 00 ΒΡΟΝΤΑΔΟΣ

Βροντάδος 21 Μαρτίου 2009

Αρ. Πρωτ.: 20

Προς: Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Χίου

Θέμα: Απάντηση στην Εξώδικο Δήλωση μετά Διαμαρτυρίας και Προσκλήσεως κατά των μελών του Δ.Σ.

Την 20/3/2009 με ιδιαίτερη έκπληξη ελάβαμε Εξώδικο Δήλωση μετά Διαμαρτυρίας και Προσκλήσεως των π. Δημητρίου Γεόμελου και π. Μιχαήλ Στεφανιώρου. Στην Εξώδικο αυτή οι πατέρες των Γραφείων της Μητρόπολης αντί να αντιληφθούν το ρόλο, την υποχρέωση και τις ευθύνες τους από τη μέχρι τώρα πρακτική τους, προβαίνουν σε απειλές κατά του νομίμου Συνδέσμου μας. Απειλές που δεν περιορίζονται μόνο στη μήνυση και την αγωγή για χρηματική τους ικανοποίηση, αλλά μας δηλώνουν ρητώς ότι θα αιτηθούν την προσωποκράτηση μας!
Ο Σύνδεσμος από την αρχή της ίδρυσης του, εξέθεσε τις προτάσεις και τις θέσεις του, πρώτα στον Μητροπολίτη και στη συνέχεια σε δημόσιο διάλογο. Ο λόγος που εκφέραμε ως κληρικοί είχε πάντοτε ως σκοπό την αναβάθμιση της Εκκλησίας μας και του λειτουργήματος μας και όχι την προσωπική αντιπαράθεση και την εμπάθεια, που διακρίνουμε στην Εξώδικο των εν λόγω πατέρων. Θεωρούμε ότι οι μετακλητές θέσεις των γραφείων της Μητρόπολης δεν πρέπει να δημιουργούν στους κατόχους τους την πεποίθηση της μονιμότητας και για αυτό τον λόγο, η θέση μας είναι ότι πρέπει να θεσπισθεί από το Μητροπολίτη πενταετής θητεία για κάθε μετακλητή θέση. Πιστεύουμε δε ότι οι εν λόγω πατέρες δεν ωφελούν με την παραμονή τους στις μετακλητές θέσεις ούτε την Εκκλησία, ούτε τον Μητροπολίτη ούτε το χριστεπώνυμο πλήρωμα.
Εμείς ποτέ δεν συκοφαντήσαμε με τις εκφράσεις που αναφέρονται κανέναν ιερέα ή λαϊκό. Ποτέ δεν θίξαμε την τιμή και την υπόληψη κανενός, διότι κάτι τέτοιο δεν αρμόζει ούτε στο λειτούργημα μας ούτε στην προσωπικότητά μας. Αυτό που πιστεύαμε και πιστεύουμε, μετά και την Εξώδικο και την απειλή μήνυσης, αγωγής και προσωποκράτησης είναι το αυτονόητο, ότι δηλαδή πρέπει να παραιτηθούν από τις θέσεις τους και να αναλάβουν την ευθύνη της πράξεως τους.
Ο εκκλησιαστικός διάλογος δεν εξελίσσεται σε αίθουσες Δικαστηρίων και η λειτουργία του Συνδέσμου Κληρικών Χίου δεν υποκύπτει σε απειλές. Η διεκδίκηση της αναβάθμισης της ποιότητας του λειτουργήματος μας, η διαφάνεια και η διατύπωση δημοσίου λόγου δεν φιμώνεται. Όλες οι δημόσιες τοποθετήσεις μας, ελήφθησαν από τα αρμόδια όργανα του Συνδέσμου και πάντοτε στα πλαίσια της νόμιμης λειτουργίας μας.
Δημόσιες ή ιδιωτικές δηλώσεις μετανοίας, σαν και αυτές που αιτούνται οι πατέρες των Γραφείων της Μητρόπολης, θυμίζουν άλλες εποχές και προκαλούν πιστούς και κλήρο.
Εμείς δεν θα ακολουθήσουμε το ολισθηρό μονοπάτι της δικαστικής οδού που περπατούν μόνοι τους οι δύο Πρωτοπρεσβύτεροι. Ακόμη και όταν ο π. Γεόμελος παρομοίασε 39 μέλη του Συνδέσμου από άμβωνος με Εωσφορικό Τάγμα, εμείς προτιμήσαμε το δημόσιο διάλογο και όχι τη χρήση του άμβωνα ή τις απειλές διώξεων.
Το ίδιο θα συνεχίσουμε να πράττουμε και τώρα, χωρίς να καμφθεί διόλου η προσπάθεια αντιπροσώπευσης των μελών μας και διεκδίκησης των δίκαιων και ευλόγων αιτημάτων μας.

Μετά τιμής
Το Διοικητικό Συμβούλιο

π. Γεώργιος Κωνσταντίνου
π. Ιωάννης Κοντός
π. Δημήτριος Πύρρος
π. Δημήτριος Μαρμαράς
π. Μαρκέλλος Μαλαφής
π. Αλέξανδρος Κατσαρός
π. Γεώργιος Γεώργαλος

"...ώστε να φθάσουμε στο Άγιο Πάσχα με ειρήνη και αγαλλίαση."

Μήνυμα Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου για την "Ώρα της Γης"

Η περιβαλλοντική κρίσις, η οποία μαστίζει τον πλανήτην μας απ’ άκρου εις άκρον, αποτελεί εν εκ των σημαντικωτέρων προβλημάτων της ανθρωπότητος,
μαζί με εκείνα της πτωχείας και της απουσίας της ειρήνης.

Όπως όμως δύναται να διαπιστώση και ο πλέον δύσπιστος, η κλιματική αλλαγή αποτελεί αδιάψευστον απόδειξιν ότι η περιβαλλοντική κρίσις είναι το κατ’ εξοχήν οικουμενικόν και πανανθρώπινον πρόβλημα, καθώς επηρεάζει κάθε γωνίαν της γης και, βεβαίως, κάθε άνθρωπον, πτωχόν ή πλούσιον, νέον ή ηλικιώμενον.

Η συλλογική δράσις διά την αποτροπήν της κλιματικής αλλαγής, της οποίας αι επιπτώσεις θα αποβούν, κατά τας εκτιμήσεις των επιστημόνων, καταστροφικαί δια τα οικοσυστήματα, τους φυσικούς πόρους και τας ανθρωπίνας κοινότητας, αποτελεί κορυφαίαν εκδήλωσιν αλληλεγγύης και ενότητος, ενώπιον μιας καταστροφής.

Ακόμη ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος υπογραμμίζει «Οφείλομεν δε πάντες να ενθυμούμεθα ότι ημείς φέρομεν την ευθύνην δια την πρόκλησιν της οικολογικής κρίσεως, τόσον συλλογικώς, ως ανθρώπινον γένος, όσον και προσωπικώς, ο καθείς από ημάς. Ήγγικε λοιπόν η ώρα να ξεφύγουμε από την πορείαν της αυτοκαταστροφής. Ήγγικεν η Ώρα της Γης!

Καλούμεν τους πάντας, ανεξαρτήτως θρησκείας και εθνικότητος, να συμμετάσχουν εις την «Ώραν της Γης», πρωτοβουλίαν της διεθνούς περιβαλλοντικής οργανώσεως WWF, η οποία έχει εξελιχθή πλέον εις παγκόσμιον συλλογικήν δράσιν δια την προστασίαν του ενός και μόνου πλανήτου μας.

Εις τας 28 Μαρτίου λοιπόν ας σβύσωμεν όλοι τα φώτα τών οικιών, γραφείων, εργοστασίων, υπηρεσιών και άλλων κτηρίων δια μίαν ώραν, από 8.30 έως 9.30 εσπερινήν, δηλούντες τοιουτοτρόπως την προσωπικήν μας δέσμευσιν εις τον καλόν αγώνα δια την προστασίαν του περιβάλλοντος και την αποτροπήν της κλιματικής αλλαγής

Message of
His All Holiness
Ecumenical Patriarch Bartholomew
On the "Earth Hour 2009"

The environmental crisis, which afflicts our entire planet, constitutes one of the major problems of humanity, together with poverty and the absence of peace. It is however obvious, even to skeptics, that climate change provides undeniable evidence that the environmental crisis is the ecumenical and universal problem par excellence, since it affects every corner of the earth and, of course, each and every human, poor and rich, young or elderly.

Concerted action for the aversion of climate change, whose impacts on ecosystems, natural resources and human communities are expected by the scientists to prove catastrophic, constitutes a supreme manifestation of solidarity and unity, in the shadow of such a catastrophe.

We should all keep in mind that we are responsible for the ecological crisis, both collectively, as humanity, and personally, each one of us. The time to redirect away from the route of auto-catastrophe is near. The Earth Hour has come!

We invite all, irrespective of religion and nationality, to participate in the "Earth Hour", an initiative of WWF, the global conservation organization, which has eventually evolved into a worldwide collective action for the protection of our one and only planet.
On the 28th of March, let us all turn off the lights of houses, offices, factories, services and other buildings for one hour, from 8:30 until 9:30 in the evening, thus declaring our personal commitment to the good cause of environmental protection and control of climate change.

Πηγή: www.romfea.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2256

Συμμετοχή Συνδέσμου Κληρικών Χίου στην "Ώρα της Γης 2009"

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ
ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
ΧΙΟΥ, ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Βροντάδος 19 Μαρτίου 2009

Αρ. Πρωτ.: 18

ΘΕΜΑ: «Συμμετοχή Συνδέσμου Κληρικών Χίου στην «Ώρα της Γης 2009»»

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών αποφάσισε ομόφωνα τη συμμετοχή του Συνδέσμου στην παγκόσμια οικολογική δράση «Ώρα της Γης 2009», που αποτελεί πρωτοβουλία της διεθνούς περιβαλλοντικής οργανώσεως WWF.
Καλεί τα μέλη του να διαδώσουν το μήνυμα οικολογικής ευαισθησίας στις οικογένειές τους, στους συνεργάτες στο ενοριακό έργο και στους ενορίτες τους, ζητώντας τους να συμμετάσχουν συμβολικά στην παγκόσμια κινητοποίηση, σβήνοντας τα φώτα από τις 8.30 μ.μ. έως τις 9.30 μ.μ. το Σάββατο 28 Μαρτίου 2009.
Ο Σύνδεσμος στρατεύει στην προσπάθεια αυτή και το ιστολόγιό του (syndesmosklchi.blogspot.com), στο οποίο θα αναρτηθούν σχετικά μηνύματα.
Με τον τρόπο αυτό δηλώνουμε και εμείς την προσωπική μας δέσμευση και έμπρακτη συμμετοχή στον καλό αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος και την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής.

Μετά τιμής
Το Διοικητικό Συμβούλιο
π. Γεώργιος Κωνσταντίνου
π. Ιωάννης Κοντός
π. Δημήτριος Πύρρος
π. Δημήτριος Μαρμαράς
π. Μαρκέλλος Μαλαφής
π. Αλέξανδρος Κατσαρός
π. Γεώργιος Γεώργαλος

Η ΟΧΣΑ τίμησε μέσα σε κλίμα συγκίνησης και θαυμασμού τον πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας

Σε κλίμα συγκίνησης, αλλά και θαυμασμού πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 15 Μαρτίου, η εκδήλωση τιμής του πατέρα Αντώνιου Παπανικολάου που οργάνωσε η Ομοσπονδία Χιακών Σωματείων Αττικής και πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Μελίνα Μερκούρη του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας.

Οι εκατοντάδες των Χιωτών που κατέκλυσαν την αίθουσα, όπως αναφέρεται στο blog http://odysseaschios.blogspot.com/, χειροκρότησαν με θέρμη τον συμπατριώτη μας ιερέα, που έχει δημιουργήσει την «κιβωτό του κόσμου».

Ο Χιώτης δημοσιογράφος Αντώνης Πιλιαρός που παρουσίασε με μεγάλη επιτυχία το πρόγραμμα της εκδήλωσης, μετά την εισαγωγή κάλεσε στο βήμα τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας, δημοσιογράφο Αργύρη Κοκκινάκη, ο οποίος στο χαιρετισμό του μεταξύ άλλων τόνισε:

«Το όνομα, η μορφή του πατέρα Αντώνιου Παπανικολάου, αποτελούν πλέον μια ηλιαχτίδα φωτός, στη σημερινή συννεφιασμένη ατμόσφαιρα της χώρας μας. Με το έργο του, απέδειξε και στον πλέον δύσπιστο Θωμά, ότι ο ανθρωπισμός, η αγάπη για τον πλησίον, παραμένει πρωταρχικό μέλημα εκείνων, που υπηρετούν με ειλικρίνεια και πάθος, ότι πρέπει να διακρίνει την εκκλησία μας, το ράσο και γενικά εκείνους που προσπαθούν να κάνουν πράξη τη διδαχή του Ιησού Χριστού, την αγάπη προς τον πλησίον. Ο γεννημένος στο κάστρο της Χίου ιερέας, που έπαιξε, μάτωσε, γαλουχήθηκε έφηβος και άνδρας, μέσα στα στενά δρομάκια του, ήρθε σαν ένας νέος απόστολος, να σώσει, να ρίξει βάλσαμο σε πονεμένες ψυχές, να δώσει την ευκαιρία σε παραστρατημένους να δουν το φως, που οδηγεί στον ίσιο δρόμο…».

Και κατέληξε: «Εμείς οι Χιώτες έχουμε αποδείξει ότι αναγνωρίζουμε το έργο, όσον καθοιονδήποτε τρόπο προβάλουν τη χώρα μας και το μυροβόλο νησί μας. Με την απόφασή μας να τιμήσουμε σήμερα τον πάτερα Αντώνιο, θέλουμε να του δώσουμε ένα μικρό δείγμα αναγνώρισης του θεάρεστου έργου του. Ας του το δείξουμε λοιπόν όλοι μας, ότι σε λίγο ανέβει στο βήμα».

Ακόμα χαιρετισμό απεύθυναν οι βουλευτές, Χίου Γιάννης Κοσμίδης, Πειραιώς Παναγιώτης Μελάς και ο γ’ αντιπρόεδρος της Βουλής Αναστάσιος Νεράτζης και ο Μικές Γιαννάρας νομαρχιακός σύμβουλος και εκπρόσωπος του Νομάρχη Πολύδωρα Λαμπρινούδη. Μηνύματα απέστειλαν η βουλευτής Χίου Ελπίδα Τσουρή και ο Δήμαρχος Καρδαμύλων Μιχάλης Μελιτζάνης.

Η Παναγιώτα Βλαντή

Η επιτυχημένη και δημοφιλής ηθοποιός Παναγιώτα Βλαντή, εθελόντρια της «κιβωτού του κόσμου» μίλησε για τη γνωριμία της με την κιβωτό και το έργο του πατέρα Αντώνιου:«Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένη που βρίσκομαι μαζί σας, με αφορμή τον πατέρα Αντώνιο και την «κιβωτό του κόσμου». Η γνωριμία μαζί τους, έγινε πριν από δύο χρόνια. Η αγάπη όμως και ο αγώνας που έκανε για τα παιδιά ο πατέρας Αντώνιος, μ’ έκανε να θέλω να ξαναπεράσω την πόρτα της «κιβωτού». Είναι πάρα πολύ δύσκολο, μέσα σε λίγα λεπτά να μιλήσει κανείς γι’ αυτόν τον άνθρωπο και την πορεία του. Μια πορεία δύσκολη, αλλά γεμάτη αγάπη».

Η ομιλία του πατέρα Αντώνιου

Ακολούθησε η απονομή από τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Αργύρη Κοκκινάκη τιμητικής πλακέτας στον πατέρα Αντώνιο, στην οποία αναφέρεται:«Η Ομοσπονδία Χιακών Σωματείων Αττικής τιμά τον Χιώτη ιερέα Αντώνιο Παπανικολάου δημιουργό της ΜΚΟ

«Κιβωτός του Κόσμου», ένα σύγχρονο απόστολο της

Ορθοδοξίας, που με το θεάρεστο έργο του, βοηθά όλους τους έχοντες ανάγκη και υλοποιεί τη ρήση του Χριστού «Άφετε τα παιδία έλθειν προς εμέ».

Ο πατέρας Αντώνιος στην ομιλία του είπε τα εξής:«Η εκδήλωση αυτή που μου έχετε αφιερώσει με συγκινεί αλλά είναι υπερβολική για την ελαχιστότητά μου, μια και ως Ορθόδοξος ιερέας, το να βρίσκομαι κοντά στον πόνο και την ανάγκη των συνανθρώπων μας, είναι καθήκον μου. Αυτό που κάνω είναι κάτι που χρωστάω στο Θεό, για όσα μου χάρισε. Αν αφήσουμε τα παιδιά να περιθωριοποιηθούν και απομακρυνόμαστε από τα προσφυγάκια, θα βρούμε το πρόβλημα στο μέλλον, έξω από την πόρτα μας».

Αναφερόμενος στη Χιώτικη καταγωγή του, είπε:«Γεννήθηκα στο κάστρο, στο φρούριο της πόλης. Προέρχομαι από μια πολυμελή και φτωχή οικογένεια, όμως αξιοπρεπή και τίμια. Ο πατέρας μου και η μητέρα μου, φρόντιζαν με το παράδειγμά τους και την πίστη τους στο Θεό, να μας αποδεικνύουν ότι πλούτος, πάνω απ’ όλα, είναι η αρετή και η αγάπη. Μεγάλωσα, έκανα τα πρώτα μου εκκλησιαστικά βήματα, μέσα στον Αγ. Γεώργιο του φρουρίου, με ιερέα τον Γεώργιο Λιαδή. Ακολούθησε η γνωριμία μου με την αγιασμένη ηγουμένη την ιεράς Μονής. Δίπλα της έμαθα να ψάλω. Και βέβαια διδάχθηκα και από τον αδελφό μου πατέρα Διονύσιο, ιερέα της Μονής. Η «κιβωτός», που έχω την ευλογία να οδηγώ με τη βοήθεια της πρεσβυτέρας μου, φροντίζει 230 παιδιά, ενώ 1080 ακόμα άτομα, σιτίζονται σ’ άλλο χώρο, τους δίδονται ενδύματα και έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Στηρίζουμε με κάθε τρόπο τις μητέρες, που λόγο βίας έχουν εγκαταλείψει το σπίτι τους, για να μείνουν με τα παιδιά τους. Με τους εθελοντές, που ξεπερνούν τους 200, φροντίζουμε:Πρώτον, τα παιδιά που φοιτούν στο νηπιαγωγείο που έχουμε στην «κιβωτό».Δεύτερον, 50-100 αναλφάβητα παιδιά κάθε έτος, ηλικίας 8-14 ετών, για να τα προετοιμάσουμε να ενταχθούν τον επόμενο χρόνο στα σχολεία. Και τρίτον, τα παιδιά που ήδη πηγαίνουν σε σχολεία, σε ειδικούς χώρους που υπάρχουν στην «κιβωτό», γίνεται η μελέτη των μαθημάτων τους. Καλώ όλους σας να επισκεφθείτε την «κιβωτό», για να διαπιστώσετε ότι στο κέντρο της Αθήνας έχουμε φτιάξει μια ιεραποστολή, δεδομένου ότι έχουμε παιδιά διαφόρων φυλών και θρησκειών».

Το καλλιτεχνικό μέρος

Το καλλιτεχνικό μέρος της εκδήλωσης, κάλυψαν η βυζαντινή χορωδία του Ιερού Ναού Αγ. Σπυρίδωνα Πειραιά, υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου πρωτοψάλτη και καθηγητή μουσικής Χάρη Νταραβάνογλου, η δεκάχρονη Λεμονιά Βουλγαράκη που ενθουσίασε τους παριστάμενους με τους παραδοσιακούς ρυθμούς που απέδωσε με το σαντούρι της και το χορευτικό του Συλλόγου Μεστούσων Αττικής. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι βουλευτές, Χίου Γιάννης Κοσμίδης, Α’ Πειραιά Παναγιώτης Μελάς, Β’ Πειραιά Αναστάσιος Νεράτζης, η Χιώτισα ευρωβουλευτής Μαρία Κασιώτου-Παναγιωτοπούλου, ο Αρχιμαδρίτης Δαμασκινός Μακριδάκης, εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Πειραιά, ο νομαρχιακός σύμβουλος και εκπρόσωπος του Νομάρχη Χίου Μικές Γιαννάρας, η αναπληρώτρια Δήμαρχος Καλλιθέας Βάσω Μαργαρίτη, ο πολιτευτής Γιώργος Επιτροπάκης, ο Χιώτης διοικητής Λιμενικής Αστυνομίας του Λιμεναρχείου Πειραιά Δημήτρης Τσιαδής, ο εφοπλιστής Λουκάς Κτιστάκης, οι τέως πρόεδροι της ΟΧΣΑ, Παναγιώτης Βαρλάς και Τάσος Τριπολίτης, οι κ.κ., Μαίρη Παπακωνσταντίνου, Πόπη Χαλκιά-Στεφάνου, Αγγελική Πιτίδου-Τριανταφύλλου, Δώρα Μονιούδη-Γαβαλά, οι πρόεδροι ιδρυμάτων: Κουγιουλείου Σωτήρης Σγότζος, Μαρινείου Μιχάλης Μάγκος, Άννας και Μιχαήλ Σίμου Λευτέρης Τριανταφυλλάκης. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την κοπή της πίτας της Ομοσπονδίας. Το φλουρί που ήταν σ’ ένα από τα κομμάτια που μοιράστηκαν σ’ όλους τους παριστάμενους βρήκε η Μαρία Θεοχαράκη από το Πιτυός στην οποία δόθηκε μια εικόνα της Αμπέλου.

Πηγή: http://odysseaschios.blogspot.com/

Η επιστολή 27 Μητροπολιτών για απόφαση πρ. Αττικής

Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr, δημοσίευσε την κοινή επιστολή που υπέγραψαν 27 Αρχιερείς της Ελλαδικής Εκκλησίας, με αφορμή την απόφαση της ΔΙΣ σχετικά με την υπόθεση του Μητροπολίτη πρώην Αττικής Παντελεήμονα.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:

Η Απόφαση της πλειονοψηφίας του υπό την προεδρία του Σεβ. Μητροπολίτου Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελετίου, Αντιπροέδρου της Δ.Ι.Σ., συνελθόντος την 9/3/2009 Πρωτοβαθμίου δι’ Αρχιερείς Συνοδικού Δικαστηρίου και ενεργούντος ως Δικαστικού Συμβουλίου δια της οποίας εκρίθη ότι για την κανονική υπόθεση του Σεβ. Μητροπολίτου πρ. Αττικής κ. Παντελεήμονος δεν προκύπτουν επαρκείς αποδείξεις ενοχής, τεθείσης αυτής στο Αρχείο μας ευρίσκει αντιθέτους μετά μάλιστα και την τοποθέτησιν του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ, όπως διαλαμβάνεται στο από 10/3/2009 Δελτίο Τύπου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος όπου εδήλωσε: «η υπόθεση θα έπρεπε να παραπεμφθεί σε δίκη», δια τους κάτωθι λόγους:

1. Το περιλαμβανόμενο στο κατηγορητήριο κανονικό αδίκημα της υπεξαιρέσεως μεγάλου χρηματικού ποσού της Ι. Μονής Ευαγγελισμού Θεοτόκου Όρους Αμώμων της Ι. Μητροπόλεως Αττικής καταγνώσθηκε με την ποινική διαδικασία στον εγκαλούμενο Μητροπολίτη με καταδικαστικές Αποφάσεις του 3μελους και 5μελους Εφετείου Κακουργημάτων και αναμένεται η Απόφαση στην εκδικασθείσα αιτήση αναιρέσεως ενώπιον του Αρείου Πάγου και συνεπώς το εκκλησιαστικό Δικαστικό Συμβούλιο ώφειλε για την εξαγωγή της κρίσεώς του να αναμείνει, εφ’ όσον μέχρι τώρα αυτό έπραξε, την αμετάκλητη απόφαση του ανωτάτου αναιρετικού δικαστηρίου για να συνεκτιμήσει τις ποινικές αποφάσεις και έτσι να προβή σε ασφαλή ουσιώδη κρίση.

2. Το κατά του εγκαλουμένου Μητροπολίτου κανονικό κατηγορητήριο περιλάμβανε την κατηγορία της συμμετοχής του σε υπεράκτιο εταιρεία, που προκύπτει από επίσημα έγγραφα. Για τον λόγο αυτό και μόνο θα έπρεπε να παραπεμφθεί ο εγκαλούμενος σε κανονική δίκη για να διασφαλιστεί η εγκυρότητα της Αποφάσεως του ανωτάτου Εκκλησιαστικού Δικαστικού οργάνου.

3. Η Εκκλησία της Ελλάδος συνέπραξε στην νομοπαρασκευαστική επιτροπή για την κατάρτιση του Ν. 590/1977 «Περί Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος» και αποδέχθηκε με την διάταξη του άρθρου 44 παραγρ. 1 την ισχύ του Νόμου 5383/1932 «Περί Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων και της προ αυτών διαδικασίας» και συνεπώς και την ισχύ της διατάξεως του άρθρου 160 με την οποία επί επιβληθείσης δι’ αμετακλήτου ποινικής αποφάσεως εγκληματικής ποινής επιβάλλεται από το αρμόδιο εκκλησιαστικό Δικαστήριο η καθαίρεση του καταδικασθέντος χωρίς άλλη διαδικασία.

Στην περίπτωση που το ανώτατο αναιρετικό δικαστήριο, ο Άρειος Πάγος, απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως του εγκαλουμένου και η ποινική απόφαση καταστεί αμετάκλητη η Εκκλησία θα πρέπει οπωσδήποτε να εφαρμόσει την απόφαση του ως άνω Αναιρετικού Δικαστηρίου διότι οι περί δεδικασμένου διατάξεις ουδεμία εφαρμογή μπορούν να έχουν στη συγκεκριμμένη περίπτωση, όπως εσφαλμένα μερικοί υποστηρίζουν διαφορετικά αν δεν εφαρμόσει την σχετική διάταξη, δυνάμει του εκδοθέντος αθωωτικού βουλεύματος, θα υπέχουν τα μέλη του πρωτοβαθμίου για Αρχιερείς Συνοδικού Δικαστηρίου ποινική ευθύνη ως φυσικά πρόσωπα για παράβαση καθήκοντος.

4. Η παρούσα αποτελεί έκφραση πόνου και αγωνίας του Κλήρου, των Μοναχών και του λαού των Μητροπόλεων μας και την υπογράφουμε κηδόμενοι του κύρους της Αγιωτάτης μας Εκκλησίας.

ΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ:

† ὁ ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ & ΣΚΥΡΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
† ὁ ΣΤΑΓΩΝ & ΜΕΤΕΩΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
† ὁ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
† ὁ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ & ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
† ὁ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΗΣ ΑΞΙΟΥΠΟΛΕΩΣ & ΠΟΛΥΚΑΣΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
† ὁ ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝ. & ΚΟΝΙΤΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
† ὁ ΞΑΝΘΗΣ & ΠΕΡΙΘΕΩΡΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

† ὁ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ & ΑΓΙΟΥ ΒΛΑΣΙΟΥ ΙΕΡΟΘΕΟΣ
† ὁ ΣΑΜΟΥ & ΙΚΑΡΙΑΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ
† ὁ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
† ὁ ΓΥΘΕΙΟΥ & ΟΙΤΥΛΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
† ὁ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ & ΑΛΜΥΡΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΣ
† ὁ ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΟΣ & ΦΑΝΟΡΙΟΦΕΡΣΑΛΩΝ ΚΥΡΙΛΛΟΣ
† ὁ ΑΡΤΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ
† ὁ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ & ΕΟΡΔΑΙΑΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ
† ὁ ΥΔΡΑΣ ΣΠΕΤΣΩΝ & ΑΙΓΙΝΗΣ ΕΦΡΑΙΜ
† ὁ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
† ὁ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΕΩΝ
† ὁ ΕΔΕΣΣΗΣ ΠΕΛΛΗΣ & ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΙΩΗΛ
† ὁ ΘΗΡΑΣ ΑΜΟΡΓΟΥ & ΝΗΣΩΝ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ
† ὁ ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
† ὁ ΚΥΘΗΡΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ
† ὁ ΑΙΤΩΛΙΑΣ & ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ
† ὁ ΣΙΣΑΝΙΟΥ & ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ
† ὁ ΓΟΡΤΥΝΟΣ & ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ
† ὁ ΘΗΒΩΝ & ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

† ὁ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

Αναδημοσίευση

Πηγή: www.romfea.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2247&Itemid=1

Δείτε και

Επιστολή Γλυφάδας Παύλου για υπόθεση πρώην Αττικής

Επιστολή Λαρίσης Ιγνάτιου για απόφαση πρ.Αττικής

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ

(14 Νοεμβρίου και Β' Κυριακή των Νηστειών)

Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, έζησε τον 14ο αιώνα μ. Χ. στην Κωνσταντινούπολη. Καταγόταν από οικογένεια αρχοντική και ευσεβή. Ο πατέρας του Κωνσταντίνος ήταν μέλος της αυτοκρατορικής συγκλήτου, διδάσκαλος του εγγονού του Βασιλέως, αλλά και αυτού του ιδίου του Βασιλέως. Ήταν ευλαβέστατος και είχε αδιάλειπτη νοερά προσευχή. Συνδεόταν με αγίους ανθρώπους, ασκητές και μοναχούς και συνέδεσε μαζί τους και τα παιδιά του. Όλη η οικογένεια εξομολογείτο στον ίδιο πνευματικό πατέρα. Έφυγε από την πρόσκαιρη αυτή ζωή, όταν ο Γρηγόριος ήταν μόλις επτά ετών. Όταν απέθνησκε, η σύζυγός του του είπε να παρακαλέση τον αυτοκράτορα να θέση υπό την φροντίδα του τα παιδιά τους, αλλά εκείνος απάντησε ότι θα παρακαλέση την Βασίλισσα των Ουρανών, να τα θέση Αυτή υπό την προστασία της. Πραγματικά, η Παναγία προστάτευε τον άγιο Γρηγόριο σε όλη του την ζωή. Η προστασία ήταν σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο Άγιος πρίν αρχίση την μελέτη του γονάτιζε τρείς φορές μπροστά στην εικόνα της και έλεγε μιά προσευχή. Όταν το έκανε αυτό μπορούσε να συγρατήση τα όσα διάβαζε. Άν όμως καμμιά φορά ξεχνούσε να κάνη την προσευχή του, τότε δεν μπορούσε να μνημονεύση και να απαγγείλη τα όσα μελετούσε. Η μητέρα του είχε και αυτή ανάλογο βίο με εκείνο, του συζύγου της.
Ο άγιος Γρηγόριος αρίστευσε στα γράμματα, γεγονός που έκανε τον αυτοκράτορα να του προτείνη σημαντική θέση στα ανάκτορα. Αυτός όμως είχε επιθυμία για ανώτερη πνευματική ζωή και σε ηλικία δεκαοκτώ ετών έφυγε για το Άγιον Όρος. Αγάπησε την ησυχία και ασκήθηκε στα όρια της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας. Προσευχόταν αδιάλειπτα λέγοντας: “Κύριε Ιησού Χριστέ, φώτισόν μου το σκότος. Υπεραγία Θεοτόκε, φώτισόν μου το σκότος”. Παρακαλούσε να φωτισθή ο νούς, του και πραγματικά έφθασε στο φωτισμό και την θέωση. Γι’ αυτό και η θεολογία του είναι εμπειρική και όταν του δόθηκε η αφορμή την διετύπωσε.
Τήν περίοδο εκείνη ο αιρετικός Βαρλαάμ εδίδασκε ότι η ενέργειες του Θεού είναι κτιστές και ότι ο άνθρωπος είναι αδύνατον να δή τον Θεό, επειδή η ουσία του Θεού είναι αμέθεκτη. Ότι το Θείον γίνεται καταληπτό με την λογική και γι’ αυτό οι φιλόσοφοι είναι ανώτεροι από τούς Προφήτες. Ειρωνευόταν και υποτιμούσε τούς μοναχούς που ασκούνταν στην νοερά προσευχή. Ο άγιος Γρηγόριος ανασκεύασε τις αιρετικές αυτές διδασκαλίες και υπέδειξε την αληθινή οδό της γνώσεως του Θεού. Η ύπαρξη εκείνη την εποχή ενός θεόπτου Θεολόγου του πνευματικού αναστήματος του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, υπήρξε μεγάλη ευλογία, γιατί χάρις σ’ αυτόν δεν αλλοιώθηκε η πίστη. Καί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι, όταν αλλοιώνεται η πίστη, τότε χάνεται ο σωστός τρόπος θεραπείας του ανθρώπου και διακυβεύεται η σωτηρία του.
Τά κυριότερα σημεία της διδασκαλίας του, εντελώς τηλεγραφικά, είναι τα ακόλουθα:
Πρώτον, ότι οι ενέργειες του Θεού είναι άκτιστες, όπως και η ουσία Του. Ο κτιστός άνθρωπος δεν μπορεί να μεθέξη της ουσίας του Θεού, δύναται όμως να μεθέξη των ενεργειών Του, δηλαδή μπορεί να γνωρίση τον Θεό και να δή το άκτιστον Φώς Του.
Δεύτερον, ότι η Ορθόδοξη Θεολογία δεν είναι εγκεφαλική, αλλά εμπειρική και δεν μπορεί να την αποκτήση κανείς μόνον με την μελέτη. Τά βιβλία σίγουρα βοηθούν, αλλά η αληθινή γνώση του Θεού είναι υπαρξιακή. Ο Θεός αποκαλύπτεται ως φώς στούς κεκαθαρμένους και “διά Πνεύματος Αγίου γνωρίζουν τον Θεό και δύνανται να ομιλούν περί Αυτού”. Οι φιλόσοφοι ομιλούν στοχαστικά μέσα από την λογική και την φαντασία και γι’ αυτό δεν είναι δυνατόν να είναι ανώτεροι από τούς Προφήτες, οι οποίοι βλέπουν τον Θεό και ομιλεί δι’ αυτών το Άγιον Πνεύμα.
Τρίτον, ότι ο άνθρωπος φθάνει στην θέωση, ήτοι στην θεωρία του Θεού, αφού καθαρθή η καρδιά του από τα πάθη και φωτισθή ο νούς του. Ο τρόπος ζωής διά του οποίου φθάνει κανείς στην κάθαρση και τον φωτισμό ονομάζεται ησυχαστικός. Μέ τον όρο ησυχία και ησυχαστική ζωή δεν νοείται απλώς το να ζή κανείς σε ήσυχο μέρος. Μπορεί να ευρίσκεται κάποιος στον πιό ήσυχο τόπο και να μή μπορή να βρή ησυχία, επειδή τα πάθη οργιάζουν μέσα του και οι λογισμοί τον τρελλαίνουν. Η ησυχία είναι κυρίως εσωτερική κατάσταση και ονομάζεται από τούς αγίους Πατέρας επιστήμη των λογισμών. Η ησυχαστική ζωή είναι στην πραγματικότητα η ευαγγελική ζωή και με την καθοδήγηση διακριτικού πνευματικού πατρός μπορεί να βιωθή από όλους ανεξαιρέτως. “Μόνον διά της ησυχίας αποκτά κανείς γνώση Θεού και γίνεται ορθόδοξος θεολόγος. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ της ορθοδόξου θεολογίας και της σχολαστικής θεολογίας”. (Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου, ο Ορθόδοξος Μοναχισμός, σελ. 116, 117).
Στήν εποχή μας, που ομοιάζει πολύ με εκείνη του αγίου Γρηγορίου, πνέει αντιησυχαστικός λίβας, και γι’ αυτό η διδασκαλία του περί του ησυχαστικού τρόπου ζωής είναι σήμερα κάτι περισσότερο από επίκαιρη. Διά της ησυχίας ο άνθρωπος αποκτά αυτογνωσία, η οποία τον οδηγεί στην μετάνοια, την ταπείνωση και την θεογνωσία. Ο σύγχρονος άνθρωπος αρνείται πεισματικά να έρθη αντιμέτωπος με τον εαυτό του. Η ησυχία τον τρομάζει και γι’ αυτό μόλις βρεθεί για λίγο μόνος, ανοίγει το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση ή αποζητά την ανθρώπινη συντροφιά. Ωστόσο το πρόβλημα παραμένει. Χωρίς την παρουσία της άκτιστης Θείας Χάριτος, η οποία δημιουργεί εσωτερική πληρότητα και νοηματοδοτεί την ζωή, ο άνθρωπος αισθάνεται αβάστακτη μοναξιά, έστω και αν περιστοιχίζεται από χιλιάδες ανθρώπους.

Αναδημοσίευση

Πηγή: www.parembasis.gr/0000/syggr_frames_00.htm

Τη Υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια...

Αποφάσεις 2ης Συνεδρίας της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου

Συνήλθε χθες Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009, στην δεύτερη Συνεδρία Της η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Στο σχετικό δελτίο τύπου αναφέρονται και τα εξής:

"Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελέτιος, Αντιπρόεδρος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, και Πρόεδρος του Πρωτοβαθμίου δι’ Αρχιερείς Συνοδικού Δικαστηρίου, ενημέρωσε την Διαρκή Ιερά Σύνοδο, αναφορικά με την κανονική υπόθεση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρ. Αττικής κ. Παντελεήμονος, ότι κατά την χθεσινή εν Συμβουλίω τρίτη Συνεδρία του Πρωτοβαθμίου δι’ Αρχιερείς Συνοδικού Δικαστηρίου, που αποτελείται από τα Μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, πλην του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 146 του Νόμου 5383/1932 «Περί Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων και της προ Αυτών διαδικασίας», το Δικαστήριο, αφού μελέτησε τον σχετικό ανακριτικό φάκελλο, κατέληξε με ψήφους 7 προς 5 στην κατά πλειοψηφία απόφαση, ότι δεν προκύπτουν από τον φάκελλο επαρκείς ενδείξεις ενοχής κατά του εγκαλουμένου Αρχιερέως και έθεσε την κανονική υπόθεση στο Αρχείο.

Ακολούθησε συζήτηση, στο τέλος της οποίας ο Μακαριώτατος, αφού επεσήμανε ότι δεν μετείχε κατά Νόμο, στη σύνθεση του Πρωτοβαθμίου δι’ Αρχιερείς Συνοδικού Δικαστηρίου, τόνισε ότι η απόφαση αφορά μόνον σε οικονομικά ζητήματα που έχουν ανακύψει μεταξύ του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Παντελεήμονος και της Ιεράς Μονής Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Νέας Μάκρης και όχι σε άλλες κρίσιμες παραμέτρους του θέματος. Στη συνέχεια ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε, μεταξύ άλλων την ακράδαντη πίστη του ότι «η υπόθεση θα έπρεπε να παραπεμφθεί σε δίκη, διότι έτσι μόνον θα δινόταν η ευκαιρία, η αλήθεια να αποκαλυφθεί μέσα από δικαστικές διαδικασίες με μαρτυρικές καταθέσεις». Τελειώνοντας, πρότεινε να ζητηθεί άμεσα, και εν όψει της αμετάκλητης απόφασης του Αρείου Πάγου, η συνδρομή ειδημόνων και εμπείρων επιστημόνων για την ταχεία αντιμετώπιση του όλου θέματος, που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα για την μαρτυρία της Εκκλησίας στην κοινωνία. Η πρόταση του Μακαριωτάτου έγινε ομόφωνα αποδεκτή από την Διαρκή Ιερά Σύνοδο."

"Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενέκρινε:

........................................................

– Κατόπιν προτάσεως της Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων, την διοργάνωση της ΚΑ´ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων, για θέματα Αιρέσεων και Παραθρησκείας, η οποία θα πραγματοποιηθεί από 2 έως 5 Νοεμβρίου 2009, με θέμα : «Σύγχρονες Αιρέσεις, προέλευση, εκδηλώσεις, πνευματικό τους πλαίσιο».

– Κατόπιν προτάσεως της Συνοδικής Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής της Νεότητος :

α. τήν δημιουργία ηλεκτρονικής σελίδος στο Διαδίκτυο της Συνοδικής Επιτροπής της Νεότητος, η οποία θα έχει την δυνατότητα να παρέχει κατηχητικό υλικό, βοηθήματα, ενημέρωση, πολιτιστικά στοιχεία και επικοινωνία σε όλους τους κατηχητές και τα στελέχη του Νεανικού έργου της Εκκλησίας της Ελλάδος,

β. Τήν δημιουργία προγράμματος εκπαιδεύσεως και επιμορφώσεως των στελεχών Νεότητος,

γ. Τήν πραγματοποίηση, τον προσεχή Σεπτέμβριο, συνάντησης υπευθύνων Γραφείων Νεότητος και υπευθύνων των Πολιτιστικών προγραμμάτων των Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος.

– Κατόπιν προτάσεως της Υποεπιτροπής Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων, την Δημιουργία Ψηφιακής Τραπέζης Πολιτισμού της Υποεπιτροπής για την ιστοσελίδα της Συνοδικής Επιτροπής Νεότητος, η οποία θα περιλαμβάνει :

α. Δημιουργία ψηφιακής Τραπέζης Πολιτισμού για την Νεότητα της Εκκλησίας της Ελλάδος,

β. Ετήσιο συνέδριο για τις πολιτιστικές δραστηριότητες των νέων της Εκκλησίας μέσα στα Πνευματικά Κέντρα των Ενοριών των Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος. Επίσης θα πραγματοποιείται παράλληλη λειτουργία σεμιναρίων – εργαστηριακών προγραμμάτων επιμορφώσεως και υποστηρίξεως των εκπαιδευτών και των στελεχών του Νεανικού έργου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

γ. Λειτουργία ψηφιακού πολιτιστικού περιοδικού.
δ. Εκδόσεις υποστηρικτικού υλικού."

Δείτε το πλήρες κείμενο του δελτίου τύπου εδώ

Η υποχρέωση των κληρικών για τον Ι. Σ. Κ. Ε.

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στο Ορθόδοξο Εκκλησιαστικό Περιοδικό ΕΝΟΡΙΑ, φυλ. 1037, Αθήνα 10/2/2009, σελ. 24-25

Στο φύλλο 1035 (5/12/2008) της ΕΝΟΡΙΑΣ διάβασα αφενός την είδηση για το οικονομικό πρόβλημα του Κ.Π.Ο.Ε.Κ.Ε.- Τ.Π.Δ.Υ. (σελ. 215) και αφετέρου το κείμενο του ιερέα Στ. Παπαχρήστου (σελ.217) για τον Ι.Σ.Κ.Ε. Θεωρώ πως τα ένα κείμενο συμπληρώνει το άλλο. Γιατί πώς θέλουν οι ιερείς να πετύχουν τα αιτήματά τους όταν έχουν εγκαταλείψει το επαγγελματικό τους σωματείο;
Οι ιερείς βεβαίως κύρια αποστολή τους έχουν να ιερουργούν, να φροντίζουν για τις πνευματικές, εκκλησιαστικές ακόμα και τις υλικές ανάγκες των ανθρώπων της ενορίας τους, αλλά και ως Έλληνες πολίτες, έχουν δικαίωμα και υποχρέωση να υπερασπίζονται τα δικαιώματα που έχουν με αυτή την ιδιότητα, δηλ. και των πολιτών, τα οποία είναι Συνταγματικώς κατοχυρωμένα και προστατευόμενα. Οι ιερείς είναι και αυτοί άνθρωποι, είναι δε φυσικό να έχουν και οι ίδιοι υλικές ανάγκες, ενώ οι έγγαμοι κληρικοί (που είναι η πλειοψηφία στην Ελλάδα) έχουν υποχρεώσεις κι απέναντι στις οικογένειές τους. Η πλήρωση των εύλογων υλικών αναγκών είναι αναγκαία για το μεγαλύτερο δώρο του Θεού, τη ζωή δηλ. κάθε ανθρώπου. Αυτό το ζητάμε από τον Θεό όταν προσευχόμαστε λέγοντας την Κυριακή προσευχή, που ο ίδιος ο Ιησούς μας παρέδωσε.
Ένα δε κύριο και αποτελεσματικό μέσο για την πραγματοποίηση της πλήρωσης των εύλογων υλικών αναγκών είναι η συσπείρωση όλων και η συλλογική (όσο το δυνατόν περισσότερων) προσπάθεια για την επίτευξη αυτού του αναγκαίου και απολύτως ανθρώπινου σκοπού. Γι’ αυτό ορίζεται στο Σύνταγμα και τους νόμους η προστασία του δικαιώματος για τα σωματεία και το συνδικαλισμό.
Η ύπαρξη τυχόν μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος που ίσως προσπαθούν να εμποδίσουν την ενεργό συμμετοχή των ιερέων στο επαγγελματικό σωματείο τους (τον Ι.Σ.Κ.Ε.) δεν είναι μόνο αντισυνταγματική και παράνομη, που, συνεπάγεται και ποινικές ευθύνες, αλλ’ επιπλέον είναι απάνθρωπη και αντίθετη με τη θέληση του Θεού, που έπλασε τον άνθρωπο από ύλη και του εχάρισε ελευθερία και αξιοπρέπεια. Τέτοια τυχόν παρεμπόδιση κληρικών είναι και εγκληματική απέναντι στην Εκκλησία που οι ιερείς καλούνται να υπηρετήσουν. Γιατί ο καλός επίσκοπος έχει υποχρέωση απέναντι στην Εκκλησία που διακονεί να ενδιαφέρεται και να φροντίζει ειλικρινά και για τις υλικές ανάγκες τόσο των άλλων κληρικών, όσο και του λαού.
Όπως δε όλοι γνωρίζουμε, οι επίσκοποι φροντίζουν να καλύπτουν τις δικές τους ανάγκες πλήρως. Γιατί να επιτρέπουν και την προάσπιση αυτών των αναγκών των ιερέων, που πρώτοι οι ίδιοι οι επίσκοποι πρέπει να υπερασπίζονται; Δεν είναι δούλοι ή δουλοπάροικοι οι ιερείς, αλλ’ ελεύθεροι άνθρωποι και πολίτες με αξιοπρέπεια και με όλα τα δικαιώματα που η πολιτεία τους δίνει , το Σύνταγμα και οι νόμοι κατοχυρώνουν και προστατεύουν, η δε Εκκλησία τα έχει ευλογήσει.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ε. ΘΕΟΔΩΡΟΥ
Dr. Ph. του Πανεπιστημίου Humboldt του Βερολίνου
πρ. Δήμαρχος Κύμης, συντ. δικηγόρος

«Δεν είμαστε υποκριτές και Φαρισαίοι, δεν «το παίζουμε» άγιοι, αλλά είμαστε αγωνιζόμενοι Χριστιανοί»

ΑΛΗΘΕΙΑ

09/03/2009

Ο Π. ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΧΙΟΥ, ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ

«Δεν είμαστε υποκριτές και Φαρισαίοι, δεν «το παίζουμε» άγιοι, αλλά είμαστε αγωνιζόμενοι Χριστιανοί»

Αυτό τόνισε σε συνέντευξή του στο Ράδιο – ΑΛΗΘΕΙΑ ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Κληρικών, πατέρας Γεώργιος Κωνσταντίνου, μια μέρα μετά τη συνάντηση που είχε με το Δεσπότη, για προσωπικά ζητήματα και θέματα της ενορίας του στην Καλλιμασιά.

Ο ίδιος δε θέλησε να αναφερθεί στο περιεχόμενό της, αφήνοντας την πρωτοβουλία στο Σεβασμιότατο Μητροπολίτη, κ.κ. Διονύσιο, μιας και εκείνος προκάλεσε τη συνάντηση, όπως σ’ εκείνον άφησε και την πρωτοβουλία προκειμένου να αρχίσει ο διάλογος για τα ζητήματα που έχει προτάξει και παρουσιάσει ο Σύνδεσμος, τόσο με έγγραφες αναφορές, όσο και μέσω των δύο συνεντεύξεων Τύπου που παραχώρησαν τα μέλη του, θέσεις τις οποίες, όπως είπε, εξακολουθεί να διατηρεί στο ακέραιο.

Στο ερώτημα αν η προσέγγιση με το Μητροπολίτη αποτελεί ένα πρώτο θετικό βήμα για να ξεκινήσει ο διάλογος που τόσο επιζητούν απάντησε: «Πάντα μια συνάντηση είναι κάτι καλό. Όταν οι άνθρωποι δεν έχουν επαφή και δεν υπάρχει διάλογος, τότε μπορεί κανείς να είναι απαισιόδοξος».

Ο π. Γεώργιος επικαλούμενος την περίοδο της Σαρακοστής, επισήμανε ότι είναι η καταλληλότερη για κάτι τέτοιο: «Αφήνω την πρωτοβουλία στο γέροντά μας ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα γίνει εφικτή και η συνάντηση με ολόκληρο το διοικητικό συμβούλιο του Συνδέσμου. Άλλωστε η περίοδος που διανύουμε είναι περίοδος που τα πράγματα δεν πρέπει να τίθενται σε αναβολή και οι προθέσεις δεν πρέπει να κρύβονται. Είναι περίοδος συνάντησης, καταλλαγής, διαλόγου, συναδέλφωσης. Αν θέλουμε να τιμήσουμε αυτήν την περίοδο πρέπει να το δείξουμε και με τις πράξεις μας προς τον κόσμο και εκείνος που θα δώσει το καλό παράδειγμα είναι πάντοτε ο πατέρας σε μια οικογένεια, και πρέπει να ακολουθήσουν βεβαίως και τα παιδιά», είπε με νόημα.

Αναφορικά με την κίνηση, σύμφωνα με πληροφορίες, που επίκειται από ιερείς – μη μέλη του Συνδέσμου - σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο τους, ο πατέρας Γεώργιος Κωνσταντίνου εξέφρασε την απορία του λέγοντας:

«Ο Σύνδεσμος των Κληρικών απευθύνθηκε ισότιμα σε όλους και δεν ανήκει μόνο στα παρόντα μέλη αλλά και στα επόμενα και σε όλους τους κληρικούς της Χίου. Μπορούσαν να είναι μέλη του Συνδέσμου και στις ελεύθερες – όπως έχει αποδειχθεί – γενικές συνελεύσεις που γίνονται με τον πειστικό λόγο τους, τα επιχειρήματα, την πατερική τους λειτουργία, να μπορέσουν να μεταβάλλουν γνώμες, να ψηφίσουν στο τέλος της κάθε διαλογικής συζητήσεως και βέβαια τα πράγματα θα είχαν μια διαφορετική πορεία».

Όσο για τη στάση του Συνδέσμου που τάραξε τα ύδατα, παρουσιάζοντας τα εσωτερικά προβλήματα της τοπικής εκκλησίας ο π. Γεώργιος θύμισε τη στάση της εκκλησίας που καταγγέλλει τη φαρισαϊκή νοοτροπία.

«Το πρώτο που καταγγέλλει η εκκλησία μας είναι η έπαρση, ο εγωισμός, η αλαζονεία και η υποκρισία με την καταδίκη του Φαρισαίου», τόνισε, επισημαίνοντας ακόμη: «Πιστεύω ότι οι άνθρωποι θέλουν ειλικρίνεια. Με το να μιλούμε ειλικρινά στους ανθρώπους και να δείχνουμε ότι κι εμείς πραγματικά είμαστε αγωνιζόμενοι άνθρωποι με προβλήματα, που κάνουμε τον ιδιαίτερο προσωπικό μας αγώνα αλλά καταθέτουμε αυθόρμητα και ελεύθερα το τι συμβαίνει και δεν κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας δείχνουμε την καλή πλευρά της εκκλησίας. Ότι δεν είμαστε υποκριτές και Φαρισαίοι, δεν «το παίζουμε» άγιοι, αλλά είμαστε αγωνιζόμενοι Χριστιανοί, όπως και εκείνοι στον ίδιο αγώνα, στην ίδια πορεία, που οδηγεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην κατάκτηση, αυτού για το οποίο αγωνίζεται ο Χριστιανός στη ζωή του. Λάθη κάνουμε όλοι και αυτό μας το επιτρέπει και η θρησκεία μας, είναι μια θρησκεία ελευθερίας. Ο καθένας θα προσδιορίσει το δρόμο του μέσα από τα λάθη του, αλλά ποτέ μέσα από τη φαρισαϊκή νοοτροπία.».

Χρ. Ψ.

Πηγή: www.alithia.gr/newspaper/2009/09032009/09032009,30696.html

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΜΕ ΣΘΕΝΟΣ

ΑΛΗΘΕΙΑ
09/03/2009
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΜΕ ΣΘΕΝΟΣ
Ο κόσμος κουράστηκε απ’ τη ρουφιανιά

Του Σιδερή Τσούρου
Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Χίου

Τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Κληρικών Χίου π. Γεώργιο Κωνσταντίνου τον γνώρισα πριν από αρκετά χρόνια σε ασυνήθιστο για ιερέα χώρο. Στο πεζοδρόμιο! Και συγκεκριμένα σε μία συγκέντρωση – διαμαρτυρία ακτιβιστών και κατοίκων του χωριού του, της Καλλιμασιάς, έξω από την παλιά Αστυνομία. Ο λόγος; Η σύλληψη και κράτηση μίας αλλοδαπής με το ανήλικο παιδί της...Καταλαβαίνετε την έκπληξή μου, αφού η εμπειρία μας με ρασοφόρους και διαδηλώσεις ήταν άλλης υφής, που δεν υπάρχει λόγος να αναλυθούν εδώ.

Παρακολουθώ τους τελευταίους μήνες τη δραστηριότητα του Συνδέσμου Κληρικών και ομολογώ ότι το κάνω με μεγάλο ενδιαφέρον. Έχω εντυπωσιαστεί με το σθένος τους, την παλικαριά τους, τα κότσια τους. Για το γεγονός ότι λένε τα πράγματα με το όνομά τους, χωρίς υπεκφυγές και χωρίς στρογγυλέματα. Δίχως να προσπαθούν να κρατήσουν ισορροπίες. Η δράση τους, η αξιοπρέπειά τους και ο τρόπος που έχουν θέσει τα ζητήματα που τους απασχολούν θα μπορούσε να είναι υπόδειγμα για πολλούς από εμάς, συνδικαλιστές, αλλά ακόμη και πολιτικούς ταγούς!

Το σημαντικότερο και κρισιμότερο όμως σημείο της δράσης τους είναι ότι έχουν κατορθώσει να έχουν στο πλευρό τους τη χιώτικη κοινωνία. Άλλωστε, δεν είναι και λίγο να ακούγονται πλέον μεγαλοφώνως και μάλιστα από λειτουργούς της Εκκλησίας, αυτά που επί χρόνια ψιθυρίζονται μέσα στη Χίο.

Δε θέλω να εμπλακώ σε εκκλησιαστικά ζητήματα, δεν είμαι και ειδικός. Αλλά σαν απλός πολίτης δεν μπορώ παρά να σημειώσω ότι τα αιτήματα που θέτουν βοούν από μόνα τους. Για την κάλυψη των κενών εφημεριακών θέσεων από τους ίδιους και τους ίδιους ημέτερους. Τη συμμετοχή και ενημέρωση για σεμινάρια και συνέδρια. Τη σύγκλιση ενημερωτικών ιερατικών συνάξεων. Τους τρόπους επιλογής των ιερέων στο προσκύνημα της Αγίας Μαρκέλλας.

Όμως, ο Σύνδεσμος Κληρικών Χίου μπαίνει και στην καρδιά του προβλήματος, που δεν είναι άλλο παρά η ύπαρξη ενός στεγανού κυκλώματος γύρω από το Μητροπολίτη που καθορίζει τις αποφάσεις του. Δείτε ποιοι βρίσκονται γύρω από τον Αρχιερέα. Και όχι μόνο τις κορυφές, αλλά και τους κάθε λογής παρατρεχάμενους. Έπειτα βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

Ειλικρινά, δεν μπορώ να ξέρω ποια θα είναι η κατάληξη αυτής της σύγκρουσης που έχει ξεσπάσει μέσα στην Εκκλησία της Χίου. Προσωπικά πιστεύω ότι τα θέματα αυτά δε λύνονται με κουκουλώματα, αλλά με ξεκάθαρες αποφάσεις και θέσεις. Εύχομαι να οδηγηθούμε σε μία λύση κάθαρσης που θα κάνει την Εκκλησία πιο ανθρώπινη, πιο ανοιχτή στην κοινωνία, πιο τίμια με τους ίδιους τους κληρικούς της. Ο κόσμος έχει κουραστεί από την ημετεροκρατία, την αδιαφάνεια και τη ρουφιανιά. Και έχει βαρεθεί τα ανέξοδα, τυπικά και άνευ ουσίας υμνολόγια προς το πρόσωπο του Μητροπολίτη. Περιμένει και κάποιες στοιχειώδεις πράξεις λογικής.

Σ.Σ. Ο αρθρογράφος είχε θέσει ως τίτλο μόνο τον υπέρτιτλο του κειμένου

Πηγή: www.alithia.gr/newspaper/2009/09032009/09032009,30689.html

Α΄ Κυριακή των Νηστειών Tης Ορθοδοξίας

Η αγία αυτή ημέρα είναι ξεχωριστή, διότι παρά το κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, εορτάζει λαμπρά η Ορθοδοξία μας, η αληθινή Εκκλησία του Χριστού. Ποιούμε ανάμνηση του κορυφαίου γεγονότος της εκκλησιαστικής μας ιστορίας, της αναστηλώσεως των ιερών εικόνων, το οποίο επισυνέβη το 843 στο Βυζάντιο, χάρις στην αποφασιστική συμβολή της βασιλίσσης και μετέπειτα αγίας Θεοδώρας, συζύγου του αυτοκράτορα Θεοφίλου (840-843).

Αναφερόμαστε στη μεγάλη εικονομαχική έριδα, η οποία συντάραξε κυριολεκτικά την Εκκλησία μας για περισσότερα από εκατό χρόνια. Το 726 ο αυτοκράτωρ Λέων ο Γ΄ ο Ίσαυρος (717-741) αποφάσισε να επιφέρει στο κράτος ριζικές μεταρρυθμίσεις. Μια από αυτές ήταν η απαγόρευση προσκύνησης των ιερών εικόνων, επειδή, παίρνοντας αφορμή από ορισμένα ακραία φαινόμενα εικονολατρίας, πίστευε πως η χριστιανική πίστη παρέκλινε στην ειδωλολατρία. Στην ουσία όμως εξέφραζε δικές του ανεικονικές απόψεις, οι οποίες ήταν βαθύτατα επηρεασμένες από την ανεικονική ιουδαϊκή και ισλαμική πίστη. Η αναταραχή ήταν αφάνταστη. Η αυτοκρατορία χωρίστηκε σε δύο φοβερά αντιμαχόμενες ομάδες, τους εικονομάχους και τους εικονολάτρες. Οι διώξεις φοβερές. Μεγάλες πατερικές μορφές ανάλαβαν να υπερασπίσουν την ορθόδοξη πίστη. Στα 787 συγκλήθηκε η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία διατύπωσε με ακρίβεια την οφειλόμενη τιμή στις ιερές εικόνες. Σε αυτή επίσης διευκρινίστηκαν και άλλα δυσνόητα σημεία της χριστιανικής πίστεως, έτσι ώστε να έχουμε πλήρη αποκρυστάλλωση του ορθοδόξου δόγματος και να ομιλούμε για θρίαμβο της Ορθοδοξίας μας.

Η εικόνα στην Ορθοδοξία μας δεν αποτελεί αντικείμενο λατρείας, αλλά λειτουργεί αποκλειστικά ως μέσον τιμής του εικονιζόμενου προσώπου. Ακόμα και ο Χριστός μπορεί να εικονισθεί, διότι έγινε άνθρωπος. Μάλιστα όποιος αρνείται τον εικονισμό του Χριστού αρνείται ουσιαστικά την ανθρώπινη φύση Του! Οι μεγάλοι Πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας, που αναδείχθηκαν μέσα από τη λαίλαπα της εικονομαχίας, διατύπωσαν το ορθόδοξο δόγμα με προσοχή και ευλάβεια. Η προσκύνηση της ιερής εικόνας του Χριστού και των άλλων ιερών προσώπων του Χριστιανισμού δεν είναι ειδωλολατρία, όπως κατηγορούνταν από τους εικονομάχους, διότι η τιμή δεν απευθύνεται στην ύλη, αλλά στο εικονιζόμενο πρόσωπο, καθότι «η της εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει» (Μ.Βασίλειος P . G . 32,149) και «Προσκυνούμεν δε ταις εικόσιν ου τη ύλη προσφέροντες την προσκύνησιν, αλλά δι΄αυτών τοις εν αυταίς εικονιζομένοις» (Ι. Δαμασκ. P . G .94 1356). Η ευλογία και η χάρη που λαμβάνει ο πιστός από την προσκύνηση των ιερών εικόνων δίνεται από το ζωντανό ιερό πρόσωπο και όχι από την ύλη της εικόνας.

Η εικόνα έχει τεράστια ποιμαντική χρησιμότητα. Μια εικόνα, σύμφωνα με γλωσσική έκφραση, αξίζει περισσότερο από χίλιες λέξεις. Αυτό σημαίνει ότι μέσω της εκκλησιαστικής εικονογραφίας οι πιστοί βοηθούνται να αναχθούν στις υψηλές πνευματικές θεωρίες και στο θείον.

Βεβαίως η ηρεμία δεν αποκαταστάθηκε, διότι εξακολουθούσαν να βασιλεύουν εικονομάχοι αυτοκράτορες. Στα 843 η ευσεβής αυτοκράτειρα Θεοδώρα, επίτροπος του ανήλικου γιου της Μιχαήλ του Γ΄, έθεσε τέρμα στην εικονομαχική έριδα και συνετέλεσε στο θρίαμβο της Ορθοδοξίας.

Οι Πατέρες όρισαν να εορτάζεται ο θρίαμβος του ορθοδόξου δόγματος την πρώτη Κυριακή των Νηστειών για να δείξει στους πιστούς πως ο πνευματικός μας αγώνας θα πρέπει να συνδυάζεται με την ορθή πίστη για να είναι πραγματικά αποτελεσματικός. Νηστεία και ασκητική ζωή έχουν και άλλες αιρέσεις ή θρησκείες, και μάλιστα με πολύ αυστηρότερους κανόνες άσκησης. Όμως αυτό δε σημαίνει ότι μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να σωθούν και να ενωθούν με το Θεό. Η σωτηρία είναι συνώνυμη με την αλήθεια, αντίθετα η πλάνη και το ψεύδος οδηγούν σε αδιέξοδα και εν τέλει στην απώλεια.

Πηγή: www.apostoliki-diakonia.gr/gr_main/catehism/theologia_zoi/themata.asp?contents=selides_katixisis/contents_Triodion2.asp&main=kat009&file=page6.htm

Έγκλημα στην κατεχόμενη Κύπρο

Η Εκκλησία της Κύπρου, με πρωτοβουλία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου, ετοιμάζεται να καταθέσει αγωγή εναντίον της Τουρκίας στο ΕΔΑΔ για τη συνεχιζόμενη καταστροφή 522 εκκλησιών στα κατεχόμενα και προπάντων να επισημάνει την ανάγκη για διαφύλαξη της θρησκευτικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Η αναγκαία αυτή προσφυγή στο ΕΔΑΔ προκύπτει από τη συνεχιζόμενη και συνειδητή, από μέρους της Τουρκίας, καταστροφή των εκκλησιών της Κύπρου και την άρνησή της να συνεργαστεί για την ανοικοδόμηση και επιδιόρθωση όσων μνημείων έχουν υποστεί βάρβαρες αλλοιώσεις.

Είναι γνωστό ότι πολλές εκκλησίες έχουν μετατραπεί σε στάβλους, αποθήκες, ορνιθώνες, νυχτερινά κέντρα, βιβλιοθήκες, πολιτιστικά κέντρα, νεκροτομεία, τζαμιά και στρατόπεδα.

Πηγή: www.ecclesia.gr/greeknews/default.asp?id=3975

Το Μεγάλο Απόδειπνο - Τυπική Διάταξη

Το Μέγα Απόδειπνον

"Κύριε των δυνάμεων μεθ' ημών γενού, άλλον γαρ εκτός Σου βοηθόν εν θλίψεσιν ουκ έχομεν, Κύριε των δυνάμεων ελέησον ημάς".

Απόδειπνο, ονομάζεται η προσευχή που τελείται μετά το δείπνο. Λόγω της μεγάλης του διάρκειας –από την συνεχή προσθήκη ευχών- περί τα μέσα περίπου του 14ου αιώνα, υπήρξε η ανάγκη συντόμευσης της ακολουθίας αυτής. Έτσι επικράτησε η Ακολουθία του Μικρού Αποδείπνου, το οποίο και διαβάζεται κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Η εκτενέστερη του μορφή, αυτή της μεγαλύτερης διάρκειας, επικράτησε τελικά να διαβάζεται κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και ονομάζεται Μέγα Απόδειπνον.

Κατά την διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, μέχρι και την Μεγάλη Τρίτη, κάθε βράδυ, της Δευτέρας της Τρίτης της Τετάρτης και της Πέμπτης αναγιγνώσκεται το Μέγα Απόδειπνο. (την Τετάρτη τελείται η Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων και το Απόδειπνο συνήθως επισυνάπτεται μετά το τέλος της Λειτουργίας αυτής, ενώ την Παρασκευή μαζί με το Μικρό Απόδειπνο, ψάλλονται οι Χαιρετισμοί στην Υπεραγία Θεοτόκο. Το βράδυ του Σαββάτου τελείται το Μικρό Απόδειπνο)

Στα Μοναστήρια το Μικρό Απόδειπνο διαβάζεται στον νάρθηκα του Καθολικού. Το Μεγάλο Απόδειπνο σε όλη τη διάρκεια διαβάζεται στον κυρίως Ναό.

Από τους πιο χαρακτηριστικούς ύμνους που ψάλλουμε στην Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου είναι το "Μεθ' ημών ο Θεός γνώτε έθνη και ηττάσθε ότι μεθ' ημών ο Θεός", που προέρχεται από την ωδή του Ησαΐα, (Ησ. H, 9-10) καθώς και οι περισσότεροι στίχοι που πλαισιώνουν αυτό το εφύμνιο βρίσκονται στον Ησαΐα (κυρίως στο ένατο κεφάλαιο). Ακόμη ψάλλουμε το παρακάτω ποίημα: "Η ασώματος φύσις τα Χερουβείμ, ασιγήτοις σε ύμνοις δοξολογεί.."

Κατά την πρώτη εβδομάδα των νηστειών (Δευτέρα έως Πέμπτη) διαιρεμένος σε τέσσερα τμήματα, ψάλλεται ο Μέγας Κανών. Είναι ποίημα του σπουδαίου βυζαντινού υμνογράφου Αγίου Ανδρέα του Ιεροσολυμίτου, επισκόπου Κρήτης.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι κατά τη σωστή τάξη, στο Σαββαΐτικο τυπικό δεν υφίσταται η διάκριση ανάμεσα σε Μικρό και Μεγάλο απόδειπνο, η οποία είναι όπως είπαμε μεταγενέστερη. Υπάρχει μόνο μία ακολουθία (το σημερινό Μεγάλο Απόδειπνο), που η ονομασία της στα διάφορα λειτουργικά κείμενα αναγράφεται πάντα σε πληθυντικό αριθμό («εν τοις αποδείπνοις ...»).

Το Μέγα Απόδειπνο ακολουθεί την παρακάτω γενική διάταξη:

Μετά το «Ευλογητός ο Θεός...», : «Βασιλεύ ουράνιε...», Τρισάγιον , «Δεύτε προσκυνήσωμεν...» (γ´).

Ακολουθούν οι Ψαλμοί: 4 ος, 6ος, 12ος, 24ος, 30ος, 90ος

(Κατά την πρώτη μόνον εβδομάδα προηγείται των παραπάνω Ψαλμών ο 69ος Ψαλμό «Ο Θεός εις την βοήθειαν μου πρόσχες...»)

«Μεθ' ημών ο Θεός...»,

Τροπάρια «Την ημέραν διελθών...» κτλ.

«Η ασώματος φύσις τα Χερουβείμ…»

Το Σύμβολον της Πίστεως

«Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε...»

Τρισάγιον

Τροπάρια : εάν τύχει εορτή, τα της εορτής, ει δε μη :

Δευτέρα και Τετάρτη «Φώτισον τους οφθαλμούς μου...» κλπ

Τρίτη και Πέμπτη «Των αοράτων εχθρών μου...» κλπ

Κυριε Ελέησον (μ'),

Ο Ιερέυς την ευχή του Μ. Βασιλείου «Κύριε, Κύριε, ο ρυσάμενος ημάς ...»«Δεύτε προσκυνήσωμεν...» (γ´).

Ψαλμοί : 50ος , 101ος

Ο Ιερεύς την ευχή του Μανασσή «Κύριε παντοκράτορ, ο Θεός των Πατέρων ημών...»

Τρισάγιον,

Κατανυκτικά τροπάρια «Ελέησον ημάς, Κύριε, ελέησον ημάς...» κλπο Ιερεύς, την Ευχήν «Δέσποτα Θεέ, Πάτερ παντοκράτορ, Κύριε ..»«Δεύτε προσκυνήσωμεν...» (γ')

Ψαλμοί : 69ος* , 142ος

Μετά την Δοξολογίαν, κατά τις τέσσερεις πρώτες μέρες της Α' εβδομάδας, το αντίστοιχο τμήμα του Μεγάλου Κανόνος, (το εν τώ Τριωδίω) μετά του στίχου: «Ελέησόν με, ο Θεός, ελέησόν με».

Στο τέλος της ς´ ΄Ωδής ψάλλεται εμμελώς το Κοντάκιον· «Ψυχή μου, ψυχή μου...», και στο τέλος της θ´ ΄Ωδής επαναλαμβάνεται εμμελώς ο Ειρμός αυτής· «Ασπόρου συλλήψεως...».

Τρισάγιον.

Το Τροπάριον· «Κύριε των δυνάμεων...» μετά των στίχων του 150ου Ψαλμού,

Κύριε, ει μή τους Αγίους σου…κλπ

Κύριε, ελέησον (μ')

Ο εν παντί καιρώ και πάση ώρα εν ουρανώ…

Ιερεύς Ο Θεός οικτειρήσαι ημάς, και ευλογήσαι ημάς, επιφάναι το πρόσωπον αυτού εφ' ημάς, και ελεήσαι ημάς.

Κάνουμε τρείς μεγάλες μετάνοιες, ενώ λέμε (εσωτερικώς) μαζί με τον Ιερέα και από ένα στίχο της Ευχής του Οσίου Εφραίμ:

- Κύριε, και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργίας, φιλαρχίας, και αργολογίας μή μοι δώς.

- Πνεύμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης, χάρισαί μοι τώ σώ δούλω.

- Ναί, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα, και μή κατακρίνειν τον αδελφόν μου, ότι ευλογητός εί, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Μετά κάνουμε δώδεκα μικρές μετάνοιες επαναλαμβάνοντας , το «ο Θεός, ιλάσθητί μοι τώ αμαρτωλώ, και ελέησόν με»,και τέλος πάλι μετάνοια μεγάλη και τον τελευταίο στίχο της ανωτέρω Ευχής.

- Ναί, Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα, και μή κατακρίνειν τον αδελφόν μου, ότι ευλογητός εί, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Τρισάγιον.

Κύριε, ελέησον (ιβ')

Την ευχή στην Υπεραγίαν Θεοτόκον (Παύλου μοναχού, Μονής της Ευεργέτιδος) «Ασπιλε αμόλυντε…»

Την ευχή στον Κύριον ημών Ιησού Χριστόν (Αντιόχου Μοναχού του Πανδέκτου) «Και δός ημίν, Δέσποτα…»

Μετά το· «Την πάσαν ελπίδα μου...», το αντίστοιχο Ευαγγέλιον της Παννυχίδος (μόνο κατά την Α´ εβδομάδα των Νηστειών) μετά «Ειρήνη πάσι... – Τάς κεφαλάς ημών... – Δέσποτα Πολυέλεε...», και την δέηση· «Ευξώμεθα...».

Κατόπιν:

την Δευτέρα το «Πάντων προστατεύεις...»

Την Τρίτην· το «Σφαγήν σου την άδικον...».

Την Τετάρτην· το «Πάντων προστατεύεις...».

Την Πέμπτην· το «Σφαγήν σου την άδικον...»,

παρέχεται συγχώρησις και το· «Δι' ευχών...».

Σημειώσεις:

- Σύμφωνα με τον Ι.Μ.Φουντούλη κατά την πρώτη εβδομάδα των νηστειών, εφόσον έχει προηγηθεί ο 69ος ψαλμός στην αρχή του Μ. Αποδείπνου, είναι άτοπος λειτουργικώς η επανάληψις του, όπως άλλωστε μαρτυρούν, το Τυπικόν του κώδικος Σινά 1094, τα νεώτερα χειρόγραφα τυπικά και η σημερινή πράξι του Αγίου Όρους. (Απαντήσεις Εις Λειτουργικάς Απορίας Γ' σελ.22)

- Την Μ. Δευτέρα και τη Μ. Τρίτη εσπέρας, αντί του Κανόνος της Θεοτόκου, ψάλλονται τα Τριώδια του Αποδείπνου, και εις το τέλος το, «Σφαγήν σου την άδικον Χριστέ...».

- Μετά την Δοξολογία (πλην της πρώτης εβδομάδας όπου ψάλουμε το ορισμένο τμήμα του Μ. Κανόνα) ψάλλονται οι κανόνες από το θεοτοκάριον (του ήχου της εβδομάδας) καθώς και οι ορισμένοι από το τυπικό, κανόνες του Μηναίου.

- Κατ’ ιδίαν και μετά το τέλος της κοινής προσευχής του Αποδείπνου (Μικρού ή Μεγάλου), λέγουμε την παρακάτω ευχή:

Τοίς μισούσι και αδικούσιν ημάς συγχώρησον, Κύριε,...

Τω δακτύλω πονήσας, Στυλιανού (28/02/2008)

Αναδημοσίευση

Πηγή: www.orthodox-answers.gr/megalo-apodeipno-typiki-diataksi

Μια ακόμη οργάνωση της Σαηεντολογίας

Η «Νεολαία Υπέρ των Διεθνών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» (YHRI) ιδρύθηκε από την σαηεντολόγο κα Mary Shuttleworth, σε συνεργασία με το «Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Διεθνούς της Σαηεντολογίας», το έτος 2001, με σκοπό, όπως υποστηρίζει, την «διδασκαλία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στους νέους».

Η Σαηεντολογία όμως, (ως ΚΕΦΕ, τίτλον τον οποίον απέβαλε μετά την διάλυσή του από τα Ελληνικά Δικαστήρια), διαλύθηκε το 1996 και το 1997 διότι σύμφωνα με τις αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων, «επιδιώκει σκοπούς ξένους προς την φύση και την έννοια του ανθρώπου ως ελευθέρου όντος και προς τα ήθη και έθιμα του Ελληνικού Λαού» και η θεωρία που πρεσβεύει και η «ακολουθούμενη απ' αυτό πρακτική αίρει κάθε έννοια ελευθερίας του ατόμου, ελεύθερης έκφρασης και τελικά και αυτήν την συνταγματικώς κατοχυρωμένη ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι».

«Πρόκειται για μία οργάνωση με ολοκληρωτικές δομές και τάσεις, που περιφρονεί στην ουσία τον άνθρωπο, ενεργεί ελεύθερα "κατ' επίφασιν" προς το σκοπό να προσελκύσει μέλη, τα οποία υφίστανται εν συνεχεία πλύση εγκεφάλου, αποσκοπώντας στην δημιουργία κατευθυνόμενου τρόπου σκέψης και την ελαχιστοποίηση των αντιρρήσεων» (Πρωτοδ. Αθηνών απόφ. 7380/1996 και Εφετείο Αθηνών απόφ. 10493/1997).

Εξ άλλου το Εφετείο Αθηνών (1999) απεφάνθη ότι υψηλόβαθμα στελέχη του ΚΕΦΕ «προέβαιναν με βάση συγκεκριμένο σχέδιο, σε συστηματική παρακολούθηση και συλλογή πληροφοριών με τα προσωπικά δεδομένα, που αφορούσαν την ιδιωτική, κοινωνική, επαγγελματική, και υπηρεσιακή ζωή, σημαινόντων προσώπων της δημόσιας κυρίως ζωής, της Ελληνικής κοινωνίας, όπως δημοσιογράφων, θρησκευτικών λειτουργών, δικαστικών λειτουργών, πολιτικών κλπ.».

Πως λοιπόν είναι δυνατόν, μια οργάνωση που ιδρύθηκε από την Σαηεντολογία να κάνει λόγο για ανθρώπινα δικαιώματα και να διαφημίζει ότι έχει σκοπό της την «διδασκαλία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στους νέους», όταν η Δικαιοσύνη έχει αποδείξει ότι, η εν λόγω οργάνωση καταπατά τα Ανθρώπινα Δικαιώματα;

Και για τον λόγο αυτό η Ζ΄ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας (1995) χαρακτηρίζει την «Εκκλησία της Σαηεντολογίας» και τις δορυφορικές οργανώσεις της ως ομάδες ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη Πίστη.
Εκ του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου

Πηγή: www.ecclesia.gr/greek/holysynod/holysynod.asp?id=1073&what_sub=d_typou

Σύσταση για επιστροφή της περιουσίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας Αλβανίας

Το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Εκκλησιών ζητά την επιστροφή όλης της περιουσίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας.

Την επιστροφή όλης της περιουσίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, η οποία είχε δημευθεί από το κομμουνιστικό καθεστώς και δεν έχει επιστραφεί έως σήμερα, ζητάει από την αλβανική κυβέρνηση, το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Εκκλησιών, το οποίο συνεδρίασε στο Δυρράχιο, έπειτα από πρόσκληση του αντιπροέδρου του, Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας κ. Αναστάσιου.
Επίσης, ζητάει να επιστραφούν χωρίς καθυστέρηση και όσοι ιεροί τόποι -μοναστήρια, εκκλησίες, τζαμιά και «τεκέδες» (τόποι ιεροί των Μπεκτασίδων)- δεν έχουν ακόμη αποδοθεί στους νόμιμους κατόχους τους, με τις εκτάσεις που αποτελούσαν μέρος της ιδιοκτησίας τους.
Οι ιεροί αυτοί τόποι είχαν καταργηθεί το 1967, επί του κομμουνιστικού καθεστώτος του Εμβέρ Χότζα, όταν είχε εγκαθιδρυθεί και το πρώτο άθεο κράτος στον κόσμο, και μετατράπηκαν σε διαμερίσματα ή σε χώρους πολλαπλών χρήσεων, δηλαδή διασκέδασης, γυμναστικής ή αίθουσες προπαγάνδας.
Τα μέλη του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Εκκλησιών στη σχετική ανακοίνωσή τους εκφράζουν εξάλλου τις ευχαριστίες τους προς τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κ. Αναστάσιο για την ευκαιρία που τους έδωσε να διαπιστώσουν την ανάπτυξη, που γνωρίζει η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας τα τελευταία 18 χρόνια, δηλαδή από τότε που της επετράπη πάλι να υπάρχει και να λειτουργεί.
Σήμερα τους 700.000 περίπου ορθοδόξους της Αλβανίας υπηρετούν 140 κληρικοί, που συνεχώς αυξάνονται, ανεγέρθηκαν περισσότεροι από 150 ναοί, αποκαταστάθηκαν 70 μονές και ιστορικά ορθόδοξα μνημεία και 160 ναοί, που έως τώρα έχουν επιστραφεί στην Εκκλησία, επισκευάσθηκαν.
Στο ίδιο διάστημα η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας πήρε πρωτοβουλίες και δραστηριοποιήθηκε με έντονη παρουσία στους τομείς της Υγείας, της εκπαίδευσης, της κοινωνικής πρόνοιας, της αγροτικής ανάπτυξης, του Πολιτισμού και του διαθρησκειακού διαλόγου.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Πηγή: www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_02/03/2009_269456

Τεράστιο το ενδιαφέρον για την εκδήλωση τιμής, από την ΟΧΣΑ, την Κυριακή 15/3, του Χιώτη πάτερ Αντώνιου Παπανικολάου

Τεράστιο το ενδιαφέρον για την εκδήλωση τιμής του Χιώτη πάτερ Αντώνιου δημιουργού της "κιβωτού του κόσμου", με το θεάρεστο έργο. Κλήθηκε και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος

Συνεχίζονται οι προετοιμασίες για την εκδήλωση που διοργανώνει η Ομοσπονδία Χιακών Σωματείων Αττικής, για να τιμήσει τον πάτερ Αντώνιο Παπανικολάου, το Χιώτη ιερέα, δημιουργό της "Κιβωτού του Κόσμου", σύμφωνα μ' όσα γράφει το blog, http://odysseaschios.blogspot.com.

Στην τελετή τιμής, που θα γίνει στις 15 Μαρτίου και ώρα 11 π.μ. στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας θα μετάσχει και η γνωστή για τις επιτυχίες της χορωδία του Αγίου Σπυρίδωνα Πειραιά, την οποία διευθύνει ο Χάρης Νταραβάνογλου.

Επίσης, στο πρόγραμμα θα συμπεριληφθεί και ένα χορευτικό από τα συγκροτήματα, που διαθέτουν οι Χιακοί σύλλογοι μέλη της Ομοσπονδίας.

Βέβαια, κύριος ομιλητής θα είναι ο πάτερ Αντώνιος που πρόσφατα κλήθηκε από τον πρόεδρο της Βουλής και μίλησε στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, σχετικά με το έργο της ¨κιβωτού του κόσμου", θεάρεστο έργο το οποίο έχει εντυπωσιάσει πολλά Ευρωπαϊκά κράτη. Τις τελευταίες ημέρες την "κιβωτό", επισκέφθηκαν το γαλλικό κανάλι 5, και το ιταλικό RAI 3, για να πάρουν συνέντευξη από τον πάτερ Αντώνιο, αλλά και εικόνες από τη ζωή στη "κιβωτό".

Έχει προσκληθεί και ο Μακαριώτατος

Στην εκδήλωση της μεθεπόμενης Κυριακής 15/3, κλήθηκε να παραστεί ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος καθώς και οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες, Πειραιώς και Χίου κ.κ. Σεραφείμ και Διονύσιος.

Έχουν κληθεί επίσης, εκπρόσωποι, της Κυβέρνησης της Βουλής, βουλευτές, δημοτικοί άρχοντες. Θεωρείται βέβαιο, ότι η αίθουσα του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας "Μελίνα Μερκούρη" χωρητικότητας 1.500 ατόμων, θα αποδειχθεί μικρή, αφού το ενδιαφέρον που εκδηλώνεται για να δουν και να ακούσουν τον ιερέα με το θεάρεστο πράγματι έργο είναι τεράστιο.

Την ίδια μέρα, θα γίνει και η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της Ομοσπονδίας.

Πηγή: http://odysseaschios.blogspot.com

«Λειτουργία τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς», η Λειτουργία των Προηγιασμένων.

Μποροῦμε νά ὀνομάσουμε χωρίς ὑπερβολή τή λειτουργία αὐτή, μαζί μέ τά λειτουργικά χειρόγραφα, «Λειτουργία τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς», γιατί πραγματικά ἀποτελεῖ τήν πιό χαρακτηριστική ἀκολουθία τῆς ἱερᾶς αὐτῆς περιόδου. Εἶναι δυστυχῶς ἀλήθεια ὅτι πολλοί ἀπό τούς χριστιανούς ἀγνοοῦν τελείως τήν ὕπαρξί της, ἤ τήν ξεύρουν μόνο ἀπό τό ὄνομα, ἤ καί ἐλάχιστες φορές τήν ἔχουν παρακολουθήσει. Δέν πρόκειται νά τούς μεμφθοῦμε γι᾿ αὐτό. Ἡ Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων τελεῖται σήμερα στούς ναούς μας τό πρωί τῶν καθημερινῶν τῆς Τεσσαρακοστῆς, ἡμερῶν δηλαδή ἐργασίμων, καί γι᾿ αὐτό λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι πού δέν δεσμεύονται κατά τίς ὧρες αὐτές ἀπό τά ἐπαγγέλματα ἤ τήν ὑπηρεσία των. Τά τελευταῖα χρόνια γίνεται μιά πολύ ἐπαινετή προσπάθεια ἀξιοποιήσεώς της. Σέ πολλούς ναούς τελεῖται κάθε Τετάρτη ἀπόγευμα, σέ ὧρες πού πολλοί, ἄν ὄχι ὅλοι οἱ πιστοί, ἔχουν τή δυνατότητα νά παρευρεθοῦν στήν τέλεσί της.
Τό ὄνομά της ἡ Λειτουργία αὐτή τό πῆρε ἀπό τήν ἴδια τή φύση της. Εἶναι στήν κυριολεξία λειτουργία «προηγιασμένων δώρων». Δέν εἶναι δηλαδή λειτουργία ὅπως οἱ ἄλλες γνωστές λειτουργίες τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καί τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου, στίς ὁποῖες ἔχομε προσφορά καί καθαγιασμό τιμίων δώρων. Τά δῶρα εἶναι καθαγιασμένα, προηγιασμένα, ἀπό ἄλλη λειτουργία, πού ἐτελέσθη σέ ἄλλη ἡμέρα. Τά προηγιασμένα δῶρα προτίθενται κατά τήν λειτουργία τῶν Προηγιασμένων γιά νά κοινωνήσουν ἀπ᾿ αὐτά καί νά ἁγιασθοῦν οἱ πιστοί. Μέ ἄλλα λόγια ἡ λειτουργία τῶν προηγιασμένων εἶναι μετάληψις, κοινωνία.
Γιά νά κατανοήσουμε τήν γενεσιουργό αἰτία τῆς λειτουργίας τῶν Προη- γιασμένων πρέπει νά ἀνατρέξωμε στήν ἱστορία της. Οἱ ρίζες της βρίσκονται στήν ἀρχαιοτάτη πράξη τῆς 'Εκκλησίας μας. Σήμερα ἔχομε τή συνήθεια νά κοινωνοῦμε κατά ἀραιά χρονικά διαστήματα. Στούς πρώτους ὅμως αἰῶνες τῆς ζωῆς τῆς 'Εκκλησίας οἱ πιστοί κοινωνοῦσαν σέ κάθε λειτουργία, καί μόνον ἐκεῖνοι πού εἶχαν ὑποπέσει σέ διάφορα σοβαρά ἁμαρτήματα ἀπεκλείοντο γιά ἕνα ὡρισμένο χρονικό διάστημα ἀπό τήν μετάληψη τῶν ἁγίων Μυστηρίων. Κοινωνοῦσαν δηλαδή οἱ πιστοί ἀπαραιτήτως κάθε Κυριακή καί κάθε Σάββατο καί ἐνδιαμέσως τῆς ἑβδομάδος ὅσες φορές ἐτελεῖτο ἡ θεία λειτουργία, τακτικῶς ἤ ἐκτάκτως στίς ἑορτές πού ἐτύχαινε νά συμπέσουν ἐντός τῆς ἑβδομάδος. Ὁ Μέγας Βασίλειος μαρτυρεῖ ὅτι οἱ χριστιανοί τῆς ἐποχῆς του κοινωνοῦσαν τακτικῶς τέσσερες φορές τήν ἑβδομάδα, δηλαδή τήν Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο καί Κυριακή (ἐπιστολή 93). Ἄν πάλι δέν ἦτο δυνατόν νά τελεσθῇ ἐνδιαμέσως τῆς ἑβδομάδος ἡ θεία λειτουργία, τότε οἰ πιστοί κρατοῦσαν μερίδες ἀπό τήν θεία κοινωνία τῆς Κυριακῆς καί κοινωνοῦσαν μόνοι των ἐνδιαμέσως τῆς ἑβδομάδος. Τό ἔθιμο αὐτό τό ἐπιδοκιμάζει καί ὁ Μέγας Βασίλειος. Στά Μοναστήρια καί ἰδιαίτερα στά ἐρημικά μέρη, ὅπου οἱ μοναχοί δέν εἶχαν τήν δυνατότητα νά παρευρεθοῦν σέ ἄλλες λειτουργίες ἐκτός τῆς Κυριακῆς, ἔκαμαν ὅ,τι καί οἱ κοσμικοί. Κρατοῦσαν δηλαδή ἁγιασμένες μερίδες ἀπό τήν Κυριακή ἤ τό Σάββατο καί κοινωνοῦσαν κατ᾿ ἰδίαν. Οἱ μοναχοί ὅμως ἀποτελοῦσαν μικρές ἤ μεγάλες ὁμάδες καί ὅλοι ἔπρεπε νά προσέλθουν καί νά κοινωνήσουν κατά τίς ἰδιωτικές αὐτές κοινωνίες. Ἔτσι ἀρχίζει νά διαμορφώνεται μία μικρά ἀκολουθία. Ὅλοι μαζί προσηύχοντο πρό τῆς κοινωνίας καί ὅλοι μαζί εὐχαριστοῦσαν τόν Θεό, πού τούς ἀξίωσε νά κοινωνήσουν. Ἄν ὑπῆρχε καί ἱερεύς, αὐτός τούς προσέφερε τήν θεία κοινωνία. Αὐτό ἐγίνετο μετά τήν ἀκολουθία τοῦ ἑσπερινοῦ ἤ τῆς Θ' ὥρας (3 μ.μ.), γιατί οἱ μοναχοί ἔτρωγαν συνήθως μιά φορά τήν ἡμέρα, μετά τόν ἑσπερινό. Σιγά -σιγά θέλησαν νά ἐντάξουν τήν κοινωνία τους αὐτή στά πλαίσια μιᾶς ἀκολουθίας, πού νά ὑπενθυμίζει τήν θεία λειτουργία. Κατά τόν τρόπο αὐτόν διεμορφώθη ἡ ἀκολουθία τῶν Τυπικῶν (δηλαδή κατά τόν τύπον τῆς θείας λειτουργίας), πρός τό τέλος τῆς ὁποίας κοινωνοῦσαν. Αὐτή εἶναι ἡ μητρική μορφή τῆς Προηγιασμένης.
Ἄς ἔλθωμε τώρα στήν Τεσσαρακοστή. Ἡ θεία λειτουργία κατά τήν περίοδο αὐτή ἐτελεῖτο μόνον κατά τά Σάββατα καί τίς Κυριακές. Παλαιό ἔθιμο ἐπικυρωμένο ἀπό ἐκκλησιαστικούς κανόνες ἀπηγόρευε τήν τέλεσι τῆς θείας λειτουργίας κατά τίς ἡμέρες τῆς ἑβδομάδος, γιατί αὐτές ἦσαν ἡμέρες νηστείας καί πένθους. Ἡ τέλεσις τῆς θείας λειτουργίας ἦταν κάτι τό ἀσυμβίβαστο πρός τόν χαρακτῆρα τῶν ἡμερῶν αὐτῶν. Ἡ λειτουργία εἶναι πασχάλιο μυστήριο, πού ἔχει ἔντονο τόν πανηγυρικό, τόν χαρμόσυνο, τόν ἐπινίκο χαρακτῆρα. Αὐτό ὅμως γεννοῦσε ἕνα πρόβλημα. Οἱ χριστιανοί ἔπρεπε νά κοινωνήσουν δύο φορές τοὐλάχιστον ἀκόμη κατά τήν ἑβδομάδα, τό ὀλιγώτερο δηλαδή κατά τίς ἐνδιάμεσες ἡμέρες, τήν Τετάρτη καί τήν Παρασκευή, πού μνημονεύει καί ὁ Μέγας Βασίλειος. Ἡ λύσις ἤδη ὑπῆρχε: Οἱ πιστοί θά κοινωνοῦσαν ἀπό προηγιασμένα ἅγια. Οἱ ἡμέρες αὐτές ἦσαν ἡμέρες νηστείας. Νηστεία τήν ἐποχή ἐκείνη ἐσήμαινε πλήρη ἀποχή τροφῆς μέχρι τήν δύσι τοῦ ἡλίου. Ἡ κοινωνία λοιπόν θά ἔπρεπε νά κατακλείσῃ τήν νηστεία, νά γίνῃ δηλαδή μετά τήν ἀκολουθία τοῦ ἑσπερινοῦ.
Στό σημεῖο αὐτό συνδέεται ἡ ἱστορία μέ τήν σημερινή πρᾶξι. Ἡ λειτουργία τῶν Προηγιασμένων εἶναι σήμερα ἀκολουθία ἑσπερινοῦ, στήν ὁποία προστίθεται ἡ παράθεσις τῶν δώρων, οἱ προπαρασκευαστικές εὐχές, ἡ θεία κοινωνία καί ἡ εὐχαριστία ὕστερα ἀπό αὐτήν. Ἡ διαμόρφωσίς της μέσα στό ὅλο πλαίσιο τῆς Τεσσαρακοστῆς τῆς ἔδωσε ἕνα ἔντονο «πενθηρό»,, κατά τόν Θεόδωρο Στουδίτη, χαρακτῆρα (Ἑρμηνεία τῆς θείας λειτουργίας τῶν Προηγιασμένων). Μέ τόν ἑσπερινό συμπλέκονται τροπάρια κατανυκτικά, οἱ ἱερεῖς φέρουν πένθιμα ἄμφια, ἡ ἁγία τράπεζα καί τά τίμια δῶρα εἶναι σκεπασμένα μέ μαῦρα καλύμματα, οἱ εὐχές εἶναι γεμᾶτες ταπείνωσι καί συντριβή. «Μυστικώτερα εἰς πᾶν ἡ τελετή γίνεται», κατά τόν ἴδιο Πατέρα.
Καιρός νά ρίξουμε μιά ματιά σ᾿ αὐτήν τήν ἴδια τήν λειτουργία τῶν Προηγιασμένων, στή μορφή πού ὕστερα ἀπό μακρά ἐξέλιξη ἀποκρυσταλώθηκε καί κατά τήν ὁποία τελεῖται σήμερα στούς ναούς μας. Ἤδη ἐπισημάναμε τά δύο λειτουργικά στοιχεῖα πού τήν συνθέτουν: τήν ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ καί τήν Θεία Κοινωνία. Τό πρῶτο μέρος της ἀποτελεῖ ὁ συνήθης ἑσπερινός τῆς Τεσσαρακοστῆς μέ μικρές μόνο τροποποιήσεις. Ὁ ἱερεύς κατά τήν ψαλμωδία τῆς Θ' ὥρας ἐνδύεται τήν ἱερατική του στολή καί θυμιᾷ. Ἡ ἔναρξις γίνεται μέ τό «Εὐλογημένη ἡ βασιλεία...» κατά τόν τύπο τῆς Θείας Λειτουργίας. Ἀναγινώσκεται ὁ προοιμιακός, ὁ 103ος δηλαδή ψαλμός, πού περιγράφει τό δημιουργικό ἔργο τοῦ Θεοῦ· «Eὐλόγει, ἡ ψυχή μου τόν Κύριον Κύριε ὁ Θεός μου ἐμεγαλύνθης σφόδρα...». Εἶναι τό προοίμιο τοῦ ἑσπερινοῦ, ἀλλά καί ὅλης τῆς ἀκολουθίας τοῦ νυχθημέρου, πού ἀρχίζει, ὡς γνωστό, κατά τόν ἑβραϊκό τρόπο, ἀπό τήν ἑσπέρα· πρῶτο μέρος τοῦ εἰκοσιτετραώρου θεωρεῖται ἡ νύκτα. Ὕστερα ὁ διάκονος, ἤ ἐν ἀπουσίᾳ του ὁ ἱερεύς, θέτει στό στόμα τῶν πιστῶν τά αἰτήματα τῆς προσευχῆς· «Ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν»,, τά εἰρηνικά. Ἀκολουθεῖ ἡ ἀνάγνωσις τοῦ ΙΗ' καθίσματος τοῦ Ψαλτηρίου· «Πρός Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐκέκραξα καί εἰσήκουσέ μου...» (Ψαλμοί 119-133). Εἶναι τό τμῆμα τοῦ Ψαλτηρίου πού ἔχει καθορισθῇ νά ἀναγινώσκεται κατά τούς ἑσπερινούς τῆς Τεσσαρακοστῆς. Ὁ ἱερεύς ἐν τῷ μεταξύ ἑτοιμάζει στήν Πρόθεσι τά Προηγιασμένα
-ἀπό τήν λειτουργία τοῦ προηγουμένου Σαββάτου ἤ τῆς Κυριακῆς- Τίμια Δῶρα. Ἀποθέτει τόν Ἅγιο Ἄρτο στό Δισκάριο, κάμνει τήν ἕνωσι τοῦ οἴνου καί τοῦ ὕδατος στό Ἅγιο Ποτήριο καί τά καλύπτει. Ὁ ἑσπερινός συνεχίζεται μέ τήν ψαλμῳδία τῶν ψαλμῶν τοῦ λυχνικοῦ καί τῶν κατανυκτικῶν τροπαρίων τῶν ἑκάστοτε ἡμερῶν, πού περιλαμβάνονται στούς τελευταίους στίχους τῶν ψαλμῶν αὐτῶν καί γίνεται ἡ εἴσοδος. Διαβάζονται δύο ἀναγνώσματα ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη, ἕνα ἀπό τήν Γένεσι καί ἕνα ἀπό τό βιβλίο τῶν Παροιμιῶν. Θά σταθοῦμε γιά λίγο στήν κατανυκτική ψαλμῳδία τοῦ «Κατευθυνθήτω», τοῦ δευτέρου στίχου τοῦ 140οῦ ψαλμοῦ. Ψάλλεται μετά ἀπό τά ἀναγνώσματα ἕξ φορές, ἀπό τόν ἱερέα καί τούς χορούς, ἐνῶ ὁ ἱερεύς θυμιᾷ τήν Ἁγία Τράπεζα.

«Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου·
ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινή»..

Κατόπιν γίνεται ἡ ἐκτενής δέησις ὑπέρ τῶν τάξεων τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας, τῶν Κατηχουμένων, τῶν ἑτοιμαζομένων διά τό ἅγιον Βάπτισμα, «τῶν πρός τό φώτισμα εὐτρεπιζομένων»,, καί τῶν πιστῶν. Καί μετά τήν ἀπόλυσι τῶν Κατηχουμένων ἔρχεται τό δεύτερο μέρος, ἡ κοινωνία τῶν μυστηρίων.
Τήν μεταφορά τῶν Προηγιασμένων Δώρων ἀπό τήν Πρόθεσι στό Θυσιαστήριο, πού γίνεται μέ ἄκρα κατάνυξι, ἐνῷ οἱ πιστοί προσπίπτουν «μέχρις ἐδάφους» συνοδεύει ἡ ψαλμῳδία τοῦ ἀρχαίου ὕμνου «Νῦν αἱ δυνάμεις»:

«Νῦν αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν
σύν ἡμῖν ἀοράτως λατρεύουσιν·
ἰδού γάρ εἰσπορεύεται ὁ βασιλεύς τῆς δόξης.
Ἰδού θυσία μυστική τετελειωμένη δορυφορεῖται.
Πίστει καί πόθῳ προσέλθωμεν,
ἵνα μέτοχοι ζωῆς αἰωνίου γενόμεθα.
Ἀλληλούϊα».

Ἡ προπαρασκευή γιά τήν Θεία Κοινωνία περιλαμβάνει κυρίως τήν Κυριακή προσευχή (Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς... τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον...», ἀκολουθεῖ ἡ Κοινωνία καί μετ᾿ αὐτήν ἡ εὐχαριστία. Καί ἡ Λειτουργία κλείνει μέ τήν κατανυκτική ὀπισθάμβωνο εὐχή. Εἶναι δέησις πού συνδέει τήν τέλεσι τῆς κατανυκτικῆς αὐτῆς Λειτουργίας πρός τήν περίοδο τῶν Νηστειῶν. Ὁ πνευματικός ἀγών τῆς Τεσσαρακοστῆς εἶναι σκληρός, ἀλλά καί ἡ νίκη κατἀ τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν εἶναι βεβαία γιά τούς ἀγωνιζομένους τόν καλόν ἀγῶνα. Ἡ Ἀνάστασις δέν εἶναι μακράν. Ἄς τήν διαβάσωμε προσεκτικά. Εἶναι ἀπό τά ὡραιότερα ἐκκλησιαστικά κείμενα:

«Δέσποτα παντοκράτορ, ὁ πᾶσαν τήν κτίσιν ἐν σοφίᾳ δημιουργήσας, ὁ διά τήν ἄφατόν σου πρόνοιαν καί πολλήν ἀγαθότητα ἀγαγών ἡμᾶς εἰς τά πανσέπτους ἡμέρας ταύτας, πρός καθαρισμόν ψυχῶν καί σωμάτων, πρός ἐγκράτειαν παθῶν, πρός ἐλπίδα ἀναστάσεως· ὁ διά τεσσαράκοντα ἡμερῶν πλάκας χειρίσας τά θεοχάρακτα γράμματα τῷ θεράποντί σου Μωσεῖ, παράσχου καί ἡμῖν, ἀγαθέ, τόν ἀγῶνα τόν καλόν ἀγωνίσασθαι, τόν δρόμον τῆς νηστείας ἐκτελέσαι, τήν πίστιν ἀδιαίρετον τηρῆσαι, τάς κεφαλάς τῶν ἀοράτων δρακόντων συνθλάσαι, νικητάς τε τῆς ἁμαρτίας ἀναφανῆναι καί ἀκατακρίτως φθάσαι προσκυνῆσαι καί τήν ἁγίαν ἀνάστασιν».

Ἡ Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων εἶναι μία ἀπό τίς ὡραιότερες καί κατανυκτικότερες ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἀλλά συγχρόνως καί μία διαρκής πρόσκλησις γιά τήν συχνή κοινωνία τῶν θείων μυστηρίων. Μιά φωνή ἀπό τά βάθη τῶν αἰώνων, ἀπό τήν ἀρχαία ζωντανή παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας. Φωνή πού λέγει ὅτι ὁ πιστός δέν μπορεῖ νά ζῇ τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ ἄν δέν ἀνανεώνῃ διαρκῶς τήν ἕνωσί του μέ τήν πηγή τῆς ζωῆς, τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Κυρίου. Διότι ὁ Χριστός εἶναι «ἡ ζωή ἡμῶν» (Κολοσ. 3, 4).

(Ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἰ.Μ. Φουντούλη,ΛΟΓΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ, ἐκδ. Ἀ. Δ.)

Πηγή: www.imkby.gr/greek/sarakosti/akol/akol1.htm