Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Ένα έντιμο βιβλίο για τον Ιωακείμ (Στρουμπή) Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΚΟΜΑ «ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ» ΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ…

Από την εφημερίδα Η Αλήθεια:

Ένα έντιμο βιβλίο για τον Ιωακείμ
Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΚΟΜΑ «ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ» ΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ…
23/6/2009

ΜΕ ΜΙΑ προσέλευση μεγάλη που έχουμε την αίσθηση ότι ξεπέρασε και την πιο αισιόδοξη προσδοκία παρουσιάστηκε το βιβλίο του Ανδρέα Μιχαηλίδη για το Μητροπολίτη Χίου Ιωακείμ Στρουμπή το απόγευμα του Σαββάτου στον αυλόγυρο της εκκλησίας του Αγίου Ευστρατίου στα Θυμιανά. Μια προσέλευση που είχε ως στόχο και σκοπό να τιμήσει τη μνήμη ενός ιεράρχη, ο οποίος μπορεί να έχει δικαιωθεί, εδώ και πολλά χρόνια, στη συνείδηση όλων σχεδόν των Χίων, αλλά ακόμα «περιμένει» τη δικαίωσή του από την επίσημη εκκλησία. Διοργανωτές της εκδήλωσης οι Εκδόσεις άλφα πι των Αντώνη και Γιάννη Παληού και ο Μορφωτικός Εκπολιτιστικός Όμιλος Θυμιανών, την οποία τίμησαν με την παρουσία τους εκπρόσωποι της Εκκλησίας, η πολιτική ηγεσία, πολλοί Θυμιανούσοι, όπως και πολλοί από τη χώρα. Ο αυλόγυρος της εκκλησίας στην κυριολεξία γέμισε ασφυκτικά, ενώ πολλοί αναγκάστηκαν να την παρακολουθήσουν όρθιοι.Συντονιστής της παρουσίασης, ο αντιστασιακός Πάνος Καρασούλης, κύριος ομιλητής ο Μιχάλης Βαρλάς, ιστορικός, υπεύθυνος του τμήματος Γενεαλογίας και Προφορικής Ιστορίας του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού και ο Σιδερής Τσούρος, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Χίου, ο οποίος μίλησε για τη νομική προέκταση του θέματος.

Ένα έντιμο βιβλίο
ΟΠΩΣ επισήμανε ο Μιχάλης Βαρλάς «ο Ανδρέας Μιχαηλίδης κατόρθωσε να κάνει ένα βιβλίο έντιμο που από μόνο του ξεπερνά τους προβληματισμούς για την αναγραφή των ονομάτων ή τις ενδεχόμενες αντιδράσεις από πλευράς των οικογενειών των κατηγόρων αλλά και από τους πολιτικούς επιγόνους τους, αν υπάρχουν τέτοιοι στη Χίο. Αποκαλώ το βιβλίο έντιμο, γιατί δεν προσπαθεί ούτε κατ’ελάχιστον να μας ξεγελάσει για τις προθέσεις του συγγραφέα αλλά και γιατί ο Ανδρέας Μιχαηλίδης χρησιμοποιεί με εξαιρετική συνέπεια μια πολύ πυκνή τεκμηρίωση για να στηρίξει τα επιχειρήματά του. Η τελευταία φράση που διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο τού βιβλίου είναι εύγλωττη για τα κίνητρα της έκδοσης. “Ο Ιωακείμ παραμένει ο μόνος εαμικός Μητροπολίτης ο οποίος δεν αποκαταστάθηκε από την επίσημη Εκκλησία μέχρι σήμερα”.»

Ένας δεσπότης ακτιβιστής

ΣΤΗ συνέχεια ο ομιλητής, αφού αναφέρθηκε στην ιστορική δράση του Ιωακείμ στους Μακεδονικούς αγώνες, αλλά και υπέρ του Πατριαρχείου, όπως επίσης και στην εμπλοκή του στο Βενιζελικό κίνημα υπογράμμισε ότι «ο Ιωακείμ ήταν ένας δεσπότης ακτιβιστής, κοινωνικός, πολιτικός, άνθρωπος μιας εποχής που έφευγε πια και αποτελούσε τροχοπέδη για τη νέα κατάσταση πραγμάτων». «Είναι εμφανές» τόνισε ο Μιχάλης Βαρλάς «ότι σε μεγάλο βαθμό κάτω από τις ανόητες και κοινότοπες καταγγελίες κατά του μητροπολίτη υποφώσκει η διεκδίκηση του ελέγχου των κοινωνικών και κοινοτικών θεσμών από το μετακατοχικό καθεστώς. Η έκπτωση του μητροπολίτη συγκυριακά σχετίζεται με μικρότητες, προσωπικές αντιδικίες, μικροκομματικούς ανταγωνισμούς, τοπικά συμφέροντα αλλά το υπόστρωμά της είναι κοινό με ό,τι συμβαίνει σε όλη την Ελλάδα· με την προσπάθεια συμμοριών να καταλάβουν όχι μόνο την πολιτική εξουσία αλλά και τους κοινωνικούς και κοινοτικούς θεσμούς σε όλα τα επίπεδα μέσα από τη φυσική και ηθική εξόντωση των αντιπάλων τους».

Υγιείς και μιάσματα…

ΚΑΤΑ τον ομιλητή ο αυτοχαρακτηρισμός των κατηγόρων του Ιωακείμ «ως μελών της υγιούς χιακής κοινωνίας» αποτελεί μια συνήθη μεταφορά των φασιστικών και ρατσιστικών κινημάτων, που αρκούσε για να χαρακτηριστούν οι αριστεροί ως μιάσματα. Οι κατήγοροι κατά πρόσωπο είχαν απευθυνθεί στον Ιωακείμ λέγοντας, «αποτελείτε μέγα ηθικοθρησκευτικόν και κοινωνικόν κίνδυνον από του οποίου το ταχύτερον πρέπει να απαλλαγή η κοινωνία και η Εκκλησία». Και αναρωτήθηκε πόσες φορές μέχρι σήμερα διάφοροι κύκλοι επικαλούνται τον ίδιο “κίνδυνο για την κοινωνία” από πραγματικούς ή φανταστικούς δράστες.

Αντίλογος;

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ όπως τόνισε καταλήγοντας ο Μιχάλης Βαρλάς, «στο δικό μας πόλεμο της μνήμης για την ταραγμένη δεκαετία του 1940 θα αναμετρηθεί μια πολωτική και μυθολογημένη εικόνα με μια ιστορία στα ανθρώπινα μέτρα. Δε θα αναμετρηθεί μια αριστερή μνήμη με μια δεξιά αλλά μια αντιμνήμη με μια κοινωνική μνήμη πλούσια σε επιχειρήματα, γνώσεις και δυνατότητες κατανόησης. Και από αυτή την άποψη ο εξαίρετος ιστορικός γιατρός Ανδρέας Μιχαηλίδης θα έχει μεγάλη επιτυχία αν προκαλέσει και τον αντίλογο».

Δεν υπάρχουν σχόλια: