Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Μητροπολίτης Χίου Ιωακείμ Η ΠΟΡΕΙΑ, Η ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ Η ΔΙΩΞΗ ΤΟΥ

Γράφει η εφημερίδα Η Αλήθεια:
16/6/2009
O Mητροπολίτης Χίου Ιωακείμ Στρουμπής είναι η εκκλησιαστική φυσιογνωμία με την οποία ασχολείται στο νέο βιβλίο του (εκδόσεις «άλφα πι») ο διδάκτωρ Ιστορίας της Ιατρικής Ανδρέας Μιχαηλίδης. Με μια προσωπικότητα που βρέθηκε στο στόχαστρο της μεταπολεμικής Ελλάδας και για την οποία πολλά γράφτηκαν και ακούστηκαν. Όμως είναι η πρώτη φορά που κάποιος, και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, ασχολείται με τόσες λεπτομερείς αναφορές στη ζωή και στη δράση του κυρού Μητροπολίτη, ο οποίος ήπιε το πικρό ποτήρι της έκπτωσης από το Μητροπολιτικό θρόνο της Χίου, ύστερα από διφορούμενη απόφαση του εκκλησιαστικού δικαστηρίου.
Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, οφείλουμε να ομολογήσουμε, «έψαξε» και έφερε στην επιφάνεια άγνωστες πτυχές της ζωής του Ιωακείμ, καθώς μέχρι σήμερα οι σχετικές αναφορές περιορίζονταν αποκλειστικά και μόνο με όλα όσα είχαν σχέση με τη δίκη και την έκπτωση του ιεράρχη από το μητροπολιτκό θρόνο. Ο οποίος κάθισε στο εδώλιο του κατηγορουμένου, σε μια εποχή δύσκολη και σε χρόνια πέτρινα, ύστερα από τις μηνύσεις και τις καταγγελίες κάποιων Χίων, που θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν είδαν με καλό μάτι τη συμπάθεια που είχε δείξει ο Ιωακείμ προς το ΕΑΜ…
Ξεκινώντας από τα Θυμιανά ο κατά κόσμον Χριστόφορος Στρουμπής φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και χειροτονήθηκε διάκονος το 1903 ενώ παράλληλα, λόγω της στάσης του απέναντι στις τουρκικές αρχές, διώχτηκε και καταδικάστηκε σε εξάμηνη φυλάκιση. Το 1911 εκλέχτηκε Επίσκοπος Αρδαμερίου στη Μακεδονία και συμμετείχε στους εθνικούς αγώνες του 1912- 13. Στη συνέχεια με τη βοήθεια του Βενιζέλου τοποθετήθηκε το 1924 στη νεοϊδρυθείσα Μητρόπολη Καρδαμύλων και ακολούθως το 1933 στην αντίστοιχη Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Στη Μητρόπολη Καρδαμύλων είχε έντονη κοινωνική δράση, άγνωστη στους περισσότερους. Η ανάμειξή του με το ΕΑΜ στα χρόνια της Κατοχής και η βοήθεια που πρόσφερε φέρεται να είναι η αιτία της κατοπινής δίωξής του, καθώς η επικράτηση στη συνέχεια των αντίθετων δυνάμεων, τον έβαλε στο στόχαστρο με τα γνωστά αποτελέσματα.
Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης προσπαθεί να παρουσιάσει τα πράγματα αντικειμενικά και το καταφέρνει μέχρι σε ένα βαθμό. Σκοτεινή παραμένει η περίοδος της γερμανικής κατοχής από το 1941 μέχρι το 1943, όταν ιδρύθηκε το ΕΑΜ της Χίου, χρονολογία από την οποία αρχίζουν και οι καταγγελίες για τον Κυρό Ιεράρχη. Αδύναμο σημείο το γεγονός ότι δεν καταγράφεται το κατηγορητήριο, αλλά και οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας με λεπτομέρειες. Τα όποια συμπεράσματα για τις κατηγορίες και τις καταγγελίες τα μαθαίνουμε από μια περιληπτική παράθεση από τον συγγραφέα και από την ίδια την απολογία του Ιωακείμ, τις οποίες αντικρούει μετά βδελυγμίας. Και βέβαια ένα ερώτημα είναι αν οι συγκεκριμένες καταγγελίες ευσταθούσαν με την παράθεση αδιάψευστων στοιχείων. Πάντως η απολογία του Ιωακείμ πραγματικά τσακίζει κόκαλα και είναι μνημείο αγωνιστικότητας και αποφασιστικότητας, βάζοντας κάποια πράγματα στη θέση τους. Μια απολογία όμως που δεν έπιασε τόπο, αφού είχε φανεί από την αρχή ότι η απόφαση για την καταδίκη του ήταν ειλημμένη…
Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι είναι η πρώτη φορά που έχουμε μια γενική εικόνα του αείμνηστου ιεράρχη, κάτι που έλειπε από τη χιακή βιβλιογραφία, και αξίζουν συγχαρητήρια στον Ανδρέα Μιχαηλίδη. Γιατί μας παρουσιάζει, με αντικειμενικότητα θα λέγαμε, την πορεία και τη δράση ενός δεσπότη που δεν είχε και την καλύτερη κατάληξη σε χρόνια δίσεκτα, όταν η αναζήτηση της αλήθειας ήταν και μια δύσκολη υπόθεση.
Προλογίζουν οι Γιώργος Καραγιάννης δημοσιογράφος και συγγραφέας και Νίκος Χαρτουλάρης.
Εκδόσεις «άλφα πι».

Δεν υπάρχουν σχόλια: