Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΣΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΓΡΕΛΩΠΟ ΤΩΝ ΚΑΜΠΙΩΝ

Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου – πρ. Δημοτικού Συμβούλου Χίου

Το νησί μας διαθέτει τεράστιες φυσικές ομορφιές αλλά και λαογραφικά στοιχεία που θέλγουν τον επισκέπτη και που ωθούν τους εραστές της γενέτειρας γης να την εξερευνήσουν έτι περισσότερο.

Πριν από λίγες ημέρες βρέθηκα οδικώς, έπειτα από δύσκολη διέλευση, στο Αγρελωπό των Καμπιών – το μικρό αυτό οικισμό μεταξύ της παραλίας των Καμπιών, το Καστέλι και στο χωριό – τον οικισμό που ξεφύτρωσε λες από το πουθενά κι όμως κουβαλά μέσα του μια τεράστια ιστορία και έχει ποτιστεί με τον ιδρώτα των τίμιων βιοπαλαιστών κατοίκων του, μιας άλλης εποχής. Το Αγρελωπό δεσπόζει ψηλά και διακρίνεται κατά μέρος και από το γνωστό φαράγγι των Καμπιών όπου υπάρχει μονοπάτι, ως περιπατητική διαδρομή και οι διερχόμενοι θαυμάζουν το μεγαλείο της φύσης μέσα από τα βράχια, την πλούσια βλάστηση και τα τρεχούμενα νερά που κελαρύζουν στις μικρές χαράδρες. 

Εγκαταλελειμμένο σήμερα, καθώς είναι, σου ρημάζει την καρδιά κι ένα βάρος κομπιάζει στο λαιμό σου αντικρίζοντας το άλλοτε γεμάτο ζωή αυτό μέρος (έστω από τους λιγοστούς κατοίκους του) να έχει αφεθεί στο έλεος του πανδαμάτορα χρόνου. Μόνη ζωντανή μαρτυρία οι περιποιημένες Εκκλησίες των Αγ. Κωνσταντίνου & Ελένης και της Αγίας Κυριακής, λίγο πιο κάτω, στις πανηγύρεις των οποίων συναθροίζονται οι συγχωριανοί όπου γης, όπως και τα καλοκαίρια και τιμούν τη μνήμη, τη θύμηση, το γένος. Πιο πέρα η Αγία Ειρήνη η Αγρελωπού, στα όρια με τα Λεπτόποδα. Αρκετά για όλα τούτα μπορεί κάποιος να μελετήσει αναζητώντας το βιβλίο του καθηγητή Μηνά Καλούδη για τα Καμπιά αλλά και του Μητροπολίτη Παντελεήμονα Φωστίνη ο οποίος έφθασε στο Αγρελωπό με μουλάρι και λειτούργησε στο πανηγύρι του Αγ. Κωνσταντίνου, αρχές της δεκαετίας του 1950, τότε που ούτε καν δρόμος υπήρχε στα περισσότερα χωριά της Χίου και Δεσπότη οι χωρικοί δεν είχαν δει ποτέ τους. 

Κύριος εκφραστής του Αγρελωπού και συνάμα τελευταίος, ο αείμνηστος παπά Βαρθολομαίος Μάρκου, στερνός κάτοικος του Αγρελωπού με την ακάματη αδελφή του, κυρά Σουλτάνα, που δυστυχώς, μια αναπάντεχη ημέρα του 1987 μετέστη από τα γήινα στα ουράνια, έπειτα από ατύχημα που είχε κατά τη μεταφορά του με το μέσο που διέθετε στην απόμακρη αυτή περιοχή, έναν όνο (γαϊδούρι). Τον ενθυμούμαι αμυδρά. Ο παπά Βαρθολομαίος κατέλιπε μνήμη αγαθού Λευίτη, πράου, καλοσυνάτου και αγαπητού. Ήταν ιδιαίτερα εργατικός, φιλότιμος και διέθετε μεγάλες μυικές δυνάμεις. Ο αείμνηστος παπά Γιάννης Πουλής μου μίλαγε συχνά για εκείνον. Τον είχε διαδεχθεί το 1958 στο Χαλκειός κι ο παπά Βαρθολομαίος στον Προφήτη Ηλία της Σπαρτούντας. Έφυγε ο παπά Βαρθολομαίος και αφέθηκε έρημο το Αγρελωπό. Ας είναι η μνήμη του αιώνια. 

Σε όσους αγαπούν τις φυσικές ομορφιές και την ιστορία του νησιού μας, εύχομαι να αξιωθούν να επισκεφθούν το Αγρελωπό των Καμπιών. Στους δε Καμπιούσους να μην το ξεχάσουν ποτέ. Να τιμούν τη μνήμη των προγόνων τους στον Αγ. Κωνσταντίνο και – γιατί όχι, εάν υπάρχει ισχυρή θέληση τα πάντα γίνονται – να αναστήσουν τα ερείπια του μικρού αυτού οικισμού και να μένουν εκεί τα καλοκαίρια, μνημόνες και λάτρες μιας άλλης αγνής και ευτυχισμένης βιωτής, όπου το άγχος, ο ωχαδελφισμός και η ευμάρεια ήσαν ανύπαρκτα και η αγάπη, η συναδέλφωση και η ανθρωπιά βασίλευαν στη ζωή των κατοίκων της περιοχής. Στο Αγρελωπό των Καμπιών οι πνευματικές μπαταρίες γεμίζουν, η καρδιά πλημμυρίζει από ζωή και η ψυχή σου αγάλλεται.-

Δεν υπάρχουν σχόλια: