Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός

Γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης για τους Αγίους Κοσμά και Δαμιανό:

Tρεις είναι αι συζυγίαι των Aγίων Aναργύρων, Kοσμά και Δαμιανού. Kαι αι τρεις ωνομάζοντο με τα αυτά ονόματα. Ήγουν εκαλούντο Kοσμάς και Δαμιανός. Kαι όλοι την αυτήν ιατρικήν τέχνην εμεταχειρίζοντο. Kαι όλοι ομοίως Aνάργυροι εκαλούντο.

Kαι η μεν πρώτη συζυγία του Kοσμά και Δαμιανού, ήτον υιοί Θεοδότης, μιάς ευλαβούς και χριστιανής γυναικός. Oίτινες εν ειρήνη εκοιμήθησαν, και ενταφιάσθησαν εις ένα τόπον καλούμενον Φερεμάν 1.
H δε δευτέρα συζυγία του Kοσμά και Δαμιανού, διέτριβον εις την Pώμην, έχοντες ένα διδάσκαλον κακόγνωμον και φθονερόν. O οποίος αναβιβάσας αυτούς με δόλον επάνω εις ένα βουνόν, τάχα διά να συμμαζώξουν βότανα, εκεί ο αλιτήριος εφόνευσεν αυτούς με τας πέτρας 2.
H δε τρίτη συζυγία του Kοσμά και Δαμιανού, των οποίων η μνήμη γίνεται (την 17ην Οκτωβρίου), ήτον από την Aραβίαν. Oύτοι λοιπόν μεταχειριζόμενοι την ιατρικήν, επήγαιναν εις κάθε πόλιν και χώραν, και ιάτρευαν χωρίς αργύρια τους ασθενείς. Kαι με την πρόφασιν αυτήν της ιατρικής, εκήρυττον εις τους απίστους την πίστιν του Xριστού.



ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. H πρώτη συζυγία αύτη των Aναργύρων, εορτάζεται χωριστά εις την πρώτην του Nοεμβρίου.

2. H δευτέρα αύτη συζυγία των Aναργύρων, εορτάζεται χωριστά εις την πρώτην του Iουλίου. Όθεν οι ζωγράφοι, όταν ιστορούν αυτούς, πρέπει να επιγράφουν εις τας εικόνας των, ποία συζυγία είναι, προς διάκρισιν. Πρέπει δε και να ιστορούν αυτούς διαφορετικούς κατά τον χαρακτήρα του προσώπου. Σημείωσαι δε, ότι ο εκ του Iερού Kοινοβίου Pωσσικού ελλογιμώτατος κυρ Bενέδικτος, συνέθετο κανόνα εις άπαντας τους Aγίους Aναργύρους.


(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)
Πηγή: www.snhell.gr/references/synaxaristis/search.asp?id=1698

Για τους εξ Ασίας Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό τους υιούς της Θεοδότης ο Άγιος Νικόδημος γράφει:

Oύτοι οι Άγιοι είχον το γένος από την γην της Aσίας, ήτοι της Aνατολής, υιοί όντες γονέων φιλαρέτων και ευσεβών, από τους οποίους η μήτηρ των ωνομάζετο Θεοδότη, ήτις αφ’ ου έμεινε χήρα από άνδρα, εμεταχειρίζετο πολιτείαν ενάρετον. Όθεν με το παράδειγμά της, εδίδαξε και τους υιούς της τούτους κάθε είδος τελείας αρετής. Oύτοι λοιπόν έμαθον μεν και κάθε άλλην επιστήμην, αφήσαντες δε τας άλλας, ηγάπησαν την ιατρικήν, και με αυτήν ιάτρευον κάθε νόσον, ήτοι κάθε ασθένειαν πολυχρόνιον, και κάθε μαλακίαν, ήτοι κάθε ασθένειαν ολιγοχρόνιον. Kαι όχι μόνον ανθρώπους εθεράπευον, αλλά και τα άλογα κτήνη. Aνάργυροι δε ωνομάσθησαν, διατί δεν επήραν ποτέ από τινα ασθενή αργύριον, διά μισθόν και πληρωμήν της ιατρείας των. Έτζι λοιπόν καλώς διαπεράσαντες την ζωήν τους, εν ειρήνη ετελειώθησαν. Tα δε τίμια αυτών λείψανα ενταφιάσθησαν εις ένα τόπον, ονομαζόμενον Φερεμάν. (O κατά πλάτος Bίος αυτών ευρίσκεται εις τον Nέον Θησαυρόν.)

Παρακλητικός Κανών εις τους Αγ. Αναργύρους Κοσμάν και Δαμιανόν
Πηγή: www.scribd.com/doc/17224638/-

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

Η Εορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου και ο συνεορτασμός με την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου



Καθώς αναφέρεται στον Μεγάλο Συναξαριστή η γιορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου απαριθμείται στις γιορτές, πού θεσπίστηκαν προς τιμήν των Θεομητορικών αμφίων. Μεταξύ αυτών είναι η κατάθεση της Τιμίας Εσθήτος (2 Ιουλίου) και η κατάθεση της Τιμίας Ζώνης (31 Αύγουστου).


Το ιστορικό της γιορτής: Η καθιέρωση της γιορτής έλαβε υπόψη, ως υπόθεση και αφορμή, την εμφάνιση της Θεομήτορος σε όραμα μέσα στο ναό των Βλαχερνών της Κωνσταντινούπολεως την εποχή του Λέοντος του Σοφού (886-911). Το όραμα αυτό ή την οπτασία είδαν δύο Μοναχοί, ο όσιος Ανδρέας, ο δια Χριστόν σαλός, και ο φίλος του Επιφάνιος.

Το βίο του Αγ. Ανδρέου και τη γιορτή της Σκέπης της Θεοτόκου γνωρίζουμε από δύο ιστορικές πηγές: Ο συγγραφέας του βίου του Αγ. Ανδρέου, στην ελληνική γλώσσα, ονομάζεται Νικηφόρος και ήταν πρεσβύτερος της μεγάλης Εκκλησίας της Αγίας του Θεού Σοφίας, ο οποίος γνώριζε προσωπικά τον Ανδρέα [Νικηφόρου (πρεσβύτερος Κων/λεως), περί του βίου του Αγ. Ανδρέου του δια Χριστόν σαλού, M PG. 111, 628-888].

Ο δεύτερος συγγραφέας είναι ο Ρώσος Θεολόγος-Αγιολόγος Σέργιος, αρχιεπίσκοπος Βλαδίμηρου, ο οποίος έγραψε ειδική μελέτη και τη δημοσίευσε σε ρωσικό περιοδικό «Στράννικ» με τον τίτλο: Ο Άγιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός και η εορτή της Σκέπης της Θεομήτορος. [Σεργίου, αρχιεπισκόπου Βλαδίμηρου, ο Άγιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός και η εορτή της Σκέπης της Θεομήτορος, περ. Στράννικ, τεύχη Σεπτ.-Δεκ. 1898 (ρωσ.) Acta SS, Μαίου VI, σ. 4-111]. Ο Σέργιος εξετάζει και ερευνά το βίο του Αγ. Ανδρέου και αποδεικνύει ότι η οπτασία της Θεοτόκου στους Μοναχούς έγινε πιθανώς κατά το β τέταρτο του Γ’ αιώνα, λίγο χρονικό διάστημα προ της κοιμήσεως του Αγ. Ανδρέου (936).

Στο κεφ. 24 του βίου του Αγ. Ανδρέου αναφέρεται το γεγονός της οπτασίας της Θεοτόκου.

Στο ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου Βλαχερνών Κωνσταντινουπόλεως ετελείτο ολονύκτιος αγρυπνία και οι παρευρισκόμενοι πιστοί με ύμνους και προσευχές δοξολογούσαν τον Θεό. Κατά τη διάρκεια της αγρυπνίας και περί την τετάρτη ώρα της νυκτός, οι άγιοι Ανδρέας και Επιφάνιος είδαν μεγαλοπρεπή γυναίκα να προχωρεί από την ωραία πύλη με συνοδεία αγγελικών Δυνάμενων, προφητών (Ιωάννης ο Πρόδρομος), αποστόλων (Ιωάννης Θεολόγος) και αγίων. Πολλοί άγιοι προπορεύονταν με λευκές στολές ψάλλοντες ιερούς ύμνους. Η γυνή αυτή γονάτισε και με δάκρυα στα μάτια προσευχόταν για πολύ χρονικό διάστημα. Μετά προχώρησε προς το θυσιαστήριο και προσευχήθηκε για το λαό, ο οποίος ήταν συγκεντρωμένος στο ναό. Κατόπιν έβγαλε το ωμοφόριον (το μαφόριον) πού είχε στο κεφάλι της και σκέπασε τον παρευρισκόμενο λαό.

Οι Μοναχοί έβλεπαν υπεράνω του λαού το εκτεταμένο μαφόριο της Θεοτόκου, το ΟΠΟΥ έλαμπε, ως αστραπή, και ήταν ένα σημείο της παρουσίας της Θεομήτορος. Μετά την αναχώρισή της η Θεοτόκος πήρε μαζί της το μαφόριο και άφησε στη θέση του τη χάρη του Θεού να προστατεύει το λαό Του.

Την εποχή εκείνη, ως είναι γνωστό, οι Χριστιανοί στο Βυζάντιο αντιμετώπιζαν τις επιβουλές των Αγαρηνών. Όταν νίκησαν τις εχθρικές αυτές δυνάμεις γιόρτασαν τη γιορτή της Σκέπης της Θεοτόκου, εκφράζοντες την ευγνωμοσύνη τους για τη βοήθεια και την προστασία της.

Έκτοτε καθιερώθηκε στην Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία την 1η Οκτωβρίου η γιορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου. Την 1η Οκτωβρίου, επίσης, θεσπίστηκε τον IB αιώνα να γιορτάζεται η μεγάλη γιορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου και στην Ρωσία. Η μετάθεση της γιορτής της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου από την 1η Οκτωβρίου στην 28η Οκτωβρίου έγινε το 1952. Η σχετική εγκύκλιος 701/31-10-1952 της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος αναφέρει τα εξής:

«Προς τους Σεβασμιωτάτους Ιεράρχας της Εκκλησίας της Ελλάδος


Η Ιερά Σύνοδος εν τη συνεδρία αυτής της 21ης λήγοντος μηνός ήκουσε του Μακαριωτάτου Προέδρου αυτής εισηγουμένου, πως η εορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου, αγομένη τη 1η Οκτωβρίου, συμπανηγυρίζεται τη 28η αυτού, εν συνδυασμώ προς την κατ’ αυτήν την ημέραν τελουμένην Εθνικήν εορτήν, δεδομένου ότι το Έθνος ημών ανέκαθεν συνέδεσε τα μεγάλα αυτού εθνικά γεγονότα μετά θρησκευτικών εκδηλώσεων, και δη και μάλιστα εορταστικώς απέδωκε τα ευχαριστήρια αυτού εις την Υπέρμαχον Στρατηγόν, την αείποτε προστατεύσασαν και σωτηρίω σκέπη σκεπάσασαν το ευσεβές των Ελλήνων Γένος.»

Ο Ελληνισμός και ο Χριστιανισμός αναγνωρίζεται μέσα από το περιεχόμενο της Εγκυκλίου, ότι ήταν πάντοτε στενά συνδεδεμένοι. Η Ορθοδοξία δίδαξε και δώρησε στον Ελληνισμό την πίστη και την αγάπη προς τον Θεό και προς τον άνθρωπο. Ο Ελληνισμός προσέφερε το πνεύμα και τις ιδέες για τις αξίες της ζωής και οργάνωσε με μεγαλύτερη δικαιοσύνη την κοινωνική ζωή. Ιδιαίτερα η συνάντηση Ορθοδοξίας και Ελληνισμού υπήρξε το μέγα αγαθό της ανθρώπινης ζωής, στην ελευθερία. Οι άνθρωποι ελεύθεροι από εχθρικές δυνάμεις και κυριαρχικές εξουσίες δημιουργούν τα έργα του πολιτισμού και της ειρήνης. Γι’ αυτή την ελευθερία αγωνίζονταν οι Έλληνες στη Βυζαντινή εποχή, στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο του 1940, αλλά και σήμερα έναντι των προβλημάτων και των κινδύνων της παγκοσμιοποίησης.

Χρέος και καθήκον όλων των Ελλήνων σήμερα είναι να διαφυλάξουμε και να διατηρήσουμε την ορθόδοξη παράδοσή μας. Πρωτεύοντα ρόλο στον αγώνα αυτό και στην προσπάθεια μας παίζει το πρόσωπο της Θεοτόκου. Γιατί η Παναγία με τη χάρη, την ικεσία και την πρεσβεία της ενδυναμώνει τους πιστούς στον πνευματικό τους αγώνα κατά της αμαρτίας. Όσοι καταφεύγουν με πίστη σ’ αυτή αντλούν δύναμη και εξουδετερώνουν τους ορατούς και αόρατους εχθρούς, πού απειλούν τη ζωή τους.

Η ορθόδοξη παράδοσή μας, όπως είναι γνωστό, εκφράζεται κατεξοχήν στην εκκλησιαστική λατρεία. Οι ειδικοί ερμηνευτές τονίζουν ότι στο περιεχόμενο της εκκλησιαστικής λατρείας, εξυμνείται η θέση της Θεοτόκου μέσα στο σχέδιο της θείας οικονομίας για τη σωτηρία των ανθρώπων.

Η Εκκλησία μέσω της λατρείας προβάλλει το πρόσωπο της Παναγίας, ως πρότυπο, για να μιμηθούν οι πιστοί την καθαρότητα και την αγνότητα του βίου της καθώς και την αρετή της ταπείνωσης και υπακοής στο θέλημα του Θεού. Σημειώνουμε ότι οι πιστοί έχουν μεγάλη πνευματική ωφέλεια στη ζωή τους από το περιεχόμενο των εκκλησιαστικών ύμνων και ιδιαίτερα από τους ύμνους, πού αναφέρονται στο πρόσωπο της Παναγίας.

Αναφέρω ένα ερμηνευτικό σχόλιο στον Ακάθιστο Ύμνο ενός πιστού ερμηνευτή, στο οποίο τονίζεται η πνευματική ωφέλεια και η εποικοδομητική σπουδαιότητα των ύμνων:

Ο Ακάθιστος Ύμνος αποτελεί σπάνιο σε δύναμη και ομορφιά κομμάτι της εκκλησιαστικής μας ποιήσεως, στο οποίο ιδιαίτερα αρέσκεται η ευσεβούσα καρδία της Ορθοδοξίας και στο οποίο το Έθνος ψαύει τη συνείδηση του και αφουγκράζεται τους ιστορικούς του παλμούς.

Και τελειώνοντας αναφέρω στίχους από τη Δ’ Στάση των Χαιρετισμών, οι οποίοι εξυμνούν το πρόσωπο της Θεοτόκου ως εξής:

Χαίρε, δι ης εγείρονται τρόπαια, χαίρε, δι ης εχθροί καταπίπτουσι.

Το άρθρο είναι του κ. Γεωργίου Παπατζανάκη, Δρος Θεολογίας 
Αναδημοσίευση από το περιοδικό ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2007

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009

Η ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

Εφημερίδα "Η Αλήθεια":
Η ΤΟΠΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Να προσφέρουμε έργα και υποδομές, τονίζει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ιερέων

Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΧΙΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ, ΛΕΕΙ Ο ΑΡΧ. ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ
22/10/2009

Τη συνεργασία Εκκλησίας και Πολιτείας για την αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας με τη δημιουργία ενός ταμείου εκκλησιαστικής πρόνοιας πρότεινε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος στη σχετική εισήγησή του ενώπιον της Ιεράς Συνόδου την περασμένη Πέμπτη. Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Χίου κ.κ. Διονύσιος μετέχει της Ιεράς Συνόδου όπως οι μητροπολίτες όλης της χώρας πλην Δωδεκανήσου και Κρήτης που υπάγονται στο Πατριαρχείο. Σε επικοινωνία μας με τα γραφεία της Μητροπόλεως ο Αρχιερατικός Επίτροπος π. Δημήτριος Γιόμελος σημείωσε ότι η Μητρόπολη της Χίου αποτελεί παράδειγμα για όλη την Ελλάδα, θυμίζοντας τις δωρεές που έχει κάνει ξεκινώντας από τον Οίκο Αγάπης όπου τώρα φιλοξενείται το Διονυσίειο Οικοτροφείο, το «Διονυσίειον» Ενιαίο εκκλησιαστικό Λύκειο Β. Αιγαίου, και καταλήγοντας στην πρόσφατη δωρεά του οικοπέδου όπου θα ανεγερθεί το Λύκειο στη Βόρεια πλευρά της πόλης. Αναλυτικά οι παραχωρήσεις που έχει πραγματοποιήσει ο Σεβασμιότατος κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του περιλαμβάνονται σε ένα πολυσέλιδο φαξ που στάλθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Χίου. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ο χώρος για την απόρριψη απορριμμάτων, για την ανέγερση Εργατικών Κατοικιών, δωρεές σε παιδικούς σταθμούς, για την ανέγερση του ΚΤΕΟ, για την κατασκευή χώρων άθλησης, για τη Δημοτική Λαχαναγορά, για τη δημιουργία Στρατοπέδου, Δημοτικού Κοιμητηρίου ακόμη και άλσους στο Αίπος.


Για το ίδιο θέμα ζητήσαμε και την άποψη του Συνδέσμου Κληρικών και συγκεκριμένα του Προέδρου του π. Γεώργιου Κωνσταντίνου ο οποίος συμφώνησε με τη θέση του Αρχιεπισκόπου. Αρχικά διευκρίνισε ότι «είναι μια πλάνη ότι όλες οι εκκλησίες έχουν μεγάλη περιουσία. Υπάρχουν και εκκλησίες που μόλις τα βγάζουν πέρα. Πρέπει να υπάρχει μια εσωτερική αλληλεγγύη που πρέπει να επιδείξουν οι πιο πλούσιες μητροπόλεις, ενορίες και μονές προς τις πιο φτωχές. Αυτή η εσωτερική αλληλεγγύη έγκειται στην οικονομική βοήθεια για ό,τι καλό θέλει να πράξει η μικρότερη οικονομικά».

Ο π. Γεώργιος Κωνσταντίνου θεωρεί ότι πρέπει η αξιοποίηση της περιουσίας της Εκκλησίας να γίνει προς την κατεύθυνση δημιουργίας προνoιακών έργων με σύγχρονες προδιαγραφές, ανταποκρινόμενη στις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας. Πρότασή του είναι ο σχεδιασμός αυτών των έργων να γίνει από κοινού με την Πολιτεία αλλά να τα υλοποιήσει η εκκλησία. «Να έχει το θάρρος και τη δύναμη να προΐσταται καλών έργων». Ωστόσο διευκρίνισε ότι «πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στο να σπαταλάται ή να χαρίζεται η εκκλησιαστική περιουσία όταν μάλιστα εκείνος που τη διαχειρίζεται δεν είναι εκείνος που τη συγκέντρωσε».

Ερωτώμενος για τον «Οίκο Αγάπης» σημείωσε ότι είναι καλό να δίνεται κάτι για το κοινωνικό σύνολο, ωστόσο είναι πρόβλημα να βαλτώνει και μετά να γίνονται έρανοι για να λειτουργήσει. «Η Εκκλησία πρέπει να έχει πρόγραμμα σε αυτή τη συνεργασία με το κράτος και να λειτουργεί το ίδρυμα ιδίοις εξόδοις. Σημασία έχει η αξιοποίηση της περιουσίας. Αν είναι να κάνουμε κάτι και να το χρηματοδοτεί το κράτος, ας το κάνει το κράτος». Παράλληλα ο π. Γ. Κωνσταντίνου σημείωσε τη δυνατότητα που έχει η Εκκλησία να κινητοποιεί την εθελοντική προσφορά και δράση. Φυσικά η στελέχωση τέτοιων ιδρυμάτων θα πρέπει να γίνεται - σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συνδέσμου Κληρικών - με αξιοκρατικά κριτήρια από εξειδικευμένο προσωπικό.

Τη διαφωνία του εξέφρασε ο π. Γεώργιος Κωνσταντίνου για το γεγονός ότι «η Μητρόπολη χαρίζει οικόπεδα εξ ονόματος των εκκλησιών. Έτσι εξαφανίζεται η προσωπικότητα των ιερέων και των επιτρόπων». «Δεν αντιλέγω στις απόλυτες ανάγκες παραχωρήσεων αλλά να γίνονται αφού καλύπτονται πρώτα οι ανάγκες της κάθε ενορίας, ώστε να μπορεί να πραγματοποιεί το πολυποίκιλο έργο της» σχολίασε ο π. Γεώργιος Κωνσταντίνου.

Για την υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδιασμού σαν αυτόν που προτείνει ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, χρειάζεται σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συνδέσμου Κληρικών Χίου ένα κατάλληλο επιτελείο που να έχει όρεξη για δουλειά, να μην έχει γραφειοκρατικό πνεύμα και να έχει τις κατάλληλες μορφωτικές προϋποθέσεις, με σκοπό να μπορεί να αντιληφθεί τα μηνύματα των καιρών. Θεωρώντας ότι η Μητρόπολη δεν έχει αντιληφθεί τα μηνύματα των καιρών ο π. Γεώργιος Κωνσταντίνου σχολίασε ότι: «Πρέπει να δούμε εξ αρχής τον τρόπο της φιλανθρωπίας ο οποίος μέχρι τώρα βασιζόταν στη διανομή ποσών τα οποία κατά το μεγαλύτερό τους μέρος προέρχονται από αναγκαστικές εισφορές των ενοριών και εισπράξεις του προσκυνήματος της Αγ. Μαρκέλλας. Ο τόπος έχει ανάγκη από έργα και υποδομές στα οποία μπορεί να συμβάλλει αποτελεσματικά η Εκκλησία ώστε να είναι σύμφωνα τα έργα της με τον ευαγγελικό λόγο.»

Μετά την κριτική που άσκησε έμμεσα ή άμεσα στην Μητρόπολη για τα θέματα της εκκλησιαστικής περιουσίας και της φιλανθρωπίας, διευκρίνισε ότι «δεν ισοπεδώνει αυτό που έχει γίνει». Γενικά σχολίασε ότι τα θέματα της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι «επώδυνα όταν μάλιστα γίνονται σε περιόδους με μεγάλα οικονομικά προβλήματα που απασχολούν το λαό».

Συνεκτιμώντας την κρίση ο π. Γεώργιος Κωνσταντίνου κατέληξε λέγοντας ότι το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας πρέπει να το «δούμε με τη σωφροσύνη που το είδε ο Αρχιεπίσκοπος και η Ιερά Σύνοδος».

Ευγ. Κ.

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Συνέντευξη του προέδρου του Συνδέσμου στο "Ράδιο Αλήθεια"


Γράφει η εφημερίδα "Η Αλήθεια":

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

«Δεν είναι δυνατόν ο Μητροπολίτης να είναι διακοσμητικό στοιχείο»
Ο «ΕΞΑΨΑΛΜΟΣ» ΤΟΥ πατ. Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
21/10/2009

Είναι γνωστός ο δρόμος που παίρνει το μπουρουρισμένο νερό… Όσοι προέβλεψαν ότι η γνωστή «ιερή διαμάχη» θα κοπάσει έκαναν λάθος.


Εκτός των προβλημάτων των ιερέων είναι καθαρό ότι τοπικά συγκρούονται πλέον δύο τάσεις: αυτή που βολεύεται με το ρόλο του… ψάλτη – ιερέα και αυτή που αγωνιά να εκφράσει τον ιερέα – λειτουργό.

Όλα όσα είδαμε και θα δούμε αυτό έχουν ως υπόβαθρο, ακόμα κι αυτά που «έξω απ’ τα δόντια» είπε σε συνέντευξή του στο «Ράδιο Αλήθεια» ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Κληρικών, ο οποίος θέλει δε θέλει να εξάγει την κρίση βάζει την Ιερά Σύνοδο απέναντι των ευθυνών της. Διακοσμητικός Μητροπολίτης μπορεί να υπάρξει (στην ιστορία της εκκλησίας υπήρξαν και στα τελευταία στάδια του… Αλτσχάιμερ), Μητροπολίτης, όμως, που καταγγέλλεται ως τέτοιος απ’ τους ιερείς του δεν μπορεί να σταθεί ούτε μία ώρα.

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Κληρικών Χίου, πατέρας Γεώργιος Κωνσταντίνου, για πρώτη φορά από την ίδρυση του συνδέσμου και τις κατά καιρούς βολές προς το περιβάλλον του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Χίου κ.κ. Διονυσίου, καταφέρεται εναντίον της τοπικής αρχής της εκκλησίας, ζητώντας από τον ίδιο να ασκεί τα καθήκοντά του όχι τυπικά αλλά ουσιαστικά.

Μετά και την τελευταία ανακοίνωση του συνδέσμου, που νηφάλια ύστερα από την παρέλευση σημαντικού διαστήματος από την επιστολή των αρχιερατικών επιτρόπων, η οποία είχε κινηθεί στο πνεύμα «δεν δικαιούσθε να ομιλείτε», σε συνέντευξή του στο Ράδιο – ΑΛΗΘΕΙΑ, μίλησε σε έντονο ύφος κατά των τακτικών που ακολουθήθηκαν με στόχο να τορπιλίσουν όχι μόνο τη δυναμική του συνδέσμου αλλά ακόμη κι αυτό το συνέδριο που διοργάνωσε. Για μια ακόμη φορά διευκρίνισε ότι στόχος τους δεν είναι να ασκήσουν αντιπολίτευση στο Μητροπολίτη και στη διοίκηση, αλλά να βοηθήσουν στο έργο της Μητρόπολης, η οποία κατά τα λεγόμενά του, δε φαίνεται να το επιδιώκει ασχολούμενη με τυπικά πράγματα. Ο πατέρας Γεώργιος επανέλαβε ότι στη δεδομένη δημιουργηθείσα κατάσταση το λόγο πια έχει ο Σεβ. Μητροπολίτης, δηλώνοντας ότι εκείνοι θα συνεχίσουν τη δράση τους, ότι δεν έχει καμφθεί το ηθικό τους παρά την καταδίωξη που υφίστανται, ότι δρουν – προς το παρόν - εντός των ορίων της Μητροπόλεως, ενώ συμπλήρωσε με νόημα ότι «όταν το πρόβλημα φύγει από εδώ δεν το κρατάει πια κανένας».

Αντί του συνεδρίου… σε κηδεία

Η πικρία του προέδρου του Συνδέσμου Κληρικών είναι εμφανής για τη στάση που τήρησε ο Δεσπότης στο συνέδριο που διοργάνωσαν πρόσφατα:

«Για πρώτη φορά στην ιστορία του νησιού βγήκε ανακοίνωση από τη Μητρόπολη για το πού βρίσκεται ο μητροπολίτης – δεν έχει ξαναβγεί ποτέ ανακοίνωση, αν και ο μητροπολίτης φεύγει συχνά για την Αθήνα ….

…Μετά βρέθηκε ο Μητροπολίτης, εν μέσω του συνεδρίου, να συμμετέχει σε δύο μυστήρια εδώ στη Χίο, σε μια κηδεία και σ’ένα γάμο και να μη στείλει ούτε έναν αντιπρόσωπο να καλωσορίσει στη Χίο – ως όφειλε – τους ανθρώπους οι οποίοι έκαναν τον κόπο να έρθουν εδώ να μας προσφέρουν λίγο από τις επιστημονικές τους γνώσεις και να δοθεί και το έναυσμα στους ιερείς του νησιού και στους ανθρώπους να παρακολουθήσουν ένα τέτοιο συνέδριο, το οποίο συνέβαλε πολύ στην πνευματική καλλιέργεια όσων το παρακολούθησαν. Αυτά λένε πολλά. Είδατε τότε που ο τύπος έγραψε ότι στήνονται γέφυρες, ότι υπάρχει μια μοναδική πνευματική ευκαιρία ενότητας… Αν λοιπόν ο πατέρας, αυτός που είναι υπεύθυνος για την ενότητα, δεν την υπηρετεί, όλα τα άλλα -«είναι όλοι τους παιδιά μου», «τους αγαπώ όλους»- είναι κενά λόγια .

Προφανώς έχουν καταλυτική επίδραση στις αποφάσεις του όλοι όσοι αποτελούν το περιβάλλον του, αλλά δεν είναι δυνατόν ο Μητροπολίτης να είναι διακοσμητικό στοιχείο. Πρέπει να ασκεί τη διοίκηση, να κρατεί τα ηνία, πρέπει να είναι παρών».

«Τον θέλουμε κανονικό επίσκοπο»

Πόσο σήμερα, με όσα έχουν ειπωθεί εκατέρωθεν, μπορεί να υπάρξει γέφυρα συνεννόησης και συνεργασίας;

Το ερώτημα τέθηκε στον πατέρα Γεώργιο Κωνσταντίνου, ο οποίος άμεσα υπέδειξε το Μητροπολίτη, ως τον έχοντα τον πρώτο λόγο στην παρούσα φάση, αφήνοντας όμως αρκετές αιχμές για τη μέχρι τώρα στάση του:

«Είναι στο χέρι του Μητροπολίτη. Εκείνος έρχεται στη Χίο, βλέπει εκείνους που θέλει να δει, πηγαίνει στα πανηγύρια που θέλει, τον δεξιώνονται και αναχωρεί και πάλι. Κάνει τυπικά τα καθήκοντά του. Να τον δούμε εμείς δε γίνεται, ούτε κάνει ιερατικές συνάξεις για να καλέσει τους ιερείς του – που είμαστε δικοί του ιερείς, είμαστε του Διονυσίου ιερείς – να μας καλέσει να δει το πρόσωπό μας αν έχει αλλάξει λίγο. Μπορεί και μας τα χρόνια να έχουν αποτυπώσει πάνω μας κάτι, γιατί δεν είμαστε τα χθεσινά παιδιά, είμαστε σε μια ανδρική πλέον ηλικία και αύριο θα αρχίσουμε κι εμείς να ασπρίζουμε, εκτός αν δε θέλει να μας βλέπει ο Μητροπολίτης, ή αν του είναι περιττό. Αν βλέπει έναν κύκλο ανθρώπων που τον ικανοποιούν και όσους δεν τον ικανοποιούν τους αφήνει στο περιθώριο. Εμείς θέλουμε να βλέπουμε το Μητροπολίτη γιατί αυτός είναι ο κανονικός επίσκοπος της Χίου και δεν έχουμε καμία αντίρρηση σ’ αυτό. Θέλουμε να ασκεί τη διοίκηση, θέλομε να μας ποιμαίνει, θέλομε να διευθύνει εκείνος τα πράγματα και όχι άλλοι εξ ονόματός του και θέλομε να κάνει ιερατικές συνάξεις, για να μη φτάνουμε στο κατάντημα, όπως με την περίπτωση της τέλεσης μυστηρίων στα εξωκκλήσια - μιας εγκυκλίου της οποίας το θέμα θα μπορούσε να λυθεί σε λίγο καιρό ομοιόμορφα και χωρίς να παρεξηγηθεί τόσος κόσμος - να δημιουργηθούν τεράστια προβλήματα, που διήρκεσαν δύο χρόνια για να πάρουν μια σαφής απάντηση από την Ιερά Σύνοδο. Ηταν ένα απλούστατο θέμα που μπορούσε να λυθεί με μια ιερατική σύναξη και μ’ ένα γράμμα στην Ιερά Σύνοδο από την πρώτη στιγμή που εξεδόθη».

«Υπόγειες διαδρομές»

Ο σύνδεσμος αλλά και η διοργάνωση του συνεδρίου για τους κολλυβάδες, όπως προκύπτει από τα λεγόμενα του πατέρα Γεώργιου, περνούν από συμπληγάδες, αφού κάποιοι κινήθηκαν υπογείως για να δυναμιτίσουν την προσπάθεια:

«Μιλάμε, συνεργαζόμαστε και συμπάσχουμε στα προβλήματά μας. Και με τους άλλους αδελφούς που δεν είναι στο σύνδεσμο – γιατί εμείς ποτέ δε βάλαμε χώρισμα ανάμεσα στο «οι δικοί μας» και «οι δικοί τους» - αυτά δεν επιτρέπονται για ορθόδοξους ανθρώπους, πολύ περισσότερο για κληρικούς. Η καλή κουβέντα, ο καλός λόγος, η συμπαράσταση, η αδελφοσύνη, πρέπει να αναπτυχθούν ανάμεσα στον ιερό κλήρο, για να αποδείξουμε ότι αυτά που κηρύττουμε στην εκκλησία τα εφαρμόζουμε πρώτοι εμείς. Οι υπόγειες διαδρομές δεν αφορούν μόνο τα μέλη μας που δέχονται οχλήσεις – κι εγώ προσωπικά και άλλα μέλη του συνδέσμου και του διοικητικού συμβουλίου – με διάφορους τρόπους. Πολλούς τρόπους βρίσκει κάποιος που έχει στη διάθεσή του εξουσία και χρήμα να πλήξει ανθρώπους που διαφωνούν μαζί του, αλλά και επαγγελματίες που βοήθησαν το σύνδεσμο – ας πούμε στη διαδικασία του συνεδρίου του – δηλαδή απαξιώνεται κάθε ένας ο οποίος έχει καλή σχέση με το σύνδεσμο ή και άνθρωποι που έγραψαν κάτι σχετικό για το σύνδεσμο απαξιώθηκαν ή τους έγινε προσβολή κ.λπ.»

Ειδικότερα για το συνέδριο ανέφερε ότι «έγιναν πολλές παρεμβάσεις, μειώθηκε και ο αριθμός των ομιλητών, είχαμε παντοειδείς παρεμβάσεις. Όλα αυτά τα κρατάμε…»

«Δεν είμαστε ζώα»

Όπως αναφέρει ο σύνδεσμος στην ανακοίνωσή του, έτσι και στη συνέντευξή του στο Ράδιο – ΑΛΗΘΕΙΑ, ο Πρόεδρός του επισήμανε ότι «δεν μπαίνουν στη μάντρα»:

«Θέλουμε αύριο τα παιδιά να καμαρώνουν για μας και να μη λένε ότι είμαστε ζώα που τα βάλαν σε μια μάντρα – αυτό γράψαμε και στο χαρτί και δεν είναι λόγος δικός μου, αλλά ενός πιο σεβάσμιου προσώπου που τον αποδεχτήκαμε. Δεν είμαστε ζώα να μας πάρει κάποιος από το λουρί και να μας βάλει μέσα. Μπορεί άλλοι παπάδες μέσα στη Χίο να το έχουν αποδεχτεί αυτό και να έχουν επηρεάσει και τους συνεργάτες τους - δηλαδή ό,τι πει ο δεσπότης είναι σωστό, και ό,τι πουν οι περί τον Δεσπότη είναι σωστότερο, γιατί έχουν και τον τρόπο να μας το επιβάλλουν. Ήρθε η ώρα μέσα στο 2009 – 2010, στην τρίτη χιλιετηρίδα, αυτό να το ανατρέψουμε».

Τυπικό και όχι ουσιαστικό το έργο της Μητρόπολης

Το παραπάνω κατήγγειλε στη συνέχεια ο πρόεδρος το Συνδέσμου Κληρικών, λέγοντας:

«Θα ήταν καλό η μητρόπολη να χρησιμοποιήσει αυτό το Σύνδεσμο και όχι να τον καταδιώκει. Αν το εννοούσε, μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα παιδιά της προς το καλό και το συμφέρον. Φαίνεται η Μητρόπολη δε θέλει να κάνει έργο, φαίνεται η Μητρόπολη θέλει να γεμίζει μόνο το βιβλιαράκι, αυτό που εκδίδει κάθε χρόνο με τυπικά πράγματα».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξής του αναφερόμενος στη δράση των αρχιερατικών επιτρόπων τόνισε:

«Τυπικές είναι οι θέσεις. Εμείς δεν τους έχουμε δει πουθενά. Παρ’ ότι οι ίδιοι στις ενορίες τους μπορεί να προσφέρουν πολλά αλλά είναι από προσωπικό φιλότιμο και προσωπική αξία, όχι επειδή υπάρχει οργανωμένη πνευματική κίνηση στην Ιερά μας Μητρόπολη. Δεν υπάρχει οργανωμένη πνευματική κίνηση στην Ι. Μητρόπολη Χίου. Τα κατηχητικά γίνονται από κατηχητές που έχουν ζήλο και αγάπη στην εκκλησία και το Χριστό, από ιερείς που έχουν αυταπάρνηση και θέλουν να τα κάνουν, το φιλανθρωπικό έργο γίνεται επίσης μ’αυτόν τον τρόπο κ.λπ. Οργανωμένο κάτι δεν υπάρχει.»

Προς το παρόν… για εσωτερική «κατανάλωση»

Με την παρέμβαση του Προέδρου του Συνδέσμου Κληρικών σίγουρα ανεβαίνουν οι τόνοι στην αντιπαράθεση με το Μητροπολίτη, αφού βάλλεται πλέον ο ίδιος προσωπικά. Πόσο όλα αυτά που λέγονται αποτελούν ζητήματα εσωτερικής κατανάλωσης και δε θα ξεφύγουν από τα όρια της Χίου;

Ο πατέρας Γεώργιος δηλώνει ότι δε θέλουν να βγουν εκτός ορίων. Αναλυτικά σημείωσε:

«Αν χρειαστεί, θα απευθυνθούμε στα ανώτερα εκκλησιαστικά όργανα. Δε χρειάζεται όμως να ξεκινήσουμε εμείς κάτι τέτοιο. Δε θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα πρόβλημα που να ξεπεράσει τα όρια της Μητροπόλεως. Όταν φύγει πια από εδώ δεν το κρατάει κανένας…

…Νομίζω ότι ο λαός της Χίου και όχι μόνο οι στενά εκκλησιαζόμενοι, και οι νέοι άνθρωποι, θέλουν τους ιερείς κοντά τους, θέλουν σύγχρονο λόγο από τους ιερείς, μια εκκλησία βγαλμένη από αγκυλώσεις, φυσικά δεν τους αρέσει ο σκοταδισμός, η ανελευθερία στην έκφραση, δεν τους αρέσει ο φαρισαϊσμός και η υποκρισία. Τους αρέσει ο καθαρός λόγος, η εντιμότητα, η αξιοπρέπεια. Αν εμείς που ντυθήκαμε το τιμημένο ράσο δεν έχουμε αξιοπρέπεια, απεμπολήσουμε την ελευθερία του προσώπου μας και της εκφράσεώς μας προς χάριν του ράσου, τότε δεν μπορούμε να έχουμε την ηθική υπόσταση να πλησιάσουμε ειδικά τη νεολαία, που είναι καθαρή και αυτό απαιτεί από τους ποιμένες της.»

Χρ. Ψ.

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009

ΜΕΤΑΣΥΝΕΔΡΙΑΚΗ... ΣΕΙΣΜΙΚΗ ΔΟΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΚΛΗΡΙΚΩΝ (εφημερίδα "Πολίτης")


Εφημερίδα "Πολίτης" (20/10/09, σελ. 6):

«Δεν θα γίνουμε δουλικοί και οσφυοκάμπτες για να αποκαταστήσουμε τη σχέση μας με τη Μητρόπολη»

ΜΕΤΑΣΥΝΕΔΡΙΑΚΗ... ΣΕΙΣΜΙΚΗ ΔΟΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

Όσοι πίστεψαν ότι η σιωπή συνεπάγεται λήθη, μάλλον έσφαλαν στις εκτιμήσεις τους για τις σχέσεις Μητρόπολης – Συνδέσμου Κληρικών. Ένα μήνα μετά την ολοκλήρωση του Συνεδρίου του, ο Σύνδεσμος επανέρχεται στην αυστηρή κριτική του, με έναυσμα κυρίως τις προτροπές των Αρχιερατικών Εποπτών.
Στη νέα του παρέμβαση για πρώτη φορά ο Σύνδεσμος συνιστά στο περιβάλλον του Μητροπολίτη να μην του αποδίδει ιδιότητες Πάπα, απαγορεύοντας την άσκηση κριτικής στις ενέργειές του. Στην ανακοίνωσή του αναλυτικά αναφέρει:

«Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών στη συνεδρίασή του στις 24/9/ 2009 ανάμεσα σε άλλα θέματα εξέτασε και το θέμα της προόδου των αιτημάτων – προτάσεών μας, που είναι ήδη γνωστά στη Μητρόπολη, στους ιερείς και στη χιακή κοινωνία. Το Δ. Σ. διαπίστωσε ότι καμία ουσιαστική πρόοδος δεν έχει σημειωθεί. Η ευθύνη άλλωστε βαρύνει την Ιερά Μητρόπολη, η οποία τηρώντας αδιάλλακτη στάση κωφεύει.
Η Μητρόπολη αντί απάντησης προσπάθησε να φιμώσει την ελεύθερη φωνή του Συνδέσμου με τη γνωστή από τα Μέσα Ενημέρωσης της Χίου άκαρπη και άτοπη ανταλλαγή επιστολών, δίνοντας την εντύπωση ότι τα επιχειρήματα της Μητρόπολης είναι έωλα, διότι, αφού δεν μπόρεσαν να πλήξουν τη νομιμότητα του Συνδέσμου μας, μιας και στηρί ζεται στο Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας μας, επιχείρησαν να διαβάλουν την κανονικότητά του.
Ακολούθησαν φαιδρά γεγονότα,  που αποτυπώθηκαν δυστυχώς και πάλι στα μέσα ενημέρωσης, αλλά και στο παρασκήνιο ζήσαμε κωμικοτραγικές καταστάσεις στην εναγώνια προσπάθεια της απαξίωσης του Συνδέσμου και του τορπιλισμού του Α΄ Συνεδρίου του, για την πραγματοποίηση του οποίου η 4μελής οργανωτική επιτροπή είχε λάβει την ευλογία του Σεβασμιωτάτου. Αν ο Σύνδεσμος προκληθεί, θα αναφερθεί εκτενώς στα γεγονότα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η δημοσίευση κειμένου, τύπου αποφάσεως συνόδου, στις αρχές του περασμένου Αυγούστου, ότι τάχα κινδυνεύει η ενότητα του ιερού κλήρου και ότι τάχα πλήττεται ο Μητροπολίτης.
Επιπροσθέτως, η προσπάθεια της αυλής του Μητροπολίτη προς αποτροπή της πραγματοποίησης του Συνεδρίου και της επιτυχίας του, απέδειξε πόσο ενδιαφέρονται και εργάζονται για την ενότητα και την πνευματική καλλιέργεια του χιακού κλήρου. Άλλοι έλαμψαν με την παρουσία τους και άλλοι δια της απουσίας τους.
Περαιτέρω, ας σημειωθεί ότι η προσπάθεια απόδοσης του αλάθητου στο πρόσωπο του Μητροπολίτη, με την απαγόρευση της κριτικής των πράξεών του, δεν συνάδει προς το ορθόδοξο χριστιανικό πνεύμα. Μόνον ο Πάπας της Ρώμης διεκδικεί για τον εαυτό του τέτοιο προνόμιο!
Με τη συχνή επίκληση της Αγίας Γραφής, των Ιερών Κανόνων και των Πατέρων, εκείνοι που διαφωνούν με την ελεύθερη φωνή του Συνδέσμου, δεν μπορούν να επιχειρηματολογήσουν εναντίον του αλλά οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι τα παραπάνω, καθόλα ιερά και άγια, μετατρέπονται σε μέτρο κρίσης και για τις δικές τους πράξεις
Ευτυχώς που η σωτηρία της ψυχής μας και του λαού του Θεού δεν θα κριθεί από τους συντάκτες του προγενεστέρου κειμένου, αλλά από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι ο μόνος κριτής των πράξεων όλων μας.
Αναμφισβήτητα για την ενότητα του κλήρου υπεύθυνος και εγγυητής της είναι ο Μητροπολίτης. Μέρος της ευθύνης φέρει και το επιτελείο του, που, όπως φαίνεται, επηρεάζει καταλυτικά τις αποφάσεις του.
Η «ουσιαστική σχέση» με τον Μητροπολίτη χρειάζεται και τα δύο «συμβαλλόμενα» μέρη να έχουν ανάλογη στάση. Δεν βοηθάει σε αυτό ο διαχωρισμός «οι δικοί μου» και «οι άλλοι». Όσο για τη διακήρυξη «είναι όλοι τους παιδιά μου» στην πράξη, με την αδικαιολόγητη αθέτηση της αναγνώρισης του Συνδέσμου που αποτελείται από «παιδιά του», και την απουσία του Μητροπολίτη από το Συνέδριο, η διακήρυξη αυτή δεν βρίσκει την επαλήθευσή της.
Αν οι προϋποθέσεις για την «ουσιαστική σχέση» αυτή, είναι οσφυοκαμψία, δουλικότητα, τυφλή υποταγή – στάσεις ζωής αναξιοπρεπείς για κάθε άνθρωπο – τότε για ποιο λόγο ενδυθήκαμε το τιμημένο ράσο; Φαίνεται ότι έχει χαθεί η επαφή της τοπικής εκκλησιαστικής διοίκησης με το σύγχρονο κόσμο και κάποιοι ζουν την πραγματικότητα άλλων εποχών.
Ο Σύνδεσμος, τόσο στο καταστατικό του, όσο και στην πράξη προσκάλεσε σε ενότητα και απηύθυνε πολλές φορές πρόσκληση για διάλογο, συνεργασία και ειρήνευση, με κορύφωση την ανιδιοτελή απόδοση τιμής στο πρόσωπο του κανονικού Μητροπολίτου Χίου κ. Διονυσίου για τα 30 χρόνια της ποιμαντορίας του στην πρώτη μέρα της διεξαγωγής του Συνεδρίου.
Οι ιερείς δεν είναι άβουλα όντα για να άγονται και να φέρονται σαν τα ζώα στις μάντρες και αν αυτό εννοούν ως «ενότητα» οι συντάκτες του προγενεστέρου κειμένου, τότε έχουν εσφαλμένη κατανόηση του όρου «ενότητα», για το αντίθετο άλλωστε απουσιάζουν οι έμπρακτες εκ μέρους τους αποδείξεις.
Όσο για τα δικαιώματά μας και τις υποχρεώσεις μας, οπωσδήποτε δεν περιμέναμε από τους συμπρεσβυτέρους μας να μας τα υποδείξουν ή να μας τα περιορίσουν, μιας και είμαστε ισότιμα μέλη του αυτού τιμίου πρεσβυτερίου. Άλλωστε τα δικαιώματα καθενός πολίτη αυτής της πατρίδας κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και δεν επιτρέπεται η καταστρατήγησή τους από κανέναν, ακόμα κι αν ο ίδιος ο πολίτης θα ήθελε να τα απεμπολήσει.
Αν η σύσταση και η πορεία του Συνδέσμου έχει κάτι το παράνομο ή το εφάμαρτο και αντικανονικό, υπάρχουν τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας και της Εκκλησίας για να προσβάλουν όσοι έχουν έννομο δικαίωμα την υπόστασή του.
Έντεχνα επιχειρείται να αποδοθεί στο Σύνδεσμο ο σκανδαλισμός του πιστού λαού της Χίου, αλλά η χιακή κοινωνία έχει ήδη βγάλει τα συμπεράσματά της ως προς το σκανδαλισμό, αλλά και τη διαγωγή ενός εκάστου.
Ο χιακός λαός φαίνεται να ανταποκρίνεται θετικά στα αιτήματα και τις προτάσεις του Συνδέσμου, όπως για παράδειγμα:
1) Για διαφάνεια, αξιοκρατία και τήρηση του νόμου στην εκλογή, ανακήρυξη και διορισμό των εφημερίων.
2) Για παροχή δυνατοτήτων επιμόρφωσης του εφημεριακού κλήρου, που θα οδηγήσει και στην ανύψωση του κύρους του.
3) Για ιερατικές συνάξεις που θα λύνουν επιμέρους και γενικά προβλήματα των ενοριών και της Μητροπόλεως και θα βοηθούν να υπάρχει ομοιομορφία στα λατρευτικά, ποιμαντικά και διοικητικά θέματα σε όλη τη μητροπολιτική μας περιφέρεια.
Ο Σύνδεσμος θα συνεχίζει αταλάντευτα την παρουσία και το έργο του, αντιπαρερχόμενος κάθε απειλή και υπόγεια διαδρομή που στρέφεται εναντίον του, υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα του ιερού κλήρου και καταθέτοντας το θετικό του έργο στην χιακή κοινωνία, προωθώντας το όραμά του για μία
ελευθέρα και ζώσα εκκλησία.»

Το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου
Ο Αντιπρόεδρος
Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Κοντός
Ο Γενικός Γραμματέας
Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Πύρρος
Ο Ταμίας
Πρεσβύτερος Δημήτριος Μαρμαράς
Τα Μέλη
Πρωτοπρεσβύτερος Μαρκέλλος Μαλαφής
Οικονόμος Αλέξανδρος Κατσαρός
Οικονόμος Γεώργιος Γεώργαλος

Για μια ελευθέρα και ζώσα εκκλησία... Επανέρχεται δριμύτερος ο Σύνδεσμος Κληρικών (εφημερίδα "Δημοκρατική")


Εφημερίδα "Δημοκρατική":

Για μια ελευθέρα και ζώσα εκκλησία
Επανέρχεται δριμύτερος ο Σύνδεσμος Κληρικών: Η Μητρόπολη προσπαθεί να φιμώσει τη φωνή μας

Διαπιστώνοντας ότι καμία ουσιαστική πρόοδος δεν έχει σημειωθεί στα αιτήματα -προτάσεις που έχει καταθέσει στη Μητρόπολη Χίου το Δ.Σ. του Συνδέσμου Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών, τα επαναφέρει σήμερα μέσω του τύπου, υπογραμμίζοντας ότι «η ευθύνη βαρύνει την Ιερά Μητρόπολη, η οποία τηρώντας αδιάλλακτη στάση κωφεύει.

Η Μητρόπολη αντί απάντησης προσπάθησε να φιμώσει την ελεύθερη φωνή του Συνδέσμου με τη γνωστή από τα μέσα ενημέρωσης της Χίου άκαρπη και άτοπη ανταλλαγή επιστολών, δίνοντας την εντύπωση ότι τα επιχειρήματα της Μητρόπολης είναι έωλα διότι αφού δεν μπόρεσαν να πλήξουν την νομιμότητα του Συνδέσμου μας, μιας και στηρίζεται στο Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας μας, επιχείρησαν να διαβάλουν την κανονικότητά του.
Ακολούθησαν φαιδρά γεγονότα που αποτυπώθηκαν δυστυχώς και πάλι στα μέσα ενημέρωσης, αλλά και στο παρασκήνιο ζήσαμε κωμικοτραγικές καταστάσεις στην εναγώνια προσπάθεια της απαξίωσης του Συνδέσμου και του τορπιλισμού του Α΄ Συνεδρίου του, για την πραγματοποίηση του οποίου η 4αμελής οργανωτική επιτροπή είχε λάβει την ευλογία του Σεβασμιωτάτου. Αν ο Σύνδεσμος προκληθεί θα αναφερθεί εκτενώς στα γεγονότα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η δημοσίευση κειμένου, τύπου αποφάσεως συνόδου, στις αρχές του περασμένου Αυγούστου ότι τάχα κινδυνεύει η ενότητα του ιερού κλήρου και ότι τάχα πλήττεται ο Μητροπολίτης.
Επιπροσθέτως η προσπάθεια της αυλής του Μητροπολίτη προς αποτροπή της πραγματοποίησης του Συνεδρίου και της επιτυχίας του, απέδειξε πόσο ενδιαφέρονται και εργάζονται για την ενότητα και την πνευματική καλλιέργεια του χιακού κλήρου. Άλλοι έλαμψαν με την παρουσία τους και άλλοι δια της απουσίας τους.
Περαιτέρω ας σημειωθεί ότι η προσπάθεια απόδοσης του αλάθητου στο πρόσωπο του Μητροπολίτη με την απαγόρευση της κριτικής των πράξεών του δεν συνάδει προς το ορθόδοξο χριστιανικό πνεύμα. Μόνον ο Πάπας της Ρώμης διεκδικεί για τον εαυτό του τέτοιο προνόμιο!
Με τη συχνή επίκληση της Αγίας Γραφής, των Ιερών Κανόνων και των Πατέρων, εκείνοι που διαφωνούν με την ελεύθερη φωνή του Συνδέσμου, δεν μπορούν να επιχειρηματολογήσουν εναντίον του αλλά οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι τα παραπάνω καθόλα ιερά άγια μετατρέπονται σε μέτρο κρίσης και για τις δικές τους πράξεις
Ευτυχώς που η σωτηρία της ψυχής μας και του λαού του Θεού δεν θα κριθεί από τους συντάκτες του προγενεστέρου κειμένου, αλλά από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι ο μόνος κριτής των πράξεων όλων μας.
Αναμφισβήτητα για την ενότητα του κλήρου υπεύθυνος και εγγυητής της είναι ο Μητροπολίτης. Μέρος της ευθύνης φέρει και το επιτελείο του, που όπως φαίνεται επηρεάζει καταλυτικά τις αποφάσεις του.
Η «ουσιαστική σχέση» με τον Μητροπολίτη χρειάζεται και τα δύο «συμβαλλόμενα» μέρη να έχουν ανάλογη στάση. Δεν βοηθάει σε αυτό ο διαχωρισμός «οι δικοί μου» και «οι άλλοι». Όσο για τη διακήρυξη «είναι όλοι τους παιδιά μου» στην πράξη, με την αδικαιολόγητη αθέτηση της αναγνώρισης του Συνδέσμου που αποτελείται από «παιδιά του», και την απουσία του Μητροπολίτη από το Συνέδριο, η διακήρυξη αυτή δεν βρίσκει την επαλήθευσή της.
Αν οι προϋποθέσεις για την «ουσιαστική σχέση» αυτή, είναι οσφυοκαμψία, δουλικότητα, τυφλή υποταγή - στάσεις ζωής αναξιοπρεπείς για κάθε άνθρωπο - τότε για ποιο λόγο ενδυθήκαμε το τιμημένο ράσο; Φαίνεται ότι έχει χαθεί η επαφή της τοπικής εκκλησιαστικής διοίκησης με το σύγχρονο κόσμο και κάποιοι ζουν την πραγματικότητα άλλων εποχών.
Ο Σύνδεσμος, τόσο στο καταστατικό του, όσο και στην πράξη προσκάλεσε σε ενότητα και απηύθυνε πολλές φορές πρόσκληση για διάλογο, συνεργασία και ειρήνευση με κορύφωση την ανιδιοτελή απόδοση τιμής στο πρόσωπο του κανονικού Μητροπολίτου Χίου κυρίου Διονυσίου για τα 30 χρόνια της ποιμαντορίας του στην πρώτη μέρα της διεξαγωγής του Συνεδρίου.
Οι ιερείς δεν είναι άβουλα όντα για να άγονται και να φέρονται σαν τα ζώα στις μάντρες και αν αυτό εννοούν ως «ενότητα» οι συντάκτες του προγενεστέρου κειμένου, τότε έχουν εσφαλμένη κατανόηση του όρου «ενότητα», για το αντίθετο άλλωστε απουσιάζουν οι έμπρακτες εκ μέρους τους αποδείξεις.
Όσο για τα δικαιώματά μας και τις υποχρεώσεις μας, οπωσδήποτε δεν περιμέναμε από τους συμπρεσβυτέρους μας να μας τα υποδείξουν ή να μας τα περιορίσουν, μιας και είμαστε ισότιμα μέλη του αυτού τιμίου πρεσβυτερίου. Άλλωστε τα δικαιώματα καθενός πολίτη αυτής της πατρίδας κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και δεν επιτρέπεται η καταστρατήγησή τους από κανέναν, ακόμα κι αν ο ίδιος ο πολίτης θα ήθελε να τα απεμπολήσει.
Αν η σύσταση και η πορεία του Συνδέσμου έχει κάτι το παράνομο ή το εφάμαρτο και αντικανονικό υπάρχουν τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας και της Εκκλησίας για να προσβάλουν όσοι έχουν έννομο δικαίωμα την υπόστασή του.
Έντεχνα επιχειρείται να αποδοθεί στο Σύνδεσμο ο σκανδαλισμός του πιστού λαού της Χίου, αλλά η χιακή κοινωνία έχει ήδη βγάλει τα συμπεράσματά της ως προς το σκανδαλισμό, αλλά και τη διαγωγή ενός εκάστου.
Ο χιακός λαός φαίνεται να ανταποκρίνεται θετικά στα αιτήματα και τις προτάσεις του Συνδέσμου όπως για παράδειγμα:
1) Για διαφάνεια, αξιοκρατία και τήρηση του νόμου στην εκλογή, ανακήρυξη και διορισμό των εφημερίων.
2) Για παροχή δυνατοτήτων επιμόρφωσης του εφημεριακού κλήρου, που θα οδηγήσει και στην ανύψωση του κύρους του.
3) Για ιερατικές συνάξεις που θα λύνουν επιμέρους και γενικά προβλήματα των ενοριών και της Μητροπόλεως και θα βοηθούν να υπάρχει ομοιομορφία στα λατρευτικά, ποιμαντικά και διοικητικά θέματα σε όλη τη μητροπολιτική μας περιφέρεια.
Ο Σύνδεσμος θα συνεχίζει αταλάντευτα την παρουσία και το έργο του αντιπαρερχόμενος κάθε απειλή και υπόγεια διαδρομή που στρέφεται εναντίον του, υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα του ιερού κλήρου και καταθέτοντας το θετικό του έργο στην χιακή κοινωνία, προωθώντας το όραμά του για μία ελευθέρα και ζώσα εκκλησία»

Το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου
Ο Αντιπρόεδρος
Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Κοντός
Ο Γενικός Γραμματέας
Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Πύρρος
Ο Ταμίας
Πρεσβύτερος Δημήτριος Μαρμαράς
Τα Μέλη
Πρωτοπρεσβύτερος Μαρκέλλος Μαλαφής
Οικονόμος Αλέξανδρος Κατσαρός
Οικονόμος Γεώργιος Γεώργαλος

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

Πολύμηνη κώφωση της Μητρόπολης ΚΑΜΙΑ ΛΥΣΗ ΣΤΑ ΓΝΩΣΤΑ, ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ (εφημερίδα "Η Αλήθεια")

Εφημερίδα "Η Αλήθεια":


Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΟΤΙ «ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΒΟΥΛΑ ΟΝΤΑ»

Πολύμηνη κώφωση της Μητρόπολης
ΚΑΜΙΑ ΛΥΣΗ ΣΤΑ ΓΝΩΣΤΑ, ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ
20/10/2009

Οι μήνες περνούν αλλά τα προβλήματά τους είναι άλυτα.


Ο Σύνδεσμος ιερέων, αφού θυμίζει με ανακοίνωσή του πόσο πολεμήθηκε απ’ την αυλή του Μητροπολίτη, πόσο απαξιώθηκε το σημαντικό Α’ Συνέδριό του, που έκανε αίσθηση σε όλη την τοπική κοινωνία πλην της Μητροπόλεως, τονίζει ότι επί της ουσίας, τα προβλήματα, που είχε θέσει αρχικά με τη δημιουργία του παραμένουν άλυτα.


Αναλυτικά στη σχετική ανακοίνωση με τίτλο «Για μια ελευθέρα και ζώσα εκκλησία....» επισημαίνονται:

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών στη συνεδρίασή του στις 24/9/2009 ανάμεσα σε άλλα θέματα εξέτασε και το θέμα της προόδου των αιτημάτων – προτάσεών μας, που είναι ήδη γνωστά στη Μητρόπολη, στους ιερείς και στη χιακή κοινωνία. Το Δ.Σ. διαπίστωσε ότι καμία ουσιαστική πρόοδος δεν έχει σημειωθεί. Η ευθύνη άλλωστε βαρύνει την Ιερά Μητρόπολη, η οποία τηρώντας αδιάλλακτη στάση κωφεύει.
Η Μητρόπολη αντί απάντησης προσπάθησε να φιμώσει την ελεύθερη φωνή του Συνδέσμου με τη γνωστή από τα μέσα ενημέρωσης της Χίου άκαρπη και άτοπη ανταλλαγή επιστολών, δίνοντας την εντύπωση ότι τα επιχειρήματα της Μητρόπολης είναι αίολα διότι αφού δεν μπόρεσαν να πλήξουν τη νομιμότητα του Συνδέσμου μας, μιας και στηρίζεται στο Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας μας, επιχείρησαν να διαβάλουν την κανονικότητά του.
Ακολούθησαν φαιδρά γεγονότα που αποτυπώθηκαν δυστυχώς και πάλι στα μέσα ενημέρωσης, αλλά και στο παρασκήνιο ζήσαμε κωμικοτραγικές καταστάσεις στην εναγώνια προσπάθεια της απαξίωσης του Συνδέσμου και του τορπιλισμού του Α΄ Συνεδρίου του, για την πραγματοποίηση του οποίου η 4μελής οργανωτική επιτροπή είχε λάβει την ευλογία του Σεβασμιότατου. Αν ο Σύνδεσμος προκληθεί, θα αναφερθεί εκτενώς στα γεγονότα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η δημοσίευση κειμένου, τύπου αποφάσεως συνόδου, στις αρχές του περασμένου Αυγούστου ότι τάχα κινδυνεύει η ενότητα του ιερού κλήρου και ότι τάχα πλήττεται ο Μητροπολίτης.
Επιπροσθέτως η προσπάθεια της αυλής του Μητροπολίτη προς αποτροπή της πραγματοποίησης του Συνεδρίου και της επιτυχίας του, απέδειξε πόσο ενδιαφέρονται και εργάζονται για την ενότητα και την πνευματική καλλιέργεια του χιακού κλήρου. Άλλοι έλαμψαν με την παρουσία τους και άλλοι δια της απουσίας τους.
Περαιτέρω ας σημειωθεί ότι η προσπάθεια απόδοσης του αλάθητου στο πρόσωπο του Μητροπολίτη με την απαγόρευση της κριτικής των πράξεών του δεν συνάδει προς το ορθόδοξο χριστιανικό πνεύμα. Μόνον ο Πάπας της Ρώμης διεκδικεί για τον εαυτό του τέτοιο προνόμιο!
Με τη συχνή επίκληση της Αγίας Γραφής, των Ιερών Κανόνων και των Πατέρων, εκείνοι που διαφωνούν με την ελεύθερη φωνή του Συνδέσμου δεν μπορούν να επιχειρηματολογήσουν εναντίον του, αλλά οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι τα παραπάνω καθόλα ιερά και άγια μετατρέπονται σε μέτρο κρίσης και για τις δικές τους πράξεις.
Ευτυχώς που η σωτηρία της ψυχής μας και του λαού του Θεού δεν θα κριθεί από τους συντάκτες του προγενέστερου κειμένου, αλλά από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι ο μόνος κριτής των πράξεων όλων μας.
Αναμφισβήτητα για την ενότητα του κλήρου υπεύθυνος και εγγυητής της είναι ο Μητροπολίτης. Μέρος της ευθύνης φέρει και το επιτελείο του, που όπως φαίνεται επηρεάζει καταλυτικά τις αποφάσεις του.
Η «ουσιαστική σχέση» με το Μητροπολίτη χρειάζεται και τα δύο «συμβαλλόμενα» μέρη να έχουν ανάλογη στάση. Δεν βοηθάει σε αυτό ο διαχωρισμός «οι δικοί μου» και «οι άλλοι». Όσο για τη διακήρυξη «είναι όλοι τους παιδιά μου» στην πράξη, με την αδικαιολόγητη αθέτηση της αναγνώρισης του Συνδέσμου που αποτελείται από «παιδιά του», και την απουσία του Μητροπολίτη από το Συνέδριο, η διακήρυξη αυτή δεν βρίσκει την επαλήθευσή της.
Αν οι προϋποθέσεις για την «ουσιαστική σχέση» αυτή, είναι οσφυοκαμψία, δουλικότητα, τυφλή υποταγή – στάσεις ζωής αναξιοπρεπείς για κάθε άνθρωπο – τότε για ποιο λόγο ενδυθήκαμε το τιμημένο ράσο; Φαίνεται ότι έχει χαθεί η επαφή της τοπικής εκκλησιαστικής διοίκησης με το σύγχρονο κόσμο και κάποιοι ζουν την πραγματικότητα άλλων εποχών.
Ο Σύνδεσμος, τόσο στο καταστατικό του, όσο και στην πράξη προσκάλεσε σε ενότητα και απηύθυνε πολλές φορές πρόσκληση για διάλογο, συνεργασία και ειρήνευση με κορύφωση την ανιδιοτελή απόδοση τιμής στο πρόσωπο του κανονικού Μητροπολίτου Χίου κυρίου Διονυσίου για τα 30 χρόνια της ποιμαντορίας του στην πρώτη μέρα της διεξαγωγής του Συνεδρίου.
Οι ιερείς δεν είναι άβουλα όντα για να άγονται και να φέρονται σαν τα ζώα στις μάντρες και αν αυτό εννοούν ως «ενότητα» οι συντάκτες του προγενεστέρου κειμένου, τότε έχουν εσφαλμένη κατανόηση του όρου «ενότητα», για το αντίθετο άλλωστε απουσιάζουν οι έμπρακτες εκ μέρους τους αποδείξεις.
Όσο για τα δικαιώματά μας και τις υποχρεώσεις μας, οπωσδήποτε δεν περιμέναμε από τους συμπρεσβυτέρους μας να μας τα υποδείξουν ή να μας τα περιορίσουν, μιας και είμαστε ισότιμα μέλη του αυτού τιμίου πρεσβυτερίου. Άλλωστε τα δικαιώματα καθενός πολίτη αυτής της πατρίδας κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και δεν επιτρέπεται η καταστρατήγησή τους από κανέναν, ακόμα κι αν ο ίδιος ο πολίτης θα ήθελε να τα απεμπολήσει.
Αν η σύσταση και η πορεία του Συνδέσμου έχει κάτι το παράνομο ή το εφάμαρτο και αντικανονικό υπάρχουν τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας και της Εκκλησίας για να προσβάλουν όσοι έχουν έννομο δικαίωμα την υπόστασή του.
Έντεχνα επιχειρείται να αποδοθεί στο Σύνδεσμο ο σκανδαλισμός του πιστού λαού της Χίου, αλλά η χιακή κοινωνία έχει ήδη βγάλει τα συμπεράσματά της ως προς το σκανδαλισμό, αλλά και τη διαγωγή ενός εκάστου.
Ο χιακός λαός φαίνεται να ανταποκρίνεται θετικά στα αιτήματα και τις προτάσεις του Συνδέσμου όπως για παράδειγμα:
1) Για διαφάνεια, αξιοκρατία και τήρηση του νόμου στην εκλογή, ανακήρυξη και διορισμό των εφημερίων.
2) Για παροχή δυνατοτήτων επιμόρφωσης του εφημεριακού κλήρου, που θα οδηγήσει και στην ανύψωση του κύρους του.
3) Για ιερατικές συνάξεις που θα λύνουν επιμέρους και γενικά προβλήματα των ενοριών και της Μητροπόλεως και θα βοηθούν να υπάρχει ομοιομορφία στα λατρευτικά, ποιμαντικά και διοικητικά θέματα σε όλη τη μητροπολιτική μας περιφέρεια.
Ο Σύνδεσμος θα συνεχίζει αταλάντευτα την παρουσία και το έργο του αντιπαρερχόμενος κάθε απειλή και υπόγεια διαδρομή που στρέφεται εναντίον του, υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα του ιερού κλήρου και καταθέτοντας το θετικό του έργο στη χιακή κοινωνία, προωθώντας το όραμά του για μία ελευθέρα και ζώσα εκκλησία.»
Το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου
Ο Αντιπρόεδρος
Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Κοντός
Ο Γενικός Γραμματέας
Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Πύρρος
Ο Ταμίας
Πρεσβύτερος Δημήτριος Μαρμαράς
Τα Μέλη
Πρωτοπρεσβύτερος Μαρκέλλος Μαλαφής
Οικονόμος Αλέξανδρος Κατσαρός
Οικονόμος Γεώργιος Γεώργαλος

Επισκεφθείτε τη σελίδα της Αλήθειας για να ακούσετε ηχητικά αποσπάσματα σχετικής ραδιοφωνικής επικοινωνίας με τον πρόεδρο του Συνδέσμου .

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Για μία ελευθέρα και ζώσα εκκλησία…

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών στη συνεδρίασή του στις 24/9/2009 ανάμεσα σε άλλα θέματα εξέτασε και το θέμα της προόδου των αιτημάτων – προτάσεών μας, που είναι ήδη γνωστά στη Μητρόπολη, στους ιερείς και στη χιακή κοινωνία. Το Δ. Σ. διαπίστωσε ότι καμία ουσιαστική πρόοδος δεν έχει σημειωθεί. Η ευθύνη άλλωστε βαρύνει την Ιερά Μητρόπολη, η οποία τηρώντας αδιάλλακτη στάση κωφεύει.

Η Μητρόπολη αντί απάντησης προσπάθησε να φιμώσει την ελεύθερη φωνή του Συνδέσμου με τη γνωστή από τα μέσα ενημέρωσης της Χίου άκαρπη και άτοπη ανταλλαγή επιστολών, δίνοντας την εντύπωση ότι τα επιχειρήματα της Μητρόπολης είναι έωλα διότι αφού δεν μπόρεσαν να πλήξουν την νομιμότητα του Συνδέσμου μας, μιας και στηρίζεται στο Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας μας, επιχείρησαν να διαβάλουν την κανονικότητά του.

Ακολούθησαν φαιδρά γεγονότα που αποτυπώθηκαν δυστυχώς και πάλι στα μέσα ενημέρωσης, αλλά και στο παρασκήνιο ζήσαμε κωμικοτραγικές καταστάσεις στην εναγώνια προσπάθεια της απαξίωσης του Συνδέσμου και του τορπιλισμού του Α΄ Συνεδρίου του, για την πραγματοποίηση του οποίου η 4αμελής οργανωτική επιτροπή είχε λάβει την ευλογία του Σεβασμιωτάτου. Αν ο Σύνδεσμος προκληθεί θα αναφερθεί εκτενώς στα γεγονότα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η δημοσίευση κειμένου, τύπου αποφάσεως συνόδου, στις αρχές του περασμένου Αυγούστου ότι τάχα κινδυνεύει η ενότητα του ιερού κλήρου και ότι τάχα πλήττεται ο Μητροπολίτης.

Επιπροσθέτως η προσπάθεια της αυλής του Μητροπολίτη προς αποτροπή της πραγματοποίησης του Συνεδρίου και της επιτυχίας του, απέδειξε πόσο ενδιαφέρονται και εργάζονται για την ενότητα και την πνευματική καλλιέργεια του χιακού κλήρου. Άλλοι έλαμψαν με την παρουσία τους και άλλοι δια της απουσίας τους.

Περαιτέρω ας σημειωθεί ότι η προσπάθεια απόδοσης του αλάθητου στο πρόσωπο του Μητροπολίτη με την απαγόρευση της κριτικής των πράξεών του δεν συνάδει προς το ορθόδοξο χριστιανικό πνεύμα. Μόνον ο Πάπας της Ρώμης διεκδικεί για τον εαυτό του τέτοιο προνόμιο!

Με τη συχνή επίκληση της Αγίας Γραφής, των Ιερών Κανόνων και των Πατέρων, εκείνοι που διαφωνούν με την ελεύθερη φωνή του Συνδέσμου, δεν μπορούν να επιχειρηματολογήσουν εναντίον του αλλά οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι τα παραπάνω καθόλα ιερά και άγια μετατρέπονται σε μέτρο κρίσης και για τις δικές τους πράξεις.

Ευτυχώς που η σωτηρία της ψυχής μας και του λαού του Θεού δεν θα κριθεί από τους συντάκτες του προγενεστέρου κειμένου, αλλά από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι ο μόνος κριτής των πράξεων όλων μας.

Αναμφισβήτητα για την ενότητα του κλήρου υπεύθυνος και εγγυητής της είναι ο Μητροπολίτης. Μέρος της ευθύνης φέρει και το επιτελείο του, που όπως φαίνεται επηρεάζει καταλυτικά τις αποφάσεις του.

Η «ουσιαστική σχέση» με τον Μητροπολίτη χρειάζεται και τα δύο «συμβαλλόμενα» μέρη να έχουν ανάλογη στάση. Δεν βοηθάει σε αυτό ο διαχωρισμός «οι δικοί μου» και «οι άλλοι». Όσο για τη διακήρυξη «είναι όλοι τους παιδιά μου» στην πράξη, με την αδικαιολόγητη αθέτηση της αναγνώρισης του Συνδέσμου που αποτελείται από «παιδιά του», και την απουσία του Μητροπολίτη από το Συνέδριο, η διακήρυξη αυτή δεν βρίσκει την επαλήθευσή της.

Αν οι προϋποθέσεις για την «ουσιαστική σχέση» αυτή, είναι οσφυοκαμψία, δουλικότητα, τυφλή υποταγή – στάσεις ζωής αναξιοπρεπείς για κάθε άνθρωπο – τότε για ποιο λόγο ενδυθήκαμε το τιμημένο ράσο; Φαίνεται ότι έχει χαθεί η επαφή της τοπικής εκκλησιαστικής διοίκησης με το σύγχρονο κόσμο και κάποιοι ζουν την πραγματικότητα άλλων εποχών.

Ο Σύνδεσμος, τόσο στο καταστατικό του, όσο και στην πράξη προσκάλεσε σε ενότητα και απηύθυνε πολλές φορές πρόσκληση για διάλογο, συνεργασία και ειρήνευση με κορύφωση την ανιδιοτελή απόδοση τιμής στο πρόσωπο του κανονικού Μητροπολίτου Χίου κυρίου Διονυσίου για τα 30 χρόνια της ποιμαντορίας του στην πρώτη μέρα της διεξαγωγής του Συνεδρίου.

Οι ιερείς δεν είναι άβουλα όντα για να άγονται και να φέρονται σαν τα ζώα στις μάντρες και αν αυτό εννοούν ως «ενότητα» οι συντάκτες του προγενεστέρου κειμένου, τότε έχουν εσφαλμένη κατανόηση του όρου «ενότητα», για το αντίθετο άλλωστε απουσιάζουν οι έμπρακτες εκ μέρους τους αποδείξεις.

Όσο για τα δικαιώματά μας και τις υποχρεώσεις μας, οπωσδήποτε δεν περιμέναμε από τους συμπρεσβυτέρους μας να μας τα υποδείξουν ή να μας τα περιορίσουν, μιας και είμαστε ισότιμα μέλη του αυτού τιμίου πρεσβυτερίου. Άλλωστε τα δικαιώματα καθενός πολίτη αυτής της πατρίδας κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και δεν επιτρέπεται η καταστρατήγησή τους από κανέναν, ακόμα κι αν ο ίδιος ο πολίτης θα ήθελε να τα απεμπολήσει.

Αν η σύσταση και η πορεία του Συνδέσμου έχει κάτι το παράνομο ή το εφάμαρτο και αντικανονικό υπάρχουν τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας και της Εκκλησίας για να προσβάλουν όσοι έχουν έννομο δικαίωμα την υπόστασή του.

Έντεχνα επιχειρείται να αποδοθεί στο Σύνδεσμο ο σκανδαλισμός του πιστού λαού της Χίου, αλλά η χιακή κοινωνία έχει ήδη βγάλει τα συμπεράσματά της ως προς το σκανδαλισμό, αλλά και τη διαγωγή ενός εκάστου.

Ο χιακός λαός φαίνεται να ανταποκρίνεται θετικά στα αιτήματα και τις προτάσεις του Συνδέσμου όπως για παράδειγμα:

1) Για διαφάνεια, αξιοκρατία και τήρηση του νόμου στην εκλογή, ανακήρυξη και διορισμό των εφημερίων.

2) Για παροχή δυνατοτήτων επιμόρφωσης του εφημεριακού κλήρου, που θα οδηγήσει και στην ανύψωση του κύρους του.

3) Για ιερατικές συνάξεις που θα λύνουν επιμέρους και γενικά προβλήματα των ενοριών και της Μητροπόλεως και θα βοηθούν να υπάρχει ομοιομορφία στα λατρευτικά, ποιμαντικά και διοικητικά θέματα σε όλη τη μητροπολιτική μας περιφέρεια.

Ο Σύνδεσμος θα συνεχίζει αταλάντευτα την παρουσία και το έργο του αντιπαρερχόμενος κάθε απειλή και υπόγεια διαδρομή που στρέφεται εναντίον του, υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα του ιερού κλήρου και καταθέτοντας το θετικό του έργο στην χιακή κοινωνία, προωθώντας το όραμά του για μία ελευθέρα και ζώσα εκκλησία.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Κωνσταντίνου

Ο Αντιπρόεδρος

Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Κοντός

Ο Γενικός Γραμματέας

Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Πύρρος

Ο Ταμίας

Πρεσβύτερος Δημήτριος Μαρμαράς

Τα Μέλη

Πρωτοπρεσβύτερος Μαρκέλλος Μαλαφής

Οικονόμος Αλέξανδρος Κατσαρός

Οικονόμος Γεώργιος Γεώργαλος

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Ο Άγιος Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς (18 Οκτωβρίου)



"᾿Απόστολε ῞Αγιε καί Εὐαγγελιστά Λουκᾶ, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν". (᾿Απολυτίκιον)


"᾿Ασπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρός ὁ ἀγαπητός", γράφει στήν πρός Κολασσαεῖς (δ΄14) ἐπιστολή του ὁ ᾿Απόστολος Παῦλος, γιά τόν ῾Αγιο ᾿Απόστολο καί Εὐαγγελιστή Λουκᾶ, τοῦ ὁποίου, ἡ ᾿Εκκλησία μας ἑορτάζει τή μνήμη στίς 18 ᾿Οκτωβρίου.

῾Ο ᾿Απόστολος Λουκᾶς, πού δέν εἶναι ἀπό τούς "αὐτόπτας" τοῦ Λόγου, ῞Ελληνας στήν καταγωγή καί τήν ἀνατροφή, ἔγινε συνέκδημος καί συνοδός τοῦ ᾿Αποστόλου Παύλου καί μᾶς ἄφησε δύο βιβλία στήν Καινή Διαθήκη, τό φερώνυμο Εὐαγγέλιο καί τίς Πράξεις τῶν ᾿Αποστόλων.

῾Ο ῞Αγιος Λουκᾶς, ὀνομάζεται καί Εὐαγγελιστής τῆς Παναγίας, γιατί περισσότερο ἀπό τούς ἄλλους Εὐαγγελιστές, περιγράφει λεπτομέρειες καί παρέχει πολύτιμες πληροφορίες γιά τήν ῾Υπεραγία Θεοτόκο, στήν ἀρχή τοῦ Εὐαγγελίου του. Τόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου, τήν ἐπίσκεψη Της στήν ᾿Ελισάβετ, μητέρα τοῦ τιμίου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ ᾿Ιωάννου, τόν ῞Υμνο τῆς Παναγίας "Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τόν Κύριον... ἰδού γάρ ἀπό τοῦ νῦν μακαριοῦσι με πᾶσαι αἱ γενεαί...", καί ἄλλα περιστατικά ἀπό τήν παιδική ἠλικία τοῦ ᾿Ιησοῦ καί τῆς Μητέρας Του, τά γνωρίζουμε μόνο ἀπό τό Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ.

῾Ο Εὐαγγελιστής Λουκᾶς γεννήθηκε στήν ᾿Αντιόχεια τῆς Συρίας ἀπό ῞Ελληνα πατέρα καί ἔλαβε ἰατρικές γνώσεις, ἐξελισσόμενος σ᾿ ἕναν ἀπό τούς μεγαλύτερους γιατρούς τοῦ τότε γνωστοῦ κόσμου. Παράλληλα ἐπέδειξε μεγάλη κλίση στή ζωγραφική. ᾿Επί Αὐτοκράτορος Τίτου Κλαυδίου, βρίσκεται στή Θήβα, ὅπου ἐξασκεῖ τό ἰατρικό ἐπάγγελμα. ᾿Εκεῖ γνωρίζει τόν ᾿Απ. Παῦλο, περιοδεύοντα, "καί πιστεύσας τῷ Χριστῷ, ἀπώσατο τήν πατρώαν πλάνην", γίνεται δηλ. ἀπό εἰδωλολάτρης Χριστιανός καί ἀφήσας τήν "θεραπεία τῶν σωμάτων", ἀσχολεῖται μέ τό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου καί μέ τή "θεραπεία τῶν ψυχῶν".

Στή διάρκεια τῆς συνοδοιπορείας του μέ τόν ᾿Απ. Παῦλο, συγγράφει τό "κατά Λουκᾶν Εὐαγγέλιον", τό ὁποῖο καί ἀποστέλλει στόν ἡγεμόνα τῆς ᾿Αχαΐας Θεόφιλο. Στόν ἴδιο, ἀργότερα ἀποστέλλει καί τό δεύτερο συγγραφικό του ἔργο "Πράξεις τῶν ᾿Αποστόλων".

᾿Αναδείχθηκε ἄριστος συνεργάτης τοῦ ᾿Αποστόλου Παύλου καί πιστά ἀφοσιωμένος στό ἔργο καί τόν ἀγώνα γιά τή διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου. Γι᾿ αὐτό καί ὁ θεῖος Παῦλος, κατά τή δεύτερη φυλάκισή του στή Ρώμη, γράφει πρός τόν Τιμόθεο: "Λουκᾶς ἐστι μόνος μετ᾿ ἐμοῦ" (Β΄Τιμ.δ΄11).

Μετά τό χωρισμό του ἀπό τό ᾿Απ. Παῦλο, λόγω τοῦ μαρτυρικοῦ του θανάτου στή Ρώμη, περιοδεύει, κηρύσσοντας τό Εὐαγγέλιο στή Δαλματία, ᾿Ιταλία, Γαλλία καί προπαντός ἀνά τήν ῾Ελλάδα (κυρίως ᾿Αχαΐα καί Βοιωτία), καταλήγοντας στή Θήβα, ὅπου σέ ἠλικία ὀγδόντα ἐτῶν, ἀναπαύεται "ἐν εἰρήνῃ" (κατ᾿ ἄλλους "μαρτυρικῷ θανάτῳ"). Στόν τάφο του, θέλοντας ὁ Θεός νά δοξάσει τόν πιστό Του θεράποντα καί ἐργάτη, ἔβρεξε κολλύρια, σύμβολα τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης.

Τόν 4ο μ.Χ. αἰ., ὁ αὐτοκράτορας Κωνστάντιος, γιός τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, μεταφέρει τό λείψανό του στήν Κωνσταντινούπολη καί τό τοποθετεῖ στό Ναό τῶν ῾Αγίων ᾿Αποστόλων.

῾Ο Εὐαγγελιστής Λουκᾶς, ὅμως, εἶναι καί ὁ πρωτοπόρος στήν ἐξαιρετική Τέχνη τῆς ῾Αγιογραφίας. Εἶναι ὁ πρῶτος πού ζωγράφισε, μέ τήν τέχνη τοῦ κεριοῦ καί τῆς μαστίχας, τήν Εἰκόνα τῆς ῾Υπεραγίας Θεοτόκου, πού βαστᾶ στήν ἀγκαλιά Της τό Θεῖο Βρέφος, τόν Κύριο μας ᾿Ιησοῦ Χριστό. Αὐτή καί ἄλλες δύο εἰκόνες, τίς μεταφέρει στά ῾Ιεροσόλουμα, γιά να τίς δείξει στήν ἴδια Τήν Παναγία καί νά Τή ρωτήσει, ἄν Τῆς ἀρέσουν. ᾿Εκείνη, μέ μεγάλη χαρά τίς ἀποδέχθηκε, τίς εὐλόγησε καί εἶπε: "῾Η χάρις τοῦ ἐξ ἐμοῦ τεχθέντος εἴη δι᾿ ἐμοῦ μετ᾿ αὐτῶν". Παρόμοια ζωγράφισε καί τίς εἰκόνες τῶν ῾Αγίων καί Κορυφαίων ᾿Αποστόλων Πέτρου καί Παύλου. ῎Εκτοτε, ἡ ὑπέροχη αὐτή Τέχνη τοῦ ἀπεικονισμοῦ τῶν ῾Αγίων, δηλαδή τῆς ῾Αγιογραφίας, διαδόθηκε σ᾿ ὅλη τήν οἰκουμένη.

"Μακαρίζομέν σου τήν δεξιάν, Λουκᾶ θεηγόρε, δι᾿ἧς ἔχομεν οἱ πιστοί, τάς τοῦ Θεοῦ Λόγου διττάς ἁγίας πλάκας καί τήν σεπτήν εἰκόνα τῆς Θεομήτορος." (Μεγαλυνάριον).

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος


Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν ἀπογευματινή Συνεδρίασή Της, τήν 15ην Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., καθώς καί κατά τό πρῶτο μέρος τῆς σημερινῆς Συνεδρίας Της, μέ πρόταση τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, συζήτησε τό θέμα τοῦ Διαλόγου μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων καί τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν.


Στήν ἀρχή ἀνεγνώσθη τό ἔγγραφο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου σχετικά μέ τήν λεγομένη «Ὁμολογία Πίστεως», πού ὑπεγράφη ἀπό Κληρικούς, μοναχούς καί λαϊκούς, καθώς ἐπίσης ἀνεγνώσθησαν καί ἐπιστολές τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν πρός τήν Ἱερά Σύνοδο, μέ σκοπό τήν ἐνημέρωσή τους γιά τό κείμενο πού ὑπεγράφη στήν Ραβέννα καί τό προσχέδιο πού πρόκειται νά συζητηθεῖ τίς προσεχεῖς ἡμέρες στήν Κύπρο σχετικά μέ τό πρωτεῖο τοῦ πάπα κατά τήν πρώτη χιλιετία. Ἤδη γιά τά θέματα αὐτά ἔγινε λόγος καί στήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου.

Μετά τήν ἀνάγνωση τῶν ἀνωτέρω κειμένων, ὁ Μακαριώτατος ἐκάλεσε τούς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Νικοπόλεως καί Πρεβέζης κ. Μελέτιο, Πρόεδρο τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Διορθοδόξων καί Διαχριστιανικῶν Σχέσεων, Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο, Ἀντιπρόσωπο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στόν Διάλογο μετά τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν καί Περιστερίου κ. Χρυσόστομο, ὡς γνώστη τῶν θεμάτων, ἐπειδή ἀσχολήθηκε στό παρελθόν, νά ἐνημερώσουν τήν Ἱεραρχία τόσο γιά τήν πορεία τοῦ ἀνωτέρω διαλόγου, ὅσο καί γιά τό κείμενο τῆς Ραβέννας καί τήν Συνεδρία τῆς Μικτῆς Θεολογικῆς Ἐπιτροπῆς πού θά γίνει τίς προσεχεῖς ἡμέρες στήν Πάφο τῆς Κύπρου.

Ἀκολούθως ὑπῆρξε εὐρύτατος διάλογος, στόν ὁποῖον ἔλαβαν μέρος πολλοί Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ὁμίλησαν μέ αἴσθημα εὐθύνης καί γνώσεως γιά τά μεγάλα αὐτά θέματα. Κατά τήν συζήτηση διετυπώθησαν οἱ ἀκόλουθες θέσεις :

1. Διεπιστώθη ἡ ἀνάγκη περαιτέρω πληρεστέρας ἐνημερώσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας, στά σημαντικά αὐτά ζητήματα. Δηλώθηκε δέ ὅτι ἐφεξῆς ἡ Ἱεραρχία θά λαμβάνῃ γνώση ὅλων τῶν φάσεων τῶν Διαλόγων, διαφορετικά κανένα κείμενο δέν δεσμεύει τήν Ἐκκλησία. Ἄλλωστε αὐτό συνιστᾶ τό Συνοδικό Πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας.

2. Ὁ Διάλογος πρέπει νά συνεχισθεῖ, μέσα ὅμως στά ὀρθόδοξα ἐκκλησιολογικά καί κανονικά πλαίσια, πάντοτε ὕστερα ἀπό συνεννόηση μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ὅπως πανορθοδόξως ἔχει ἀποφασισθεῖ.

3. Οἱ Ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας μας στόν συγκεκριμένο διάλογο ἔχουν σαφῆ γνώση τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας, τῆς Ἐκκλησιολογίας καί τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Παραδόσεως καί προσφέρουν τίς γνώσεις καί τίς δυνάμεις τους πρός τόν σκοπό «τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως», «ἐν ἀληθείᾳ» καί μέσα στά ἀπαραίτητα θεολογικά πλαίσια καί τίς ἀποφάσεις τῶν Πανορθοδόξων Συνδιασκέψεων.

4. Τό κείμενο τῆς Ραβέννας καί τό κείμενο πού πρόκειται νά συζητηθεῖ στήν Κύπρο τελοῦν ὑπό τόν ὅρον τῆς ἀναφορᾶς καί ἐγκρίσεώς τους ἀπό τίς κατά τόπους Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες, ἑπομένως καί ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, Συνοδικῶς διασκεπτομένης. Αὐτό πρακτικῶς σημαίνει ὅτι δέν θά ὑπάρξουν τετελεσμένα γεγονότα, χωρίς Συνοδική Ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας. Οἱ Ἱεράρχες εἶναι φύλακες τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, ὅπως ὁμολόγησαν κατά τήν εἰς Ἐπίσκοπον χειροτονία τους.

5. Σχετικά μέ τό κείμενο πού θά ἀναφέρεται στό πρωτεῖο τοῦ πάπα τῆς Ρώμης κατά τήν πρώτη χιλιετία, τό ὁποῖο θά καταρτισθῆ στήν Κύπρο τίς προσεχεῖς ἡμέρες, δόθηκε κατεύθυνση στούς ἐκπροσώπους τῆς Ἐκκλησίας μας νά ὑποστηρίξουν, ὥστε νά ἐγγραφεῖ στό τελικό κείμενο ἡ κανονική θέση τοῦ πρωτείου τοῦ πάπα Ρώμης κατά τήν πρώτη χιλιετία σέ σχέση πρός τίς Οἰκουμενικές Συνόδους καί σέ ἀναφορά πρός τόν 3ον Κανόνα τῆς Β΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί τόν 28ο Κανόνα τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.

6. Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος παρακολουθεῖ καί θά συνεχίσει νά παρακολουθεῖ ἐπαγρυπνοῦσα τό θέμα τῶν διαλόγων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τούς Ἑτεροδόξους, γι’ αὐτό καί θεωρεῖ ὅτι τό, ὡς «Ὁμολογία Πίστεως» κείμενο, ὡς ἐκ περισσοῦ. Παρακαλεῖ δέ τούς πιστούς νά ἐμπιστεύωνται τούς Ποιμένες τους καί νά ἀπέχουν ἀπό ἐνέργειες, πού εἶναι δυνατόν νά δημιουργήσουν περαιτέρω προβλήματα.

Ταῦτα συνεζήτησε καί ἀπεφάσισε ὁμοφώνως ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μέ αἴσθημα εὐθύνης ἔναντι τοῦ Θεοῦ, τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως καί παραδόσεως καί τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ, πρός δόξαν Θεοῦ καί εὔκλειαν τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας

Πέμπτη Συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος


Συνῆλθε σήμερα Παρασκευή, 16 Ὀκτωβρίου 2009, στήν πέμπτη τακτική Συνεδρία Της ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὑπό τήν Προεδρία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, στήν Αἴθουσα Συνεδριῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας.


Μετά τήν προσευχή ἀνεγνώσθη ὁ Κατάλογος τῶν συμμετεχόντων Ἱεραρχῶν καί διεπιστώθη ἡ ἀπουσία τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Λαγκαδᾶ κ. Σπυρίδωνος, Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κ. Δαμασκηνοῦ, Μυτιλήνης, Ἐρεσσοῦ καί Πλωμαρίου κ. Ἰακώβου, Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου κ. Δημητρίου καί Βεροίας καί Ναούσης κ. Παντελεήμονος, οἱ ὁποῖοι ἀπουσίασαν ᾐτιολογημένα.

Κατόπιν ἐπικυρώθηκαν τά Πρακτικά τῆς χθεσινῆς Συνεδρίας.

Ἀμέσως μετά συνεχίσθηκε ἡ συζήτηση τοῦ θέματος τῆς συμμετοχῆς τῆς Ἐκκλησίας μας στούς διορθοδόξους καί διαχριστιανικούς διαλόγους, ἡ ὁποία διεκόπη χθες τό βράδυ, κατά τήν ἀπογευματινή Συνεδρία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας. Στή χθεσινή ἀπογευματινή Συνεδρία τῆς Ἱεραρχίας, μετά τήν ἐνημέρωση γιά τό θέμα αὐτό, τήν ὁποία παρεῖχαν ὁ Πρόεδρος καί τά μέλη τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Διορθοδόξων καί Διαχριστιανικῶν θεμάτων, ἀκολούθησε εὐρύτατη συζήτηση στήν ὁποία ἔλαβαν μέρος οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Νέας Σμύρνης κ. Συμεών, Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου κ. Προκόπιος, Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, Περιστερίου κ Χρυσόστομος, Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος, Δημητριάδος καί Ἁλμυροῦ κ. Ἰγνάτιος, Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἄνθιμος, Ξάνθης καί Περιθεωρίου κ. Παντελεήμων καί Φθιώτιδος κ. Νικόλαος. Σήμερα, ἀμέσως μετά τήν ὁλιγόλεπτη ὁμιλία τοῦ Μακαριωτάτου, ἐξέθεσαν τίς ἀπόψεις τους γιά το θέμα τοῦ Διαχριστιανικοῦ Διαλόγου οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Κυθήρων κ. Σεραφείμ, Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. Κοσμᾶς, Μονεμβασίας καί Σπάρτης κ. Εὐστάθιος, Καισαριανῆς, Βύρωνος καί Ὑμηττοῦ κ. Δανιήλ, Ἰωαννίνων κ. Θεόκλητος, Σύρου, Τήνου, Ἄνδρου, Κέας καί Μήλου κ. Δωρόθεος, Δράμας κ. Παῦλος, Παροναξίας κ. Καλλίνικος, Καστορίας κ. Σεραφείμ, Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιος, Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμος, Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ. Νικόλαος, Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος, Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κ. Ἀνδρέας, Φλωρίνης κ. Θεόκλητος, Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας καί Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Ἱερεμίας.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας ἐξέδωσε Ἀνακοινωθέν γιά τό σοβαρό αὐτό θέμα.

Κατά τό δεύτερο μέρος τῆς Συνεδρίας, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἠλείας κ. Γερμανός ἐνημέρωσε τό Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας, σχετικά μέ τήν Μ.Κ.Ο. «Ἀλληλεγγύη» καί ἀποφασίσθηκε νά μελετήσει καί να παρακολουθήσει τήν πορεία τοῦ θέματος ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος καί νά εἰσηγηθεῖ τά δέοντα στήν Ἱεραρχία.

Κατόπιν ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συζήτησε καί ἐνέκρινε Κανονισμούς τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων.

Μετά ἀπό πρόταση τοῦ Μακαριωτάτου Προέδρου ἡ Ἱεραρχία ἐπικύρωσε παλαιοτέρα Ἀπόφαση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου γιά τήν διχοτόμηση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς, λόγῳ ποιμαντικῶν ἀναγκῶν.

Λόγῳ ἐλλείψεως χρόνου, ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας ἀποφάσισε τήν μεταφορά τῶν ὑπολοίπων θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ὡς καί τή συζήτηση γιά τά οἰκονομικά, στήν ἀμέσως ἑπόμενη σύγκλησή Της.

Ὁ Μακαριώτατος πρό τοῦ πέρατος τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς παρούσης τακτικῆς Συγκλήσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας εὐχαρίστησε τούς Σεβασμιωτάτους Ἱεράρχας γιά τήν συμβολή τους στίς ἐργασίες Αὐτῆς καί εὐχήθηκε τά δέοντα.

Οἱ χειροτονίες τοῦ Ἐψηφισμένου Μητροπολίτου Πολυανῆς καί Κιλκισίου καί τῶν Ἐφηψισμένων Βοηθῶν Ἐπισκόπων θά τελεσθοῦν ὡς ἑξῆς :

Τό Σάββατο 17 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Διονυσίου τοῦ Ἀρεοπαγίτου, θά τελεσθεῖ ἡ χειροτονία τοῦ Μητροπολίτου Πολυανῆς καί Κιλκισίου κ. Ἐμμανουήλ.

Τήν Κυριακή 18 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Παντελεήμονος ὁδοῦ Ἀχαρνῶν θά τελεσθεῖ ἡ χειροτονία τοῦ Ἐψηφισμένου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Προκοπίου.

Το Σάββατο 24 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., στήν Καρδίτσα θά τελεσθεῖ ἡ χειροτονία τοῦ Ἐψηφισμένου Ἐπισκόπου Ρεντίνης κ. Σεραφείμ.

Τήν Κυριακή 25 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., στήν Σπάρτη, θά τελεσθεῖ ἡ χειροτονία τοῦ Ἐψηφισμένου Ἐπισκόπου Ἀνδρούσης κ. Θεοκτίστου.

Τήν Δευτέρα 26 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., στό Ἄργος, θά τελεσθεῖ ἡ χειροτονία τοῦ Ἐψηφισμένου Ἐπισκόπου Ἐπιδαύρου κ. Καλλινίκου.

Τήν Κυριακή 1 Νοεμβρίου ἐ.ἔ., στόν Πύργο, θά τελεσθεῖ ἡ χειροτονία τοῦ Ἐψηφισμένου Ἐπισκόπου Ὠλένης κ. Ἀθανασίου.

Τό Σάββατο 7 Νοεμβρίου ἐ.ἔ., στά Μέγαρα, θά τελεσθεῖ ἡ χειροτονία τοῦ Ἐψηφισμένου Ἐπισκόπου Ἐλευσῖνος κ. Δωροθέου.

Ἡ Ἐπιτροπή Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Τριήμερο σεμινάριο για τον Αυτισμό πραγματοποίησε ο Οργανισμός "Άγιος Λουκάς Κριμαίας"

Από τον Οργανισμό Προαγωγής της Υγείας Άγιος Λουκάς Κριμαίας  λάβαμε και δημοσιεύουμε τα ακόλουθα:


Πραγματοποίηση Τριήμερου Εκπαιδευτικού Σεμιναρίου από τον Οργανισμό «Άγιος Λουκάς Κριμαίας» της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας & Ακαρνανίας με θέμα: Δομημένη Εκπαίδευση για Άτομα με Διαταραχές του φάσματος του Αυτισμού

Την Παρασκευή 9, το Σάββατο 10 και την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009, πραγματοποιήθηκε στο Μεσολόγγι, το τρίτο κατά σειρά για την φετινή χρονιά τριήμερο Σεμινάριο για το πρόγραμμα ΤΕACCH (Θεραπεία και Εκπαίδευση Παιδιών με Αυτισμό και Διαταραχές Επικοινωνίας), με εισηγήτρια την κα Βάγια Παπαγεωργίου, MD Παιδοψυχίατρο και Ειδικό TEACCH, που διοργάνωσε Ο Οργανισμός Προαγωγής της Υγείας «Άγιος Λουκάς Κριμαίας» της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, παρουσία του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη κ. Κοσμά, που πραγματοποίησε τον αγιασμό για την έναρξή του.


Στο χαιρετισμό του, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης κ. Κοσμάς, κήρυξε την έναρξη του Εκπαιδευτικού Σεμιναρίου και καλωσόρισε όλους τους συμμετέχοντες στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου. Τόνισε τη σημασία πραγματοποίησης εκπαιδευτικών σεμιναρίων από τον Οργανισμό «Άγιος Λουκάς Κριμαίας», τη σπουδαιότητα για διαρκή εκπαίδευση των επαγγελματιών ψυχικής υγείας στον ευαίσθητο χώρο της Ειδικής Αγωγής και το σημαντικό ρόλο, που καλείται να παίξει σήμερα η Εκκλησία, στην παροχή βοήθειας και υποστήριξης των οικογενειών με παιδιά με διαταραχές του φάσματος του Αυτισμού. Κάλεσε όλους, όσους συμμετείχαν στο Σεμινάριο, να είναι πάντα δίπλα στα παιδιά με αυτισμό και στους Γονείς αυτών, καθώς πρόκειται για μια δύσκολη δοκιμασία, η οποία χρειάζεται τη διαρκή στήριξή τους, ως επαγγελματίες και ως άνθρωποι. Επισήμανε επίσης, ότι στο χώρο της Εκκλησίας ο άνθρωπος ως ψυχική και σωματική οντότητα, ως το «συναμφότερον», μπορεί να θεραπευτεί και για τις ψυχικές και τις σωματικές αδυναμίες του.


Κατά την έναρξη του Σεμιναρίου, ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης και Πρόεδρος του Οργανισμού « Άγιος Λουκάς Κριμαίας» κ. Κοσμάς τίμησε τον κ. Χρήστο Αλεξίου, Καθηγητή Πανεπιστημίου, ιδρυτή και επίτιμο πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων (Ε.Ε.Π.Α.Α.) και αντιπρόεδρο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Αυτισμού, για τη μακρόχρονη και σημαντική προσφορά του στον χώρου του Αυτισμού στην Ελλάδα. Στο χαιρετισμό του ο κ. Αλεξίου, αφού ευχαρίστησε για την τιμητική πρόσκληση, που του έγινε από τον Οργανισμό, μίλησε για την εμπειρία του όλα αυτά τα χρόνια που, είτε ως γονέας δύο παιδιών με διαταραχές του αυτισμού, είτε ως πρόεδρος της Ε.Ε.Π.Α.Α. , χαρακτήρισε αυτή με τα πιο μελανά χρώματα, σκιαγραφώντας την κατάσταση που βιώνουν στη χώρα μας τόσο τα άτομα που πάσχουν από αυτισμό όσο και οι οικογένειές τους.

Χαρακτηριστικά ανέφερε τα εξής: «Υπάρχει παντελής έλλειψη υποδομών. Δεν υπάρχουν ειδικά σχολεία για τα παιδιά, ενώ για ενήλικες αυτιστικούς υπάρχουν μόνο δύο μονάδες, οι οποίες ιδρύθηκαν και λειτουργούν χάρη σε δωρεές -μία στα Ιωάννινα, δυναμικότητας 12 ατόμων και μία στη Λάρισα, για 10 άτομα. Και σκεφτείτε ότι τα παιδιά με αυτισμό στη χώρα μας ξεπερνούν τις 50.000. Όταν ενηλικιωθούν, τι θα γίνουν;» Η Ε.Ε.Π.Α.Α. από το 1992 έχει καταθέσει στις αρμόδιες υπηρεσίες πρόταση ίδρυσης ενός Εθνικού Δικτύου Κέντρων Στήριξης Αυτιστικών Ατόμων, ωστόσο παρά τις διαβεβαιώσεις, παρέμεινε, έκτοτε, στα συρτάρια. Μάλιστα, μόλις πέρυσι, το 2008, ψηφίσθηκε νόμος από το Υπουργείο Παιδείας για την υποχρεωτική εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρίες, κατόπιν πολλών πιέσεων από πολλούς φορείς ΑμεΑ.

Μέσα σε έντονο συγκινησιακό κλίμα, διάβασε μερικά γράμματα γονέων παιδιών με αυτισμό στην Ελλάδα που έχει λάβει κατά καιρό, περιγράφοντας τις, πραγματικά, πολύ δύσκολες καταστάσεις που βιώνουν καθημερινά και την αφόρητη ψυχολογική πίεση που καλούνται να αντιμετωπίσουν.

Επισήμανε τέλος, ότι μπορεί ο αυτισμός να είναι μια ανίατη ασθένεια, με την κατάλληλη ωστόσο φροντίδα-εκπαίδευση, τα άτομα με αυτισμό μπορούν να έχουν μια καλή και αξιοπρεπή ζωή. Έκλεισε το χαιρετισμό του, διαβάζοντας δύο εκπληκτικά ποιήματα ενός 9χρονου παιδιού με αυτισμό από την Ινδία!!!


Το Σεμινάριο παρακολούθησαν εξήντα επαγγελματίες ψυχικής υγείας (Παιδοψυχίατροι, Ψυχολόγοι, Λογοπεδικοί, Εργοθεραπευτές, Ειδικοί Παιδαγωγοί, Δάσκαλοι κ.λ.π.) καθώς και γονείς παιδιών με αυτισμό από όλη την Ελλάδα. Υπεύθυνος οργάνωσης του Σεμιναρίου ήταν ο κ. Βασίλης Σταμάτης, Ψυχολόγος M.Sc. – Νοσηλευτής, Εξωτερικός Συνεργάτης του Οργανισμού « Άγιος Λουκάς Κριμαίας».

Το πρόγραμμα του Εκπαιδευτικού Σεμιναρίου στηρίζεται στην κατανόηση των βασικών διαταραχών, που χαρακτηρίζουν τον αυτισμό και στον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν την προσαρμογή και τη λειτουργικότητα του ατόμου στο κοινωνικό περιβάλλον. Η συνεργασία μεταξύ γονέων και επαγγελματιών υγείας και εκπαίδευσης αποτελεί κυρίαρχο χαρακτηριστικό του προγράμματος.

Για πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στο 26310 24959 ή να ενημερώνεστε από το Ιστολόγιο του Οργανισμού, στην Ηλεκτρονική Διεύθυνση http://opyimaa.blogspot.com/ .

Τέταρτη Συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

Συνῆλθε σήμερα Πέμπτη, 15 Ὀκτωβρίου 2009, στήν τέταρτη τακτική Συνεδρία Της ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὑπό τήν Προεδρία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, στήν Αἴθουσα Συνεδριῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας.

Μετά τήν προσευχή ἀνεγνώσθη ὁ Κατάλογος τῶν συμμετεχόντων Ἱεραρχῶν καί διεπιστώθη ἡ ἀπουσία τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Λαγκαδᾶ κ. Σπυρίδωνος, Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς κ. Δαμασκηνοῦ, Μυτιλήνης, Ἐρεσσοῦ καί Πλωμαρίου κ. Ἰακώβου καί Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου κ. Δημητρίου, οἱ ὁποῖοι ἀπουσίασαν ᾐτιολογημένα.

Κατόπιν ἐπικυρώθηκαν τά Πρακτικά τῆς χθεσινῆς Συνεδρίας.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος εἰσηγήθηκε τό θέμα : «Ἡ λειτουργία τοῦ Συνοδικοῦ Πολιτεύματος στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος». Στήν ἀρχή ἀναλύθηκε ἡ ἄποψη ὄτι ἡ συνοδικότητα συνδέεται μέ τήν ἱεραρχικότητα, δηλαδή ἡ συνύπαρξη πολλῶν μελῶν γίνεται ἀνάλογα μέ τά χαρίσματα κάθε μέλους, ὅπως φαίνεται ἐκφραστικά στήν Θεία Λειτουργία.

Στή συνέχεια ἐξέτασε τό συνοδικό καί ἱεραρχικό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας κατά τήν λειτουργία τῆς Ἱεραρχίας, τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καί τῶν ἄλλων Συνοδικῶν Ὀργάνων. Ἐντόπισε τίς παρατηρούμενες δυσλειτουργίες στά Συνοδικά αὐτά Ὄργανα καί ἐπρότεινε τρόπους γιά τήν καλύτερη λειτουργία τους, σύμφωνα μέ τό συνοδικό καί ἱεραρχικό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας.

Στό τελευταῖο μέρος τῆς Εἰσήγησης ἀνέπτυξε τόν ἀντισυνοδικό τρόπο ζωῆς, ὅπως ἐκφράζεται στίς αἱρέσεις, στά σχίσματα καί τίς παρασυναγωγές.

Ἐπί τῆς εἰσηγήσεως ἀκολούθησε διεξοδική συζήτηση, στήν ὁποία ἔλαβαν μέρος οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Ξάνθης καί Περιθεωρίου κ. Παντελεήμων, Περιστερίου κ. Χρυσόστομος, Φθιώτιδος κ. Νικόλαος, Δημητριάδος καί Ἁλμυροῦ κ. Ἰγνάτιος, Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Φιλίππων, Νεαπόλεως καί Θάσου κ. Προκόπιος, Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας κ. Ἰωήλ, Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμος, Ἠλείας κ. Γερμανός, Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος, Καρυστίας καί Σκύρου κ. Σεραφείμ, Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ. Ἀμβρόσιος, Ἀλεξανδρουπόλεως κ. Ἄνθιμος καί Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας ἀποφάσισε νά ἐξουσιοδοτηθεῖ ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος, ὥστε νά συγκροτήσει μία Ἐπιτροπή γιά τήν μελέτη τῶν θεμάτων σέ πρακτική βάση, γιά τήν καλύτερη ὀργάνωση καί λειτουργία, σύμφωνα μέ τό συνοδικό καί ἱεραρχικό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας, τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν καί τῶν ἄλλων Συνοδικῶν Ὀργάνων.

Στή συνέχεια ἀνέγνωσε τήν Εἰσήγησή του ὁ Μακαριώτατος Πρόεδρος, μέ θέμα : «Ἐκκλησιαστική περιουσία. Ἱστορική ἀναδρομή. Νέα πρόταση». Ὁ Μακαριώτατος ἀνέφερε ἐπί λέξει ὅτι : «Ἡ περιουσία τῆς Ἐκκλησίας μας στήν πορεία τοῦ Γένους μας καί ἰδιαίτερα στίς ἀμέτρητες ἐθνικές περιπέτειες, στάθηκε πέρα ἀπ’ ὅλα τά ἄλλα, καί οἰκονομικός αἱμοδότης τοῦ Ἔθνους. Ἐλάχιστη ἀνταπόδοσις καί ἔνδειξις τῶν αὐθαιρέτων ἤ συμβατικῶν ἀπαλλοτριώσεων ἤ συμπεφωνημένων ἀποφάσεων εἶναι ἡ μισθοδοσία τοῦ Κλήρου καί ἡ λειτουργία τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχολείων γιά τήν σπουδήν, ἐκπαίδευσιν τῶν ὑποψηφίων καί τήν ἐπιμόρφωσιν τῶν Κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. Τά ἐγκληματικά λάθη τοῦ παρελθόντος, οἱ ἀστοχίες, ἡ ἀσυνέπεια καί ἡ ἰδιοτέλεια στήν πορεία τῶν δύο αἰώνων πού πέρασαν δέν πρέπει νά ἐπαναληφθοῦν ἀλλά νά γίνουν μάθημα. Τά ἔξοδα τῶν λειτουργικῶν ἀναγκῶν τοῦ Διοικητικοῦ καί Ποιμαντικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τεράστια καί εἶναι φυσικό νά αὐξάνουν μπροστά στίς σύγχρονες ἀπαιτήσεις. Ἡ ἔντιμη συνεργασία Ἐκκλησίας καί Πολιτείας στό κεφάλαιο αὐτό γεννᾶ μία ἐλπίδα στήν κοινωνία μας γιά καλύτερες μέρες σέ ἀνθρώπους πού ἀντιμετωπίζουν εἰδικά ποβλήματα».

Τέλος, ὁ Μακαριώτατος ἐπεσήμανε πώς «μιά σοβαρή συνεργασία Ἐκκλησίας καί Πολιτείας στό θέμα τῆς ἀξιοποίησης τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, μέ εἰλικρίνεια, τιμιότητα, διαφάνεια, συνέπεια καί δεσμευτικές ἐγγυήσεις τῆς Πολιτείας γιά τήν ἀξιοποίησή της, θά ἦταν ἐπωφελής καί ἡ ἐνδεδειγμένη μπροστά στή σημερινή κοινωνική πραγματικότητα. Στόχος τῆς συνεργασίας αὐτῆς θά τεθεὶ ἐξ ἀρχῆς ὄχι ἡ μονομερής ὠφέλεια τοῦ Οἰκονομικοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, οὔτε ἡ αὔξησις τῶν ἐσόδων τῶν ταμείων τοῦ Κράτους, ἀλλά ἡ σύστασις τοῦ Ταμείου Ἐκκλησιαστικῆς Προνοίας. Σκοπός, ἡ δημιουργία ἑνός δικτύου προνοιακῶν ἔργων μέ συγχρονες προδιαγραφές, πού λείπουν ἐμφανέστατα ἀπό τήν κοινωνία μας πρός διακονίαν τῶν συνανθρώπων μας».

Ἤδη ἡ Ἱερά Σύνοδος ἔχει προγραμματίσει τήν ἀνοικοδόμηση τριῶν Κέντρων φροντίδος ἡλικιωμένων ἀτόμων, ἕνα Κέντρο φροντίδας πασχόντων ἀπό νεοππλαστικά νοσήματα (καρκίνος) μετά τίς διάφορες ἐπεμβάσεις, ἕνα Κέντρο φροντίδας αὐτιστικῶν παιδιῶν σχολικῆς ἡλικίας, ἕνα Κέντρο κοινωνικῆς ἐπανένταξης νέων μετά τήν ἀπεξάρτηση ἀπό παραισθησιογόνες οὐσίες, Κατασκηνώσεις νέων καί Ξενῶνες.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἰωαννίνων κ. Θεόκλητος, μετά τό πέρας τῆς εἰσηγήσεως τοῦ Μακαριωτάτου ἀνέπτυξε τό θέμα : «Ἡ σημερινή κατάσταση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας». Ἀναφέρθηκε στό τί ἐννοεῖται ἐκκλησιαστική περιουσία, στήν ἱστορία τῆς κατά καιρούς ἀφαίμαξής της, μέ τή διάλυση Ἱερῶν Μονῶν καί τήν ἀναγκαστική ἀπαλλοτρίωση, χωρίς τίς περισσότερες φορές ἀντάλλαγμα καί στή σύγχρονη κατάσταση. Ἡ περιουσία αὐτή ἀνήκει στά Ν.Π.Δ.Δ. καί ἡ διοίκηση καί διαχείρισή της γίνεται ἀπό τά κανονικά καί νόμιμα ἐλεγκτικά ὄργανα. Ὑπόκειται δηλαδή σέ οἰκονομικό καί διαχειριστικό ἔλεγχο. Ἡ ἐκκλησιαστική περιουσία θεωρεῖται ὡς μεγάλη ἀλλά ἀνέρχεται στό 4% τῆς ἀρχικῆς της καταστάσεως καί εἶναι ἀναξιοποίητη λόγῳ διαφόρων δυσκολιῶν.

Λόγῳ ἐλλείψεως χρόνου δέν ἐπακολούθησε συζήτηση, ἡ ὁποία θά γίνει στήν αὐριανή Συνεδρίαση.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας θά συνεχίσει τίς ἐργασίες Της σήμερα τό απόγευμα, στίς 5.30, γιά νά μελετήσει τό θέμα τῆς συμμετοχῆς τῆς Ἐκκλησίας μας στούς διορθοδόξους καί διαχριστιανικούς διαλόγους. Ὁ Πρόεδρος καί τά μέλη τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Διορθοδόξων καί Διαχριστιανικῶν θεμάτων, θά ἐνημερώσουν τήν Ἱεραρχία σχετικά μέ τό θέμα αὐτό.

Ἡ Ἐπιτροπή Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας