Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΔΗ ΠΕΡΙ Γ.Ο.Χ. (και περί Ι. Σκήτης Αγ. Πατέρων της Χίου)

Του Γεωργίου Φωτ. Παπαδόπουλου

Τις τελευταίες ημέρες, ήλθε στο φως της δημοσιότητας ένα μακρόσυρτο κείμενο <<εκ της Γραμματείας της Ιεράς Συνόδου των Γ.Ο.Χ.>> (γνησίων ορθοδόξων χριστιανών-παλαιοημερολογιτών), το οποίο αναφέρεται στην ιστορία του παλαιού ημερολογίου εν Ελλάδι ευρύτερα και στη Χίο ειδικότερα. 

Για όσους πιθανόν δεν γνωρίζουν, δεν υπάρχει Εκκλησία Γ.Ο.Χ., αλλά Σωματείο Γ.Ο.Χ. και ως τέτοιο αναγνωρίζεται η φατρία των παλαιοημερολογιτών, τόσο από την Κανονική και επίσημη Εκκλησία όσο και από την Ελληνική Πολιτεία και δικαιοσύνη. 

Θα αντιπαρέλθω όσα αναφέρει περί των εν Ελλάδι γενομένων διότι, θεωρώ ότι το θέμα έχει εξαντληθεί και κανέναν πλέον δεν πείθουν οι φίλτατοι ζηλωτές των 13 ημερών. Εξάλλου, έχουν απαντηθεί και χιλιοειπωθεί πλείστα όσα, βάσει των οποίων μπορεί κάθε καλοπροαίρετος μελετητής να ερευνήσει την πραγματικότητα των προβαλλομένων ένθεν κακείθεν. 

Όμως, ας μου επιτραπεί, να σχολιάσω ορισμένα εξ όσων επικαλούνται οι ζηλωτές για τα γεγονότα της Χίου και που είναι πασιφανές ότι, ή δεν γνωρίζουν τα πραγματικά περιστατικά ή τα παραποιούν εσκεμμένα. Μάλιστα, αισθάνομαι την ανάγκη να το πράξω διότι, το κείμενο αυτό των Γ.Ο.Χ. κατ΄ ουσίαν απαντά σε άλλο, δικό μου κείμενο (που δημοσιεύθηκε στον Τύπο), δίχως ασφαλώς να αναφέρονται ονομαστικά σε μένα. 

Ας δούμε, λοιπόν, τα ψεύδη των Γ.Ο.Χ.:

1) Επικαλούνται ότι, στη Χίο ο αγώνας των Γ.Ο.Χ. <<σφραγίστηκε με αίμα>>. Ποιο ήταν το αίμα και πότε χύθηκε αίμα στη Χίο στους Γ.Ο.Χ.; 

2) Επικαλούνται ότι υπήρξαν <<διωκτικές πιέσεις τόσο ισχυρές και αφόρητες, ώστε οι μοναχές του Αγίου Στεφάνου να αναγκαστούν να εξέλθουν της Μονής περί το 1930…>>. Λησμονούν, όμως, να πουν ότι η Μονή του Αγίου Στεφάνου ήταν ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΗ και έτσι επρόκειτο για ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ των Μοναχών. Το ίδιο συνέβη και στον Ταξιάρχη Νενήτων και στην Αγία Ματρώνα Διδύμας. Εκεί, κατά τον συντάκτη του κειμένου, γιατί δεν υπήρξε ΄΄διωγμός΄΄; Η προβολή της μισής αλήθειας ισοδυναμεί με ψέμα.

3) Ποιοι Μητροπολίτες ήσαν στη Χίο <<περί το 1930>> και μιλά για διωγμούς ο συντάκτης του κειμένου; Αναφέρεται σε ΄΄διώξεις΄΄ από το Μητροπολίτη Παντελεήμονα Φωστίνη ο οποίος ποίμανε τη Μητρόπολη της Χίου από το 1946 έως το 1962. Άρα, ποιες διώξεις έγιναν περί το 1930 στη Χίο; Μητροπολίτης το 1930 ήταν ο Ιερώνυμος Γοργίας (1908-1931), κατόπιν ο Πολύκαρπος Βαρβάκης (1931-1933) και στη συνέχεια ο Ιωακείμ Στρουμπής (1933-1945). Ποιος εξ αυτών έκαμε διώξεις; Κανένας, διότι η Σκήτη των Αγίων Πατέρων αναγνώριζε και τους τρεις αυτούς Μητροπολίτες ως τους νόμιμους και Κανονικούς. Το ίδιο και οι υπόλοιποι Μοναχοί και Μοναχές.

4) Αναφέρεται ότι <<στην Μονή των Αγίων Πατέρων υπήρξαν ενάρετοι Μοναχοί, οι οποίοι αποχώρησαν αφ΄εαυτών για διάφορους λόγους…>>. Ασφαλώς. Μπορεί να αποχώρησαν για διάφορους λόγους, όμως όχι για το ζήτημα του ημερολογίου. Γι΄ αυτό φαίνεται να αποχώρησε μόνον ο Μωυσής Τριπιτίνιας και πολύ αργότερα κάποιος Κατσουνωτός (δεν ήταν Χιώτης κανένας εκ των δυο), ο οποίος Τριπιτίνιας κατόρθωσε να μεταβεί σε άλλες Μονές και να ιδρύσει άλλες εκ των οποίων σήμερα καμία από αυτές δεν ανήκει στην ίδια ΄΄Σύνοδο΄΄ με τις υπόλοιπες !!! Αυτό ήταν το κατόρθωμά του: Σχίσματα πολλαπλά στο χώρο της Εκκλησίας. Ήθελα να ρωτήσω τον συντάκτη του κειμένου των Γ.Ο.Χ., εκείνος αναγνωρίζει τη ΄΄Σύνοδο΄΄ του Τριπιτίνια (Ματθαιικών); Διότι από ότι ξέρω δεν αναγνωρίζει η μια ΄΄Σύνοδος΄΄ την άλλη !!! Οπότε ατυχές το παράδειγμα περί Τριπιτίνια ο οποίος μόνος του πρόδωσε την Σκήτη και την εγκατέλειψε, ενώ απεναντίας η Μονή επέζησε χάρη στη διαμονή εκεί των Μοναχών της, που αναγνώριζε πάντοτε τον Κανονικό Μητροπολίτη Χίου.

5) Αναφέρεται ότι, <<ο αείμνηστος Γέροντας Θεόδουλος (Γεντίδης)…αποκαταστάθηκε στην Ιεροσύνη με χειροθεσία από τους Αρχιερείς μας, μετά το 1960…>>. Δηλαδή επί 18 χρόνια που ήταν Ιερέας (από το 1943, χειροτονηθείς από τον Μητροπολίτη Ιωακείμ Στρουμπή) δεν ήσαν έγκυρα τα Μυστήρια που τελούσε; Επί 18 χρόνια Ιερέας και Ηγούμενος κοροίδευε τον κόσμο και τους συμμοναστές του; Τι ηλιθιότητες είναι αυτές που λένε οι ΓΟΧ; Επίσης, που ήταν ο διωγμός που αναφέρουν όταν επί 50 χρόνια μετά την ημερολογιακή μεταρρύθμιση στη Χίο η Σκήτη των Αγίων Πατέρων αναγνώριζε πάντοτε τον Κανονικό Μητροπολίτη Χίου; Τότε τι είδους ανοησίες είναι αυτά που είπαν κάπoιοι ΓΟΧ, πρόσφατα, ότι η Σκήτη ακολουθούσε την ΄΄Σύνοδο΄΄ του παλαιού ημερολογίου από το 1924; 

6) Αναφέρεται ότι <<για θέματα κοινωνικής φύσεως μόνον είχαν οι Μονές κάποια τυπική επικοινωνία με την τοπική μητρόπολη του νέου ημερολογίου… αυτό δεν σήμαινε πνευματική εξάρτηση και υπαγωγή>>. Μάλιστα. Σας ρωτώ, λοιπόν: Είναι τυπικό θέμα ότι ζητείται από τον Μητροπολίτη Χίου να παρέμβει, για να συνετιστεί εκτραπείς Μοναχός της Σκήτης; Είναι τυπικό θέμα το ότι ζητείται η παρέμβαση του Μητροπολίτη Χίου για να ελεγχθούν οικονομικά και διαχειριστικά ζητήματα της Σκήτης και των Μοναχών; Είναι τυπικό θέμα ότι, εκλήθη ο Μητροπολίτης Χίου να τελέσει χειροτονίες (Διακόνου και Πρεσβυτέρου) στη Σκήτη; Αυτά δεν αποδεικνύουν υπαγωγή στoν Κανονικό και νόμιμο Μητροπολίτη Χίου; Γιατί για όλα αυτά δεν υπήρξε καμία αναφορά ποτέ και από κάποιον Δικαίο ή Μοναχό στους ΓΟΧ (στην Αθήνα ή αλλού); 

Ακόμη, όλοι οι Μοναχοί της Σκήτης, συμπεριλαμβανομένου του Δικαίου Θεοδούλου (Γεντίδη), κληθέντες σε απολογία, ανέφεραν ότι αναγνωρίζουν ως Κανονικό και νόμιμο τον Μητροπολίτη Χίου Παντελεήμονα Φωστίνη (περί το έτος 1959). Ο Γέροντας Θεόδουλος μόνο δήλωσε ότι δεν θεωρεί σωστό ότι ο Μητροπολίτης Χίου ξαναχειροτονεί τους πρότερον ΄΄Ιερείς΄΄ των Γ.Ο.Χ. εφόσον έλθουν στην Κανονική Εκκλησία (νέο ημερολόγιο). Μήπως έχετε κάτι να μας πείτε γι΄ αυτό; Από πού φαίνεται ότι δεν αναγνώριζε ο Θεόδουλος τον Μητροπολίτη Χίου; Και κάτι ακόμη: Εάν όπως λέτε <<δια επιθέσεως των χειρών των ΄΄Αρχιερέων΄΄ Γ.Ο.Χ. αποκαταστάθηκε στην Ιεροσύνη ο Θεόδουλος μετά το 1960>> , κάποιος εμπαίζει τα θεία… Διότι πως είναι δυνατόν αυτό για το οποίο κατηγορεί ο Θεόδουλος τον Παντελεήμονα Φωστίνη (δηλαδή τις ΄΄αναχειροτονίες΄΄), να το πράττουν στον ίδιο οι Γ.Ο.Χ. (αναχειροθεσία, δια επιθέσεως των χειρών) και να το αποδέχεται αβίαστα; 

7) Και τώρα το μεγαλύτερο ψέμα. Αναφέρεται ότι <<<<Με την άδεια του Αρχιεπισκόπου μας Αυξεντίου και την συγκατάθεση του Μακαριστού Επισκόπου Αστορίας κυρού Πέτρου, ο τότε Ιεροδιάκονος Αμβρόσιος συναριθμήθηκε στην Αδελφότητα των Αγίων Πατέρων. Η μετέπειτα χειροτονία του …και η ενθρόνιση του σε Ηγούμενο έγινε από τον Επίσκοπο της Εκκλησίας μας Πέτρο>>. Λησμόνησε ο συντάκτης του κειμένου δυο πράγματα: Α) ότι ο μακαριστός Αστορίας Πέτρος είχε διακόψει την εκκλησιαστική κοινωνία με τον Αυξέντιο από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Συνεπώς, πως απευθύνθηκε στον Αυξέντιο αφού δεν τον αναγνώριζε πλέον τότε; Β) Ο Αστορίας Πέτρος δεν έδιδε αναφορά σε κανέναν εν Ελλάδι φορέα των Γ.Ο.Χ τη συγκεκριμένη περίοδο, αλλά προέβη στις όποιες ενέργειες (εγκατάσταση στη Σκήτη του π. Αμβροσίου, ενθρόνιση, κλπ) δίχως να λάβει από κανέναν άδεια, παρά ερχόμενος σε εσωτερική συνεννόηση με τους Μοναχούς της Σκήτης, που αγαπούσαν τον π. Αμβρόσιο και πάντοτε υπό την ανοχή της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου. Επίσης, ο συντάκτης του κειμένου μάλλον ξέχασε ότι, ήδη από το 1985, ο Αυξέντιος είχε καθαιρεθεί από τη ΄΄Σύνοδο΄΄ των <<Φλωρινικών>>(σημερινή που εκδίδει την ανακοίνωση-άρθρο), συνεπώς ήταν αδύνατον το 1987-1990 όλα αυτά να γίνουν υπό την έγκριση του Αυξεντίου, όπως ψευδώς επικαλούνται οι φίλτατοι Γ.Ο.Χ.

8) Τέλος, κάτι ακόμη πολύ σημαντικό. Στο άρθρο της ψευτοσυνόδου των Γ.Ο.Χ. γίνεται μνεία στον <<Μητροπολίτη Χίου, Στέφανο (Τσικούρα)>>. Ο ΄΄Μητροπολίτης΄΄ Στέφανος ήταν καθαιρεμένος κληρικός του νέου ημερολογίου. Εφόσον οι Γ.Ο.Χ. τον κατέστησαν ΄΄Μητροπολίτη Χίου΄΄ (μάλιστα χειροτονήθηκε από τον Αυξέντιο) γιατί δεν αναγνωρίστηκε από τη Σκήτη των Αγίων Πατέρων και ποτέ δεν μνημονεύθηκε στη Σκήτη των Αγίων Πατέρων; Και όχι μόνο δεν μνημονεύθηκε, αλλά ούτε καν πήγαινε ως προσκυνητής!!! Πότε, λοιπόν, αναγνώρισε η Σκήτη των Αγίων Πατέρων τον ΄΄Μητροπολίτη Χίου΄΄ των Γ.Ο.Χ. (ή την ΄΄Σύνοδο΄΄ των Γ.Ο.Χ.) αφού ποτέ δεν τον μνημόνευσε και δεν είχε εκκλησιαστική κοινωνία μαζί του; Όσο για τα περί διωγμών και καθαίρεσης του Στεφάνου θα πρέπει να ξέρετε ότι ήταν μεγάλος αγιομάχος και δεν αναγνώριζε τον Άγιο Νεκτάριο, τον Άγιο Άνθιμο της Χίου και τους Αγίους που ανακηρύχθηκαν μετά το 1924 από την Κανονική Εκκλησία. Για πρότυπο πίστης προβάλλετε τον Στέφανο ή αποφυγής; Αποτελεί ύβριν και μόνο να τον επικαλείσθε όταν μιλάτε για τον μακαριστό π. Αμβρόσιο, ο οποίος έχει ταφεί πλησίον του ιερού παρεκκλησίου του Αγίου Νεκταρίου, που λαμπρώς τιμάται στη Σκήτη των Αγίων Πατέρων.

Όσο για την Ιερά Σκήτη του Αγίου Μάρκου (επίσης ανήκουσα στην Ιερά Νέα Μονή, με προεδρικό διάταγμα του 1930 -το οποίο δεν αμφισβητήθηκε ποτέ και από κανέναν -και λειτουργούσα υπό το υπάρχον καθεστώς με ανοχή της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου) επεισόδια έγιναν -επί μακαριστού Παντελεήμονος Φωστίνη- διότι κάποιοι με τη συνδρομή των ΓΟΧ δεν αναγνώριζαν τον Κανονικό Μητροπολίτη Χίου. Και σαν να μην έφθανε αυτό έστειλαν μήνυμα, με υπόδειξη των εκτός Χίου Γ.Ο.Χ., προς τον Μητροπολίτη Χίου, δια του Γέροντος της Σκήτης π. Διονυσίου, όπου ανέφερε <<Την ουρά του γαιδάρου φιλούμε, το χέρι σου δεν το φιλούμε>>. Ο Γέροντας αθωώθηκε στο δικαστήριο, λόγω της ειλικρινούς ομολογίας του, κάτι που δεν συνέβη με τον Ιεροδιάκονο Στέφανο (Τσικούρα) που ήταν ανένδοτος. Αυτοί ήσαν οι ζηλωτές και υπέρμαχοι της Ορθοδοξίας; Έτσι σέβονται έναν Επίσκοπο; Μήπως να σας υπενθυμίσω ότι, και σήμερα, η Ιερά Σκήτη Αγ. Μάρκου δεν σας αναγνωρίζει και δεν έχει εκκλησιαστική κοινωνία μαζί σας, όπως και άλλες Μονές της Μητροπολιτικής μας περιφέρειας; 

Το ανέφερα και προηγουμένως: Η έκφραση της μισής αλήθειας ισοδυναμεί με ψέμα. Λοιπόν, μη μας προκαλούν κάποιοι Γ.Ο.Χ. για όσα αναφέρουν περί της Χίου. Θα ακολουθήσουν πολλά εάν συνεχίσουν στην ίδια ρότα. Η Σκήτη των Αγίων Πατέρων (Εκκλησιαστικά και Πολιτειακά) ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Χίου. Εξάλλου, η Σκήτη δεν χρειάζεται ούτε ΄΄Τοποτηρητές΄΄ ούτε ΄΄διοικητές΄΄ από την Αττική και τη Βοιωτία για να την εποπτεύουν. Δόξα τω Θεώ, η αγάπη και η μέριμνα των Χιωτών, αλλά κυρίως η βοήθεια του Θεού, την έχουν κρατήσει μέχρι σήμερα ζωντανή και δημιουργική. Δεν θέλουμε, λοιπόν, παρεπιδημούντες να διαφεντεύουν στον τόπο μας.-

1 σχόλιο:

mixalis Karakatsanis είπε...

Ο όρος «γνήσιος» είναι όρος που αφορά την πίστη και όχι το πρόσωπο. Έτσι ο απόστολος Παύλος γράφει: «Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει» (Τιμ. α΄, 2) και ο ιερός Χρυσόστομος ερμηνεύει: «Εἰπών γὰρ τέκνον διὰ τοῦτο προσέθηκε ἐν πίστει ὥστε δηλῶσαι ὅτι γνήσιος ἧν καὶ ἐξ αὐτοῦ ἧν· οὐδὲν ἐνἠλακτο, κατὰ τῆν πίστην τὸ ἐμφερὲς εἶχε» (P. G. 62, 505). Και στα Πρακτικά της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου διαβάζουμε: «Καὶ ὅστις ταύτης τῆς ὁμολογήσεως ἔχεται τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας ἐστὶ γνήσιος υἱὸς τε καὶ μέτοχος». Οι δε πρώτοι αγωνιστές κατά της καινοτομίας, που αυτοχαρακτηρίσθηκαν ως «γνήσιοι ορθόδοξοι», αναφέρουν χαρακτηριστικά: «ο όρος Γνήσιος συμπίπτει προς την έννοιαν του ακραιφνούς, του μη ανεχομένου τουτέστιν νοθείαν, ἤ παραποίησιν των παραδεδομένων»